Ακολουθώντας το παράδειγμα του ποιητή Βρεττάκου τριγυρίζω γύρω από τη λέξη. Αυτός ευχαρίστησε όσους δούλεψαν με το καλέμι τους στους αιώνες μεταγγίζοντας το αίμα τους σ’ αυτές. Η αφεντιά μου τριγυρίζει γύρω από μια στοιχειωμένη λέξη. Την αποβολή.
Είναι η λέξη που επιφορτίστηκε να αφηγηθεί την ιστορία της εκπαίδευσης στον τόπο μας. Θα μπορούσαν οι ερευνητές να αναπλάσουν το κοινωνικό περιβάλλον, τις σχέσεις μαθητών/τριών στο σχολείο, την αντίληψη για τον ρόλο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Ανιχνεύοντας την περιπέτεια της λέξης, τις συνεχείς παλινδρομήσεις στη νοηματοδότησή της.
Η αποβολή ήταν η ώρα που το σχολείο επεδείκνυε την πυγμή του απέναντι σε ό,τι ανατάρασσε την «κανονικότητα» της σχολικής ζωής ή κυοφορούσε επικίνδυνες για την κοινωνική ζωή συμπεριφορές. Συνεπώς η ανακοίνωση των αποβολών είχε έναν τελετουργικό χαρακτήρα. Το σχολείο οριοθετούσε τα ανεκτά όρια ανάμεσα στην αποδεκτή και την απαράδεκτη συμπεριφορά. Υπό μία έννοια η αποβολή ήταν ένα είδος προσομοίωσης του ποινικού συστήματος.
Σποραδικά ακούγονταν φωνές διαφορετικές. Πως η αποβολή είναι η απόδειξη της αποτυχίας του εκπαιδευτικού συστήματος να εντάξει όλους τους μαθητές/τριες στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η αποβολή δημιουργούσε έναν αποδιοπομπαίο τράγο, στον οποίο κατευθυνόταν η οργή για τη δυσλειτουργία της σχολικής ζωής. Κι έτσι όλοι οι άλλοι, υπουργοί, διευθυντές, γονείς και λοιποί, είχαν ήσυχη τη συνείδησή τους ότι πάταξαν το κακό, αναθυμούμενος τη φράση συμπαθούς καθηγητή μας.
Η ίδια εντύπωση δημιουργείται με όσα εξελίσσονται με αφορμή τη συζήτηση, υπερχειλίζουσα από τεστοστερόνη βαρβατίλας, σε τηλεοπτική εκπομπή που θα έπρεπε να προκαλεί δυσανεξία στους τηλεθεατές/τριες. Αποβλήθηκε αυτός που εκστόμισε χυδαίο, ρατσιστικό λόγο. Εναν λόγο που δεν είναι μεμονωμένος. Εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους. Είναι ο λόγος εκείνος που οδήγησε στη φρικτή δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη. Είναι ο ίδιος λόγος που έκανε τον νεαρό στην Κρήτη να σκοτώσει την Αγγλίδα αρχαιολόγο. Και η αιτία; Τόλμησε να αντισταθεί στην αρσενική ανοησία που θεωρεί κάθε γυναίκα υποψήφιο θύμα αν δεν ικανοποιήσει τις ορέξεις του. Είναι ο πολιτισμός εκείνος που μεγαλώνει τα αγόρια σύμφωνα με τη φράση «γ@μ@ω και δέρνω». Ολος ο κόσμος εμπεριέχεται στο εγώ μου.
Η απόφαση όμως για αποβολή του βαρβάτου νεαρού κινείται στην ίδια λογική των διευθυντών των σχολικών μονάδων στο παρελθόν. Βρέθηκε η πηγή της μόλυνσης, αυτό που απαιτείται είναι ο ακρωτηριασμός του σημείου, ώστε να μη μεταδοθεί στο υπόλοιπο κοινωνικό σώμα. Μετατοπίζονται λοιπόν οι ευθύνες στο προϊόν της μόλυνσης. Η πηγή που παράγει τέτοια φαινόμενα παραμένει στο απυρόβλητο.
Οι πανηγυρισμοί συνεπώς για την αποβολή του νεαρού συσκοτίζουν το πραγματικό πρόβλημα. Με άλλα λόγια, τη λειτουργία των τηλεοπτικών μέσων στην Ελλάδα. Την καθυπόταξη των αισθητικών και ανθρωπιστικών αξιών στο κέρδος. Ιδού πεδίο δράσης.
