Σταθεροποίηση στο Βερολίνο και περισσότερη αβεβαιότητα στο Παρίσι – αυτήν την εικόνα παρουσιάζουν οι δύο μεγάλες δυνάμεις της Ε.Ε. λίγους μήνες μετά την εξάπλωση της πανδημίας στη Γηραιά Ηπειρο.
Προχθές η Μέρκελ συμμετείχε στο Υπουργικό Συμβούλιο της Βαυαρίας μετά από πρόσκληση του τοπικού πρωθυπουργού Ζέντερ, που ήδη θεωρείται φαβορί για τη διαδοχή της στην καγκελαρία.
Με τα σημερινά δεδομένα όλα δείχνουν ότι η Μέρκελ θα ελέγξει τη διαδοχή της και στην ηγεσία της Χριστιανοδημοκρατίας και στην Καγκελαρία, με τον διάδοχό της να συνάπτει είτε ακόμη έναν Μεγάλο Συνασπισμό με τους Σοσιαλδημοκράτες, είτε μια νέα συμμαχία με τους Πράσινους.
Με δυο λόγια, η Μέρκελ δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει άξια λόγου εσωτερική αμφισβήτηση στη διάρκεια της εξάμηνης γερμανικής προεδρίας.
Η ομοψυχία και η εσωκομματική ενότητα είναι κατεξοχήν δεδομένες στην ευρωπαϊκή στρατηγική του Βερολίνου, όπου δίχως υπερβολή η Μέρκελ διαθέτει λευκή επιταγή.
Απέναντι στην καγκελάριο βρίσκεται ο Μακρόν, οι κινήσεις του οποίου προδίδουν στρατηγική αμηχανία, καθώς παραπέμπουν στον σταθερό εδώ και τρία χρόνια διλημματικό εκβιασμό του ενοίκου του Μεγάρου των Ηλυσίων, που συμπυκνώνεται σταθερά στο πιεστικό ερώτημα «ή εγώ ή η Λεπέν».
Ενδεικτικό του στρατηγικού αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει ο Μακρόν είναι το σενάριο παραίτησης και στη συνέχεια επανεκλογής του, που είχε κυκλοφορήσει λίγες βδομάδες πριν από τις πρόσφατες δημοτικές εκλογές.
Οι διαδηλώσεις προχθές Τρίτη 14.7., ανήμερα της επετείου της πτώσης της Βαστίλης, ήταν ένα σαφές μήνυμα για ένα θερμό πολιτικό φθινόπωρο στη Γαλλία.
Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η πανδημία οδήγησε σε μια ολική επαναφορά της Μέρκελ, με την καγκελάριο να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και στη Γερμανία και σε Ε.Ε.-ευρωζώνη.
Την ίδια στιγμή που το Βερολίνο απαντά έστω και με τριετή καθυστέρηση στη σταθερή πίεση Μακρόν για συνολική εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ο πρόεδρος της Γαλλίας φαίνεται να ανησυχεί για τη δυνατότητά του να εξαντλήσει ομαλά τη θητεία του, η οποία λήγει την άνοιξη του 2022.
