Ένα τέτοιο συνταρακτικό αποτέλεσμα όπως το κυριακάτικο 1-5 του Ολυμπιακού επί της ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ έχει ιστορικές διαστάσεις. Αλλά και κάποιες επιμέρους, που ορίζουν τους όρους του παιχνιδιού στο τώρα. Αν το δούμε ψύχραιμα το συγκεκριμένο αποτέλεσμα μάλλον δεν περνάει τόσο ως ένα επίτευγμα των «ερυθρόλευκων», όσο ως μία σημαντική κηλίδα για την ΑΕΚ. Ο λόγος για κάτι τέτοιο είναι πως παρακολουθώντας την ποδοσφαιρική ουσία όλων των πρόσφατων αναμετρήσεων των δύο ομάδων, από το 2019 κι ύστερα, μπορούσε εύκολα ο οποιοσδήποτε να προβλέψει πως κάποια στιγμή ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν θα ήταν και τόσο απίθανο ή εξωπραγματικό… Άρα, το κέντρο βάρους της κουβέντας μετατοπίζεται στην πλευρά που «πάσχει»… Σχεδόν αυτονόητα, θα πρόσθετε κάποιος ουδέτερος παρατηρητής.
Σε γενικές γραμμές, αυτό το 1-5 είναι άλλο ένα επιβεβαιωτικό σημάδι πως -όσον αφορά στον εγχώριο ανταγωνισμό- τα πράγματα κυλάνε αρκετά καλά έως υπέροχα για την ομάδα του Πειραιά. Την ίδια ώρα που η ΑΕΚ βρίσκεται στη χειρότερη θέση από το 2012. Η στρατηγική που χαράχθηκε από την ηγεσία της από το 2018 κι ύστερα απέτυχε, και μάλιστα με θορυβώδη τρόπο…. Κάθε χρόνο γίνεται ένα βήμα πίσω, και αυτή την εποχή το πισωγύρισμα είναι αρκετό για να εξαρτάται το εύρος του σκορ από τις ορέξεις του Ολυμπιακού. Όταν το διάστημα από το 2016 μέχρι και το 2018 για τον Ολυμπιακό οι αγώνες του με την ΑΕΚ ήταν οι δυσκολότερες συγκυρίες που είχε να αντιμετωπίσει στα εγχώρια δρώμενα… Αυτή η συνθήκη, όμως, έχει αλλάξει άρδην και τα τωρινά ντέρμπι ανάμεσα στις δύο ομάδες σχεδόν γίνονται, που λέει ο λόγος, για να αποκαλύπτουν τις αδυναμίες των «κιτρινόμαυρων» και να ξεγυμνώνουν κάθε παραμόρφωση και κάθε πρόχειρη δικαιολόγηση που έχει πάρει διαζύγιο από την ποδοσφαιρική λογική…
Βλέποντας κάποιος έμπειρος και οξυδερκής όλους τους ανθρώπους που απαρτίζουν τη σημερινή ποδοσφαιρική ΑΕΚ διαπιστώνει πως δίνουν «εφιδρωμένοι» μία μεγάλη μάχη ανάμεσα στις ανάγκες της πραγματικότητας και στο άγος που προκαλεί η άσχημη αγωνιστική τροπή. Δεν είναι πως δεν ξέρουν πού βρίσκονται ή πως δεν προσπαθούν. Δεν τους βγαίνει, όμως, η προσπάθεια που καταβάλλουν και αυτό επηρεάζει καταλυτικά -σε πρωταρχικό στάδιο- την ψυχολογία και -ύστερα και- τη σκέψη τους. Καταλήγει ο καθένας ξεχωριστά να επιχειρεί απλά να κάνει αυτό που μπορεί χωρίς να περιμένει ριζικές μεταβολές των όρων. Μία υποθηκευμένη ατομική προσπάθεια σε ένα συλλογικό καμβά γεμάτο εμπόδια και παγίδες. Και όλα αυτά την ίδια ώρα που ο κόσμος της ομάδας βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην απογοήτευση.
Πλέον όλοι στην ΑΕΚ εναποθέτουν την προσοχή, αλλά και τις ευχές και τις ελπίδες τους, στις επιτακτικά αναγκαίες διοικητικές κινήσεις που θα γίνουν το καλοκαίρι. Οι αγώνες που απομένουν ως το τέλος της φετινής σεζόν μένουν συνειδητά στην άκρη, εκτός και αν προκύψει καμία έκπληξη (π.χ. στο Κύπελλο Ελλάδας). Για το καλοκαίρι είναι εύκολο να τεθεί το θεωρητικό κομμάτι. Οι τρόποι, δηλαδή, με τους οποίους εν δυνάμει θα ξεπεραστεί η φετινή αδυναμία μπορούν να τεθούν ως ζητούμενα. Θα εφαρμοστούν, όμως, αποτελεσματικά; Ποιος και πώς μπορεί να εγγυηθεί πως οι σημερινές προθέσεις και οι καινούριες απόπειρες θα έχουν διαφορετική κατάληξη σε σχέση με τις πρόσφατες; Στο σήμερα ο κόσμος της ΑΕΚ δεν είναι σίγουρος πως οτιδήποτε εξαγγέλλεται από την επίσημη ΑΕΚ θα υλοποιηθεί κιόλας. Bέβαια, μετά τις πρώτες υποθετικές σχετικές επιτυχίες, κάτι τέτοιο αλλάζει γρήγορα. Αλλά, πρέπει αυτές να λάβουν χώρα πρώτα…
Λίγοι αμφισβητούν τις προθέσεις, αλλά δεν είναι και τόσοι πολλοί όσοι μιλάνε με βεβαιότητα για την αναστροφή των όρων. Εδώ θα χρειαστεί η ΠΑΕ ΑΕΚ να τολμήσει κάτι που δύσκολα λαμβάνει χώρα στο εγχώριο ποδόσφαιρο. Να καθορίσει έγκαιρα τους στόχους και τα μέσα επίτευξής τους και να διαπραγματευτεί με το συλλογικό υποσυνείδητο των υποστηρικτών της. Να μιλήσει αναλυτικά για τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα που υπάρχουν, για το πότε θα μπει στο νέο γήπεδο και γιατί, για το είδος της μεταγραφικής ενίσχυσης που θα επιδιώξει άμεσα, για τη γενική αντίληψή της για το πρότζεκτ του προπονητή που θα αναλάβει το έργο της αναδημιουργίας. Αν ο ΑΕΚτζής ξέρει έγκαιρα ίσως στηρίξει πιο εύκολα ακόμα και κάτι που δεν θα του αρέσει σε πρώτη φάση. Από το να πέφτει από τα σύννεφα διαρκώς και με τον πιο άτσαλο τρόπο, δίχως καμία επίσημη ενημέρωση, είναι προτιμότερο κάτι τέτοιο…
