Εδώ και χρόνια, η χώρα μας πλήττεται από κρίση – και δεν εννοώ την οικονομική, αλλά την πνευματική κρίση. Tα λεγόμενα όμως «πρότυπα σχολεία», θέλοντας να στηρίξουν το οικοδόμημα μιας βελτιωμένης κοινωνίας, διοργανώνουν εξετάσεις για μαθητές με άριστες επιδόσεις τόσο στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας όσο και των Μαθηματικών, δίνοντάς τους την ευκαιρία να φοιτήσουν εκεί.
Ολο αυτό το εγχείρημα είναι μια οργανωμένη προσπάθεια που στηρίζει την αριστεία. Ή τουλάχιστον αυτό ίσχυε μέχρι και πριν από τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2020, οπότε πραγματοποιήθηκαν οι φετινές εισαγωγικές εξετάσεις, οι οποίες έμοιαζαν περισσότερο με κάποιο δελτίο τυχερού παιχνιδιού. Η μορφή των εν λόγω εξετάσεων άλλαξε καθ’ ολοκληρία.
Αρχικά, οι ερωτήσεις και των δύο μαθημάτων ήταν πολλαπλής επιλογής. Οι υποψήφιοι δεν είχαν την ευκαιρία να αναδείξουν το μαθηματικό τους μυαλό μέσω της επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων ανοιχτού τύπου αλλά ούτε και να αναπτύξουν τις απόψεις τους στο πλαίσιο σύνθεσης κειμένου, εφόσον καταργήθηκε και η παραγωγή γραπτού λόγου. Πώς όμως μπορεί ένα παιδί να κριθεί, αν δεν εξεταστεί η ευφράδειά του;
Το πιο θλιβερό ωστόσο στην κατάσταση αυτή ήταν ότι οι παραπάνω τροποποιήσεις δεν ήταν σαφείς μέχρι και την τελευταία στιγμή. Οι αλλαγές που αφορούσαν τις εξετάσεις έγιναν σε δύο φάσεις. Τα ενδεικτικά θέματα όμως που αναρτήθηκαν αφορούσαν μόνο τις μετατροπές της πρώτης φάσης και ουδέποτε αναρτήθηκε κάποιο ενδεικτικό θέμα που να υποδεικνύει την τελική μορφή της εξέτασης.
Οι εισαγωγικές εξετάσεις των προτύπων ήταν ανέκαθεν, από μόνες τους, μια ιδιαίτερα πιεστική και πολλές φορές ψυχοφθόρα διαδικασία που απαιτεί τεράστια ψυχικά αποθέματα. Οι μαθητές προετοιμάζονται έναν ολόκληρο χρόνο αν όχι παραπάνω, προκειμένου να ανταποκριθούν επαρκώς στα εξεταζόμενα μαθήματα. Τα παιδιά αφιερώνουν ατελείωτες ώρες διαβάσματος προκειμένου να επιτύχουν τον στόχο τους και φυσικά, κατά τη διάρκεια της πολύωρης προετοιμασίας τους, έχοντας συνειδητοποιήσει τη σημαντικότητα της κατάστασης, κατακλύζονται από άγχος, αγωνία και στρες για το τελικό αποτέλεσμα.
Ως υποψήφια όλα τα παραπάνω τα ένιωσα στον μέγιστο βαθμό και, ιδίως τις τελευταίες ημέρες, λόγω των απρόσμενων εξελίξεων, η ανησυχία που με περιέβαλλε έγινε μία βασανιστική χίμαιρα που ταλάνιζε την αυτοπεποίθηση που είχα αποκτήσει έπειτα από έναν ολόκληρο χρόνο άψογης προετοιμασίας. Ξαφνικά, ο ενθουσιασμός και η ενεργητικότητα που με διακατείχαν μετατράπηκαν σε ένα αγκομαχητό, ένα άδειασμα ψυχής. Εγώ και δεκάδες άλλοι υποψήφιοι φτάσαμε στα όρια της απόγνωσης και όμως μέχρι το τέλος προσπαθήσαμε, παλέψαμε με τα «θηρία» που μας «πολεμούσαν» και επιβιώσαμε. Με τι διάθεση όμως διαγωνιστήκαμε; Εσείς που υλοποιήσατε την τελευταία στιγμή τις αλλαγές αυτές αναρωτηθήκατε ποτέ; Μέσα μας κυριαρχούσαν η ανασφάλεια, η ιδέα ότι η αποτυχία θα ήταν για εμάς μια προδιαγεγραμμένη πορεία.
Παρά όμως τα παραπάνω, υπήρξαν και μαχητές, οι οποίοι ξεπέρασαν τις δυσκολίες γύρω τους και ανταποκρίθηκαν στα ζητούμενα. Ακόμη και αυτό όμως έγινε έπειτα από μεγάλη προσπάθεια. Ολοι εμείς οι φετινοί διαγωνιζόμενοι είμαστε ήρωες. Βγήκαμε από ένα διαγωνισμό αντοχής, αντιμετωπίσαμε αδιανόητες καταστάσεις που προφανώς δεν μελετήθηκαν επαρκώς από τους αρμόδιους. Κατά πόσο η επιστημονική (;) επιτροπή γνώριζε το εγχείρημα; Και μετά την παταγώδη αποτυχία των παιδιών, γιατί κανένας δεν απολογήθηκε στις οικογένειες των μαθητών που απογοητευμένες δεν μπορούν ακόμη να συνειδητοποιήσουν την πανωλεθρία;
Ολοι οι εμπλεκόμενοι φέρουν ευθύνη και είναι χρέος τους να λογοδοτήσουν δημοσίως για τη λογική με την οποία άλλαξε η μορφή της εξέτασης. Ας σταθούν οι υπεύθυνοι στο ύψος των περιστάσεων, ας ζητήσουν συγνώμη από τα δεκάδες παιδιά που απέτυχαν και από τους γονείς που προσπαθούν να τα στηρίξουν… Ελπίζω σύντομα οι αρμόδιοι να ενεργοποιηθούν προκειμένου να επαναφέρουν τουλάχιστον μέρη της προηγούμενης μορφής της εξέτασης, ώστε το γραπτό να είναι αντιπροσωπευτικό των γνώσεων του μαθητή.
Κλείνοντας, θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα σε όλους τους υποψήφιους εκεί έξω που προσπάθησαν, ανεξαρτήτως αποτελέσματος: «Είστε ήρωες, βγήκατε αλώβητοι από μία πολύ δύσκολη κατάσταση. Οποιο και να ήταν το αποτέλεσμα, σημασία έχει η προσπάθεια. Ολο αυτό δείτε το σαν εμπειρία, μια περιπέτεια που σας έκανε πιο δυνατούς. Τα εμπόδια είναι για να τα ξεπερνάμε».
* μαθήτρια Λυκείου
