Στις διακοπές μετριέται η κυβερνητική αποτυχία

Πριν μερικές δεκαετίες οι διακοπές στα ελληνικά νησιά ήταν μέρος του ελληνικού ονείρου, όπως η δυνατότητα απόκτησης ιδιόκτητης στέγης και η αίσθηση ότι τα παιδιά θα είχαν μια καλύτερη ζωή από τους γονείς.

Τώρα οι διακοπές είναι για τους πολλούς μέρος μιας διαρκούς οικονομικής και κοινωνικής δοκιμασίας. Τα «μπάνια του λαού» στα οποία αναφερότανε ο Ανδρέας Παπανδρέου σαν κοινωνική κατάκτηση που δέσμευε μέχρι και τον εκλογικό σχεδιασμό των κομμάτων, χτυπήθηκαν σκληρά από τη χρεωκοπία, τα μνημόνια και την επταετία Μητσοτάκη.

Η δραματική υποβάθμιση, μέχρι εξαφάνισης,των διακοπών για τους πολλούς, αποκτά ξεχωριστή πολιτική σημασία. Συνθήματα σαν τρίτη τετραετία για την ολοκλήρωση του κυβερνητικού έργου η σταθερότητα με Μητσοτάκη ακούγονται παραπλανητικά και αλαζονικά.

Ενας στους δύο..

Αλλεπάλληλες έρευνες της κοινής γνώμης τεκμηριώνουν την εξέλιξη της σχέσης των Ελλήνων με τις διακοπές. Τα συμπεράσματα είναι απογοητευτικά.
80%-85% δηλώνουν ότι ακριβοί προορισμοί, δηλαδή τουριστικά νησιά, είναι εκτός των οικονομικών δυνατοτήτων τους.

Τα ποσοστά είναι εντυπωσιακά γι αυτούς που δυσκολεύονται να καλύψουν το κόστος των ακτοπλοϊκών ή αεροπορικών εισιτηρίων, της διαμονής σε ξενοδοχείο, του φαγητού σε εστιατόριο. Οι δείκτες μιζέριας.. ευημερούν.

Οι μισοί δηλώνουν πως τα οικονομικά τους δεν τους επιτρέπουν να κάνουν διακοπές.Θα προσπαθήσουν να αντέξουν με μικρές αποδράσεις σε κοντινές παραλίες ή σύντομες εξόδους το Σαββατοκύριακο.

Από αυτούς που δηλώνουν ότι θα πάνε διακοπές,περίπου οι μισοί θα προτιμήσουν το εξοχικό ή το οικογενειακό σπίτι στο χωριό ή το σπίτι καλών φίλων,για να ελέγξουν το κόστος.

Αυτό που αποκαλούσαμε πριν δεκαετίες ελληνικό όνειρο μετατρέπεται τώρα σε ελληνικό άγχος έως εφιάλτη.

Επιβαρυντικοί παράγοντες

Υπάρχουν διάφοροι επιβαρυντικοί παράγοντες που θέτουν υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα των Ελλήνων στις διακοπές.

Πρώτον, οι διακοπές είναι ενταγμένες σε ένα δυσμενές οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον. Οι υποχρεώσεις του περασμένου χειμώνα δεν βγήκαν ή βγήκαν οριακά Γι αυτό η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ-27 όπου η αποταμίευση είναι σταθερά αρνητική.

Υπάρχουν και οι υποχρεώσεις του επόμενου χειμώνα που βάζουν τις διακοπές στην πρέσα. Ακρίβεια, συνεχείς ανατιμήσεις, στεγαστική κρίση και κερδοσκοπία, επιβαρύνσεις από την ιδιωτικοποίηση υγείας και παιδείας, πληθωριστική υπερφορολόγηση, ιδιωτικό χρέος.

Επομένως κάνοντας μερικές αγχώδεις βουτιές στη θάλασσα πρέπει να σκέφτεσαι και τι έχεις να αντιμετωπίσεις τους επόμενους μήνες.

Δεύτερον, η επταετία Μητσοτάκη παγίωσε την τεράστια εισοδηματική διαφορά μεταξύ της Ελλάδας και των άλλων χωρών της ΕΕ-27.Μπήκαμε στην κρίση με κατά κεφαλήν ΑΕΠ γύρω στο 95% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, πέσαμε μέχρι το 66% και.. ανακάμψαμε στο 68%,στην τελευταία θέση της ΕΕ-27 μαζί με τη Βουλγαρία. Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι τουρίστες που προέρχονται από ευρωπαικές χώρες έχουν πολύ μεγαλύτερες οικονομικές δυνατότητες και συμβάλουν στη διαμόρφωση τιμών στα τουριστικά μέρη, αρκετά πάνω από τις οικονομικές δυνατότητες των Ελλήνων.

Πολιτικές συνέπειες

Η συρρίκνωση μέχρι εξαφάνισης των ελληνικών διακοπών έχει πολιτικές συνέπειες.

Εξαφανίζει το διάστημα καλύτερης πολιτικής διάθεσης που δημιουργούσαν στους πολίτες κατά το παρελθόν τα «μπάνια του λαού». Την ίδια κριτική διάθεση θα δείξουν προς τη ΝΔ και την κυβέρνηση ακόμη και αν ψηφίσουν Αύγουστο ή Σεπτέμβριο.

Απαξιώνονται και βασικά πολιτικά συνθήματα της κυβέρνησης. Τι θα πει η «σταθερότητα» που «εγγυάται» ο Μητσοτάκης για έναν που δεν μπορεί να πάει διακοπές;

Και τι νόημα έχει η «εθνική ανάγκη» για τρίτη τετραετία για όλους αυτούς που πέρασαν από τα «μπάνια του λαού» και το ελληνικό όνειρο,στο επίπεδο της Βουλγαρίας με τα αυτονόητα του παρελθόντος να έχουν μετατραπεί σε πολυτέλειες και προνόμια;