Πλανητική απορρύθμιση

Την ώρα που η διαχείριση του κόστους τής μετά την πανδημία ανάκαμψης υπαγορεύει περιφερειακό και παγκόσμιο συντονισμό, ο Τραμπ απαξιώνει την G7 της οποίας την προεδρία για το 2020 ασκούν οι ΗΠΑ.

Ανακοίνωσε την αναβολή της διάσκεψης κορυφής για τον Σεπτέμβριο ή και αργότερα και τάχθηκε υπέρ της διεύρυνσης της σύνθεσης της Ομάδας των 7 (ΗΠΑ, Καναδάς, Ιαπωνία, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία), ώστε να συμμετέχουν η Αυστραλία, η Ρωσία, η Νότια Κορέα και η Ινδία.

Το μήνυμα Τραμπ δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αποκρυπτογράφηση, καθώς η προτεινόμενη διεύρυνση της G7 περιλαμβάνει όλες τις μεγάλες δυνάμεις της ευρύτερης περιοχής Ασίας-Ειρηνικού, πλην της Κίνας!

Σχεδόν αμέσως μετά τις δηλώσεις Τραμπ η καγκελαρία στο Βερολίνο δήλωσε ότι η Μέρκελ δεν μπορεί να δεσμευτεί για τη συμμετοχή της λόγω της πανδημίας.

Προφανώς η καγκελάριος αποστασιοποιείται και αποδοκιμάζει τις πρωτοβουλίες του Τραμπ.

Η G7, που φιλοδόξησε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1989-91 και την προσχώρηση της Ρωσίας (η οποία αποπέμφθηκε το 2014 μετά την προσάρτηση της Κριμαίας) να αναδειχτεί σε άτυπο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αντιμετωπίζεται από τον Τραμπ ως δυνητική συσπείρωση με στόχο τη διεθνή απομόνωση της Κίνας.

Η G7 υπήρξε μια πρωτοβουλία τού τότε προέδρου της Γαλλίας, Ζισκάρ ντ’ Εστέν, που συγκάλεσε την πρώτη σύνοδο κορυφής στο Ραμπουγέ την άνοιξη του 1975.

Στόχος της πρωτοβουλίας η συγκρότηση ενός άτυπου φόρουμ στρατηγικού συντονισμού της Δύσης (Βόρεια Αμερική, Δυτική Ευρώπη και Ιαπωνία), στο οποίο θα μετείχαν ισότιμα οι δύο ηττημενοι του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το Τόκιο και η Βόνη.

Πολύ γρήγορα η G7 άρχισε να εκδίδει ανακοινωθέντα για κρίσιμες διεθνείς εξελίξεις, όπως η εισβολή της ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν, το Μεσανατολικό και η σύγκρουση στον Λίβανο.

Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την προσχώρηση της Ρωσίας η G8 πλέον πρόβαλλε ως ένα άτυπο παράλληλο Συμβούλιο Ασφαλείας, καθώς στον ΟΗΕ δεν υπήρχε συναίνεση για τη διεύρυνση της Ομάδας των Μόνιμων Μελών (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Βρετανία και Γαλλία) με τη συμμετοχή της Γερμανίας και της Ιαπωνίας.

Στην πράξη όλα τα παραπάνω παρέμειναν ασκήσεις επί χάρτου, καθώς οι ΗΠΑ του Κλίντον και στη συνέχεια του Μπους υιού κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας και του Ιράκ με πλήρη παράκαμψη όχι μόνο του ΟΗΕ, όπου θα προσέκρουαν σε βέτο, αλλά και της G8, όπου θα έπρεπε να αναζητήσουν συναίνεση.

Ετσι, ταυτόχρονα με την παράκαμψη και υποβάθμιση του ΟΗΕ, οι ΗΠΑ κατέστησαν την G8 (G7 ξανά μετά την αποπομπή της Ρωσίας) όχι πιο ευλύγιστο υποκατάστατο του ΟΗΕ, αλλά κυρίως ένα φόρουμ επικοινωνιακής προβολής των συμμετεχόντων.

Οι ΗΠΑ δεν απονεύρωσαν μόνο τον ΟΗΕ, που όπως το προκάτοχο σχήμα της Κοινωνίας των Εθνών φέρει τη σφραγίδα της αμερικανικής αντίληψης περί παγκόσμιας ευταξίας, αλλά και την G7 που παρέπεμπε στην άτυπη και μεταβλητής σύνθεσης διαβούλευση των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης από το τέλος του Τριακονταετούς Πολέμου το 1648 μέχρι την έκρηξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το 1914.

Η απαξιωτική στάση του Τραμπ έρχεται απλά να προστεθεί στην αποδυνάμωση της G7 από τους προκατόχους του.