Στις 7 Οκτώβρη θα έχουμε τις αποφάσεις του δικαστηρίου για τη Χρυσή Αυγή. Προφανώς οι δικαστές θα τοποθετηθούν με βάση τους δικονομικούς κανόνες. Η δίκη της Χρυσής Αυγής δεν έχει όμως μόνο ποινική διάσταση. Εχει και πολιτική. Και είναι λογικό ότι στην κοινωνία αναπτύσσεται ένα μαζικό ρεύμα πολιτών που ζητά την πιο αυστηρή εφαρμογή των νόμων σε μια υπόθεση, η οποία δεν αφορά μόνο τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
Καλώς ή κακώς έχουν διαρρεύσει οι μαγνητοφωνημένες συνομιλίες των μελών της Χρυσής Αυγής μετά τη δολοφονία Φύσσα. Οποιος έχει την αντοχή να τις ακούσει, όπως και την ομιλία στη Λάρισα του γνωστού παλαιού νούμερο 2 της Χ.Α. Περίανδρου Ανδρουτσόπουλου (φυσικού αυτουργού στον άγριο ξυλοδαρμό του Κουσουρή το 1998), δεν θα έχει καμία αμφιβολία.
Πρόκειται για μια εγκληματική νεοναζιστική οργάνωση. Με τις ομολογίες των ίδιων των πρωταγωνιστών. Με τα όσα λένε σήμερα στα διαφορετικά σχήματα που έχουν φτιάξει- μετά τη διάλυση του ηγετικού πυρήνα της Χ.Α.-τα γνωστά της στελέχη. Αλληλοκατηγορούνται μάλιστα για το ποιοι και γιατί από προσωπική τακτική «αποκήρυξαν» μέσα στις τυπικές διαδικασίες της δίκης τις εθνικοσοσιαλιστικές τους θέσεις. Η οργάνωση αυτή είχε βασικό στόχο την κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Είναι επομένως εκτός συνταγματικών ορίων.
Χρειάστηκε πολύς καιρός για να ηττηθεί η θεωρία της «κοινωνιολογικής ερμηνείας» της Χρυσής Αυγής. Αυτής δηλαδή που με πρόσχημα το Μνημόνιο, τη λαϊκή δυσαρέσκεια, τους «αγανακτισμένους» της πλατείας Συντάγματος το 2011, έφτανε ακόμα και να σχετικοποιεί τα φασιστικά κίνητρα της οργάνωσης. Λες και οι απόγονοι των πραγματικών Γερμανοτσολιάδων και της χούντας είχαν ευαισθησίες διαμαρτυρίας για τα προβλήματα του κομματικού συστήματος.
Μερικοί αφελείς δεν είχαν καταλάβει όταν «συγκατοικούσαν» στις πλατείες μαζί με τους χρυσαυγίτες ότι η συγκατοίκηση αυτή είναι επικίνδυνη. Δεν ανταλλάσσουμε -ας πούμε- συνταγές μαγειρικής με ανθρωποφάγους. Γιατί πολύ απλά στη συνέχεια θα μας φάνε! Ακούγαμε απλουστεύσεις για το δικαίωμα της Χρυσής Αυγής να «πολιτεύεται» και κάπως έτσι φτάσαμε στον Παύλο Φύσσα. Μόλις όμως άρχισε η γραμμή της θεσμικής ασφυξίας, η Χ.Α. ηττήθηκε. Διασπάστηκε και οι περισσότεροι πρωτοκλασάτοι αποχώρησαν φοβούμενοι τις εξελίξεις.
Είχε πει ο Γκέμπελς: «Ερχόμαστε όπως ο λύκος σε κοπάδι από πρόβατα». Προειδοποιούσε όσους ακόμα νόμιζαν ότι υπάρχουν περιθώρια πειθούς: «Αν η δημοκρατία είναι τόσο ηλίθια πού μας δίνει το ελεύθερο να την καταργήσουμε, είναι δικό της θέμα». Οσοι λοιπόν σήμερα δεν είμαστε ηλίθιοι, οργανώνουμε ένα μαζικό κίνημα για την οριστική εξαφάνιση της νεοναζιστικής οργάνωσης, για την απομόνωση όλων των φασιστικών ομάδων.
Στις 7 Οκτώβρη θα βγει η απόφαση για τη Χρυσή Αυγή. Η ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ είναι στα χέρια της Δικαιοσύνης. Οι πολίτες κάνουν το δικό τους καθήκον και «φωνάζουν». Οπως φώναζαν στους δρόμους το 1974 για τη δίκη των συνταγματαρχών. Και ο «εθνικός δικαστής» Γιάννης Ντεγιάννης άκουγε και μελετούσε -μαζί με το δικαστήριο της εποχής- με τα δικά του νομικά κριτήρια τις τελικές αποφάσεις.
* Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του Κινήματος Αλλαγής και της Γραμματείας της πολιτικής κίνησης Ανανεωτική Αριστερά
