Αυτή την εποχή έννοιες όπως θαλάσσιες ζώνες, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, επήρεια και ό,τι άλλο έφεραν στο προσκήνιο του ευρωπαϊκού (και όχι μόνο) ενδιαφέροντος το μακρινό Καστελόριζο.
Και επειδή η ψυχρή γλώσσα των πολιτικών αναλύσεων δεν ταιριάζει σε αυτό το πολύ ιδιαίτερο κομμάτι ελληνικής γης, μας το δίδαξε άλλωστε στην πράξη και όχι με λόγια «η κυρά της Ρω», ξεκινάμε με την κρυφή ελπίδα ότι αυτοί που πρέπει τουλάχιστον, θα ακούσουν τα πραγματικά και ανθρώπινα προβλήματα του νησιού, σε μια οφειλόμενη προσπάθεια από όλους εμάς, σ’ εκείνους που καθημερινά φυλάνε Θερμοπύλες.
Εχουμε και λέμε:
1ον Το Πολυδύναμο Κέντρο Υγείας Μεγίστης, όπου υπηρετεί μία μόνο ειδικευμένη καρδιολόγος, υπολειτουργεί. Κίνητρα μοριοδότησης για τουλάχιστον παθολόγο, παιδίατρο με σίγουρη προοπτική ένταξης στο ΕΣΥ μετέπειτα.
2ον Τα πενήντα παιδιά σε όλες τις βαθμίδες δημόσιας εκπαίδευσης, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, έχουν τους μισούς καθηγητές από όσους χρειάζονται. Και εδώ χρειάζονται κίνητρα για όσους εκπαιδευτικούς επιλέξουν να υπηρετήσουν στο νησί.
3ον Φαρμακείο δεν υπάρχει στο νησί και στην πιο κοντινή Ρόδο θέλουμε τουλάχιστον μία μέρα (πήγαινε-έλα) για ένα επείγον περιστατικό με ειδική φαρμακευτική αγωγή. Χώρος διαθέσιμος υπάρχει εντός του πολύ καλά διατηρημένου Πολυδύναμου Κέντρου Υγείας του νησιού.
4ον Με μια μικρή επέκταση του ήδη υπάρχοντος αεροδρομίου το νησί είναι εύκολα προσβάσιμο από την Αθήνα και όχι το σημερινό καθεστώς Αθήνα-Ρόδος, Ρόδος-Καστελόριζο.
5ον Οποιος μπαίνει για πρώτη φορά στο λιμάνι «πέταλο» του νησιού κεραυνοβολείται από μια μοναδική ομορφιά. Αυτός ο «ζωγραφικός» πίνακας για να διατηρηθεί χρειάζεται σύγχρονο αποχετευτικό (επείγον).
6ον Το κτίριο της αστυνομίας είναι το παλιό κέντρο επιχειρήσεων των Ιταλών στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κινδυνεύει με κατάρρευση και ο νοών νοείτω.
7ον Επειδή το μεγαλύτερο κομμάτι, για να μην πω όλο, του νησιού ζει από τον τουρισμό, κίνητρα για αυτούς που επενδύουν εκεί και για τους εργαζομένους τους, που είναι αποκλειστικά ντόπιοι.
8ον Οι οικονομικές διευκολύνσεις που ισχύουν για όλους τους Ελληνες, όπως ΦΠΑ, τιμές φαρμάκων, υποχρεώσεις σε τράπεζες, δάνεια κ.ά., εδώ δίκαια θα έπρεπε να είναι πολλαπλάσιες.
Θέλω στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω τον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο, που μου έκαναν την τιμή να παρευρεθώ στη συνεδρίασή τους, η οποία κράτησε πάνω από δύο ώρες, όπου και ανέδειξαν τα προηγούμενα αιτήματα και έμεινα εμβρόντητος από τις ομόφωνες αποφάσεις, από συμβούλους που ανήκουν σε διαφορετικές παρατάξεις, για όλα σχεδόν τα σοβαρά προβλήματα του νησιού.
Δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να πω ότι όλοι μα όλοι εκεί, χρησιμοποίησαν ήπιους τόνους για τους κατοίκους της απέναντι τουρκικής πόλης (Κας) με μεγάλη προσοχή και σύνεση. Αλλωστε σε ήσυχες εποχές η επικοινωνία ανάμεσα στο ελληνικό και το τουρκικό κομμάτι δεν σταμάτησε ποτέ και αρκετοί Καστελοριζιοί έχουν παντρευτεί κοπέλες από το τουρκικό Κας.
Θα ‘θελα ακόμα, τελειώνοντας τη μικρή αλλά πολύ ζωντανή εμπειρία μου από αυτό «το άλλο Καστελόριζο», να αναφερθώ σε δυο γεγονότα:
-Την Τρίτη το βράδυ (της 18ης Αυγούστου) γιόρταζε τα γενέθλιά της η Μαργαρίτα (Ελληνο-Αυστραλή δημοτική σύμβουλος, πιο Ελληνίδα από όλους εμάς, που ήρθε στο νησί πριν από 10 χρόνια και κόλλησε) στο ταβερνάκι της κυρα-Κατίνας (τοποθεσία Χωράφια, ανάμεσα στο Μαντράκι και στη Μεγίστη) που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο με την παρουσία της στην ελληνική τηλεόραση πριν από 15 μέρες. Εκεί βρέθηκα κι εγώ, να γνωρίσω την αυθεντική αυτή γυναίκα και αποζημιώθηκα.
-Φεύγοντας το μεθεπόμενο πρωί από τo νησί, να πάρω το γρήγορο καράβι για τη Ρόδο, συναντώ τον κυρ Παράσχο που έχει μαγαζί με τα παιδιά του στο κεντρικό λιμάνι.
«Ξέρεις, γιατρέ, ότι ακόμα και τώρα το Καστελόριζο δεν υπάρχει σε κάποιους ελληνικούς χάρτες (;)», και μου έδειξε μερικούς απ’ αυτούς. Ντράπηκα, έσκυψα το κεφάλι και δεν ήξερα τι να πω.
Οταν έφευγα με το πλοίο σκεφτόμουν πως αυτή η πρωτόγνωρη, αληθινή ζεστασιά που απλόχερα σου προσφέρουν οι κάτοικοι του Καστελόριζου είναι μοναδική.
* βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’2 Δυτικού Τομέα Αθήνας
