Σύμφωνα με τον διεθνή ορισμό, υπάρχει ένα πλαίσιο και συγκεκριμένες συνθήκες για να καθορίζεται ως τέτοια μια πράξη. Κατά κύριο λόγο αναφέρεται σε άτομα ή ομάδα ανθρώπων που αυτό που είναι, είναι πολύ θετικά αποδεκτό από ευρύ κοινό και τείνει να γίνει ηγεμονικό και ταυτόχρονα απειλεί το στάτους κβο, την υπάρχουσα κυριαρχία. Αρα «θύματα» μιας δολοφονίας χαρακτήρα δεν γίνονται περιθωριακές ιδέες και οι φορείς τους, δεν γίνονται πρόσωπα και ενδεχόμενες πολιτικές που συντηρούν μια κατάσταση, η οποία αρχίζει να γίνεται μη επιθυμητή από την πλειονότητα των ανθρώπων.
Κατά συνέπεια, εύκολα καταλαβαίνουμε ποιοι αναλαμβάνουν τους ρόλους «θύτη και θύματος». Από τη μια είναι μια εξουσία που απειλείται γιατί δεν έχει πια την κοινωνική νομιμοποίηση και από την άλλη είναι αυτό που έρχεται να την αλλάξει, χωρίς όμως να έχει διάθεση να συνδιαλλαχθεί με το παλιό και φθαρμένο.
Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται ποικίλλουν από υπέρογκα ψεύδη μέχρι χειραγωγούμενες μισές αλήθειες και το πεδίο στο οποίο αναφέρονται ξεκινά από στοιχεία της ιδιωτικής ζωής μέχρι τον δημόσιο πολιτικό λόγο. Η επιτυχία κρίνεται από το αν γίνει κοινωνικά αποδεκτός σε ευρύ κοινό, το οποίο θα αλλάξει την τελική του εικόνα για τα θύματα -πρόσωπα ή ομάδες προσώπων- στα οποία απευθύνεται αυτή η πράξη. Βοηθούν τόσο η εξουσία που κατέχει ο θύτης όσο και το αν το κοινό δεν κατέχει πολιτιστικό κεφάλαιο και κριτική σκέψη με αποτέλεσμα να «καταπίνει αμάσητα» τα όσα του προσφέρουν βιαίως και συνεχώς οι φορείς που εργολαβικά παίζουν τον ρόλο του φυσικού αυτουργού.
Και ερχόμαστε στο συγκεκριμένο. Εκατοντάδες συνάδελφοι στο κείμενο για την πανεπιστημιακή αστυνομία και οι γνωστοί 68 που τολμήσαμε να μιλήσουμε για ανθρώπινα δικαιώματα με καθολική εφαρμογή, έχουμε στοχοποιηθεί, απειλούμαστε, προπηλακιζόμαστε από πληρωμένους κονδυλοφόρους και έναν φασιστικό εσμό αυλοκολάκων αυτών που εξουσιάζουν τη χώρα αλλά νιώθουν φόβο να χάσουν τα κεκτημένα τους, νιώθουν φόβο από αυτούς που δεν σκύβουν το κεφάλι.
Για αυτούς λοιπόν ένα μήνυμα. Εχετε ήδη χάσει. Κρυφτείτε στα λαγούμια σας γιατί το αύριο ποτέ δεν μπορείς να το σταματήσεις. Και το «όπλο» που εξαπολύετε εναντίον μας, αυτή η προσπάθεια δολοφονίας των χαρακτήρων μας από φυσικούς αυτουργούς τους γλείφτες σας, είναι ένα όπλο που σαν το μπούμερανγκ γυρνά πίσω σε αυτόν που το έστειλε, χωρίς να βρει τον επιθυμητό στόχο. Και αν δεν προσέξει ο φορέας που το έστειλε, μπορεί να τον χτυπήσει και κατακέφαλα.
Αναμένω το ίδιο και τώρα.
* καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου, περιφερειακός σύμβουλος Β. Αιγαίου
