Εάν το πολιτιστικό επίπεδο μιας κοινωνίας αντικατοπτρίζεται στο πώς αυτή αντιμετωπίζει τα άκρα της, τότε θα πρέπει να προστεθεί ένας (ακόμη) λόγος ανησυχίας για τη χώρα μας. Σύμφωνα με τον νόμο του Parreto, το 80% της καινοτομίας και της έρευνας μιας κοινωνίας προκύπτει από το 20% του πληθυσμού. Οι διδάκτορες βρίσκονται σε αυτό το 20%. Εάν το 20% είναι τεμπέληδες, σύμφωνα με μια άποψη, τότε το 80% είναι δουλευταράδες. Και τι ακριβώς παράγουν οι δουλευταράδες;
Τουρισμό. Προκαταλήψεις. Αυγά του φιδιού. Καφετέριες. Τηλεφωνικές πωλήσεις. Διαφθορά. Μικροαστισμό. Ούτε ένα βιομηχανικό προϊόν της προκοπής. Και με το που εμφανίζεται ένας ιός, τότε παγώνουν όλα. Ενας ιός που έχει ερευνηθεί από διδάκτορες, έχει προβλεφθεί από διδάκτορες, θα αντιμετωπιστεί από διδάκτορες προκειμένου οι δουλευταράδες να συνεχίσουν την αναζήτηση του προσωπικού τους συμφέροντος, κατά τις προσταγές του νεοφιλελευθερισμού. Ομως, ας προσπαθήσουμε να δούμε λίγο πίσω από τις κουρτίνες μιας, απλά, παρεξηγημένης δήλωσης.
Σταχυολογώ συνοπτικά κάποιες ασυνείδητες προκείμενες που βρίσκονται πίσω από παρόμοιους συλλογισμούς. Το οικονομικό επίπεδο της χώρας μας και η θέση της στην παγκόσμια οικονομία δεν χρειάζεται διδάκτορες. Χρειάζεται σερβιτόρους, πωλητές και βουλευτές. Τι να ερευνήσεις εάν δεν υπάρχει βιομηχανία; Σταματήστε την έρευνα και πιάστε τον δίσκο με τους καφέδες. Τα πολλά διαβάσματα εμπεριέχουν το σπέρμα της αμφισβήτησης και του σκεπτικισμού (βλέπε κοινωνικές σπουδές). Ποιος θέλει κριτική σκέψη και έρευνα όταν οι ρόλοι είναι καλώς (sic!) καθορισμένοι; Σταματήστε να διαβάζετε, θα τυφλωθείτε.
Οταν κάποιος φτάνει στο διδακτορικό έχει φτύσει αίμα και έχει αξιολογηθεί πολλαπλώς. Οι διδάκτορες κρίνονται με αυστηρά ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια σε όλη τη διάρκεια του επιστημονικού τους βίου. Ποιες άλλες κοινωνικές ομάδες αξιολογούνται με παρόμοια κριτήρια; Οι βουλευτές, οι μικρομεσαίοι, οι τραπεζίτες, ποιοι; Σταματήστε την πραγματική αριστεία γιατί νιώθουμε άβολα.
Βλέπουμε μόνο ό,τι καταλαβαίνουμε αλλά τι καταλαβαίνουμε για όσα δεν βλέπουμε; Εάν αναφέρεις σε εργοδότη ότι συνεχίζεις τις σπουδές σου σε μεταπτυχιακό ή διδακτορικό επίπεδο, αυτός θα επιβεβαιώσει τη βλακεία του ρωτώντας εάν έχεις εμπειρία. Δηλαδή, καθώς ψάχνω για εργασία, ταυτοχρόνως, επιλέγω να επενδύσω στη μόρφωσή μου. Πράγμα που συνεπάγεται πολύωρη μελέτη, εργαστήρια, εργασίες, νέες δεξιότητες. Αρα, συνεχίζω να εξελίσσω το μυαλό μου και τις ικανότητές μου σε επίπεδο πολύ πάνω από τον μέσο όρο. Ομως, τον εργοδότη τον απασχολεί εάν ξέρω να χρησιμοποιώ το φωτοτυπικό. Η αρμόζουσα λαϊκή παροιμία είναι «ακριβός στα πίτουρα, φτηνός στ’ αλεύρι». Δεν τον απασχολεί που στα δέκα χρόνια που έχει επιχείρηση παραμένει μικρομεσαίος. Τι να κάνει τις προχωρημένες στατιστικές αναλύσεις σου; Αυτός έναν τρόπο ξέρει, με αυτόν θα πορεύεται. Σταματήστε με τα προχωρημένα εργαλεία και τις θεωρητικές αναλύσεις. Δεν τα καταλαβαίνουμε.
Συμπερασματικά, καλά ήταν όταν η ανθρωπότητα πίστευε ότι ο Ηλιος κινείται γύρω από τη Γη, ότι τα σκουλήκια φυτρώνουν από το έδαφος και ότι η Σελήνη είναι πυγολαμπίδα στον ουρανό. Απλά κάποιοι ήταν αρκετά τεμπέληδες για να προχωρήσει μπροστά ο άνθρωπος. Και αυτό ωφέλησε και τους δουλευταράδες αν δεν κάνω κάποιο λάθος. Τα υπόλοιπα είναι για πολιτισμικό επίπεδο πρωτόγονου ιθαγενούς.
Ενας Υπερβολικά Τεμπέλης Αναγνώστης
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 24/05/2021.
