Εντελώς απομονωμένος ακόμα και από το κόμμα του και απειλούμενος με καθαίρεση, ο Ντόναλντ Τραμπ απέρχεται από τον Λευκό Οίκο, ύστερα από το ακροδεξιό πραξικόπημα που υποκίνησε, στέλνοντας τους τραμπιστές να καταλάβουν το Καπιτώλιο. Προσωπικά, είχα υποστηρίξει, ήδη από το 2016, ότι η εκλογή τού εν λόγω ολιχάρχη στο ύπατο αξίωμα των ΗΠΑ συνιστούσε τη μεγαλύτερη απειλή για τον κόσμο και την ίδια την Αμερική.
Τότε, ο δήθεν αντισυστημικός Τραμπ είχε πολλούς υποστηρικτές και στην Ευρώπη, ακόμα και από δημοσιολόγους της Αριστεράς. Για παράδειγμα, διατυπωνόταν ο ισχυρισμός από «διεθνολόγους» και διεθνολογούντες ότι ο αμερικανικός λαός είχε επιλέξει Τραμπ για να απαντήσει στο «γερμανικό Δ’ Ράιχ», με συνέπεια τη διάλυση και της Ε.Ε.
Μην ξεχνούμε ότι ο διαβόητος Μπάνον, κύριος εμπνευστής της εκλογικής εκστρατείας Τραμπ το 2016, είχε έρθει στην Ευρώπη για να οργανώσει τη «Μαύρη Διεθνή», στηρίζοντας τη Λεπέν, τον Σαλβίνι, την Εναλλακτική για τη Γερμανία κ.λπ. Πρόκειται για τον άνθρωπο που είχε συγκεντρώσει χορηγίες συνολικά άνω των 200 εκατομμυρίων δολαρίων για να χτιστεί το τείχος των ΗΠΑ στα σύνορα με το Μεξικό, αλλά στη συνέχεια, βρέθηκε υπόδικος για την ιδιοποίηση και διασπάθιση του μεγάλου αυτού ποσού.
Η αλήθεια είναι ότι η παγκόσμια Ακροδεξιά είδε στο πρόσωπο του Τραμπ τον ηγέτη της, που μεταξύ άλλων, θα έβαζε φραγμό στην παγκοσμιοποίηση και την ισλαμοποίηση της Δύσης. Συνεπώς, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, μπορούμε να πούμε ότι η διεθνής Ακροδεξιά έχασε τον ηγέτη της. Παράλληλα, η δημοκρατία απαλλάχθηκε από ένα κάκιστο παράδειγμα, όπου ένας ολιγάρχης, πέραν της οικονομικής του ισχύος, αναδεικνύεται και σε ύπατο πολιτικό αξίωμα.
Θυμίζω ότι ο ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές, το 2016, υπολειπόμενος σε ψήφους κατά τρία εκατομμύρια της Χίλαρι Κλίντον, λόγω του ίσως παρωχημένου πλέον εκλογικού συστήματος. Τώρα, έχασε τις εκλογές από τον Μπάιντεν με σχετικά μεγάλη διαφορά και πολύ μεγαλύτερη λαϊκή συμμετοχή, στοιχείο που θεωρήθηκε αναγεννητικό για την αμερικανική δημοκρατία.
Προσθέτω ότι όλα τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο αμερικανικός λαός δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια και από τους κόλπους του προέκυψαν μεγάλα μαζικά κινήματα, με πιο πρόσφατο το «Black Lives Matter» που αναπτύχθηκε και έξω από τις ΗΠΑ, γκρεμίζοντας σύμβολα της περιόδου της δουλείας, την οποία η πρώτη χώρα που κατάργησε ήταν η μετά το 1804 ελεύθερη Αϊτή. Η ίδια χώρα, Φεβρουάριο 1822, ήταν η πρώτη –όχι τυχαία– που αναγνώρισε την ελληνική Επανάσταση και την αυτοδιάθεση του ελληνικού λαού.
*Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία
