Έδωσαν μία σύγχρονη εκδοχή στη λέξη μετρημένη φιλοδοξία

Αν το δει κάποιος πιο διευρυμένα, ίσως δεν υπάρχει καλύτερο ξεκίνημα για τη νέα σεζόν στα εγχώρια μπασκετικά δρώμενα από την εξέλιξη που είχε ο νέος θεσμός που καθιερώθηκε από φέτος, το Super Cup.

Το ενδιαφέρον εκτοξεύτηκε μόνο και μόνο από το γεγονός πως οι ηττημένοι των δύο ημιτελικών ήταν ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Σε γενικές γραμμές το ενδιαφέρον δεν προκύπτει μονάχα μέσα από την ποιότητα, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση υπήρξε και ποιότητα και ενδιαφέρον. Η Lady Hope διέκρινε θετική μπασκετική σκέψη στα κυρίαρχα αγωνιστικά δρώμενα που έλαβαν χώρα στο παρκέ του κλειστού γυμναστηρίου του Περιστερίου.

Ο Προμηθέας Πατρών και o Γυμναστικός Σύλλογος Περιστερίου δεν νίκησαν την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό κατά τύχη, ούτε ρίχνοντας το επίπεδο σε χαμηλά μέτρα για να κλέψουν το αποτέλεσμα. Τα συγκροτήματα του Μάκη Γιατρά και του Νίκου Παπανικολόπουλου κατέβηκαν για να κάνουν το παιχνίδι τους, να ακολουθήσουν πιστά τα πλάνα τους, να αναδείξουν τις ατομικές αρετές των μονάδων τους, να επικρατήσουν. Γενικώς, σεβάστηκαν το μπάσκετ γιατί προσπάθησαν να υπερκεράσουν τις υπαρκτές αδυναμίες τους δίνοντας έμφαση στα προτερήματά τους. 

Έτσι, με αυτή τη θετική μπασκετική σκέψη έφτασαν στο να διεκδικήσουν οι δυο τους τον πρώτο τίτλο της ιστορίας τους. Οι τίτλοι δεν είναι το παν, σε κάποιες περιπτώσεις όμως αποτελούν κάτι παραπάνω από την αλλαγή ενός στείρου αριθμού στις ιστορικές καταγραφές. Είναι και δικαίωση (για τις προσπάθειες του χτες), και κίνητρο (για ένα καλύτερο μέλλον).

Για μία ομάδα όπως ο Προμηθέας ή το Περιστέρι ένας τέτοιος τίτλος, ή ακόμα και μία συμμετοχή σε τελικό, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποτελούν ένα ταβάνι που αναπόφευκτα μετά από αυτό αρχίζει καθοδική πορεία. Αλλά, να λειτουργούν ως μία εγγυητική επιστολή για ένα αύριο γεμάτο σταθερότητα… Άλλωστε, όπως είπε και ο Μάκης Γιατράς μετά την κατάκτηση του τροπαίου, «κάθε χρόνο τρυπάμε το ταβάνι μας»…

Η κρίσιμη στιγμή για τα δύο σωματεία ήταν εκείνη στην οποία πάρθηκε η απόφαση να επιχειρηθεί μία διαφορετική ρότα από τη συνηθισμένη μίας μικρομεσαίας ομάδας. Αποφάσισαν οι άνθρωποί τους να κινηθούν προς τα εμπρός με προορισμό τα ανώτερα πεδία του ανταγωνισμού. Ακόμα κι αν τα ανώτατα «κατά κανόνα» ανήκουν σε άλλους… Οι ομάδες αυτές είχαν τα τελευταία χρόνια σημαντική τριβή φτάνοντας ψηλά στις εγχώριες διοργανώσεις και έχοντας δύσκολες ευρωπαϊκές αναμετρήσεις (τις οποίες αντιμετώπισαν σε μεγάλο 

βαθμό με επιτυχημένο τρόπο…). Κρατώντας σε πολύ καλό επίπεδο τα ρόστερ, έδωσαν μία σύγχρονη εκδοχή στη λέξη μετρημένη φιλοδοξία. Είναι, πλέον, παραδείγματα προς μίμηση και υποδοχείς θετικών σχολίων. Τα πήγαν πολύ καλά ως εδώ. Στο επερχόμενο πρωτάθλημα, αλλά και στις ευρωπαϊκές τους υποχρεώσεις, θα έχουν -κορονοϊού επιτρέποντος…- άλλη μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να δοκιμαστούν, να πείσουν, να βγουν κερδισμένες. Υπό την έννοια πως θα είναι σε θέση να ρευστοποιούν κάθε μέρισμα που βγάζουν μέσα από το ατομικό και συλλογικό τους μόχθο…

Δεν έχει τόσο σημασία πως νίκησε τελικά και πήρε τον πρώτο τίτλο στην ιστορία του ο Προμηθέας. Ή μάλλον, για να είμαστε ακριβείς, έχει και… παραέχει… για τους ανθρώπους και τους υποστηρικτές της πατρινής ομάδας.

Για το ίδιο το ελληνικό μπάσκετ έλαβε χώρα μία πολύ καλή συνέχεια, αν θεωρήσουμε ως αρχή τα δύο Κύπελλα Ελλάδας που πήρε τα τελευταία χρόνια η ΑΕΚ. Αυτός ο εμπλουτισμός-πλουραλισμός κρατάει το άθλημα ζωντανό, τόσο ώστε να μπορεί να αποτελεί η πολυπόθητη Αναγέννησή του εφικτό στόχο σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η κατάκτηση του πρώτου Super Cup από τον Προμηθέα Πατρών και η συμμετοχή στον τελικό του Γυμναστικού Συλλόγου Περιστερίου είναι σάλπισμα για ένα νέο ταξίδι, που επιζητάει όσους περισσότερους συνοδοιπόρους. Είναι ένα πολύ όμορφο μπασκετικό παραμύθι, που όμως έγινε απτή πραγματικότητα. Από αυτά τα όχι και τόσο συνηθισμένα που δημιουργούν αληθινές ιστορίες για να διηγούνται γενιές ολάκερες εις το διηνεκές, αλλά και που ανοίγουν κάποιες στενές πύλες για ακόμα περισσότερη πρόοδο…