Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μοναχικά παράσιτα

Σκηνή από την ταινία

Neon via AP
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μοναχικά παράσιτα

  • A-
  • A+

Η νοτιοκορεατική ταινία «Παράσιτα» ξάφνιασε τους κινηματογραφόφιλους. Στη γενέθλια δε Πρέβεζα η Κινηματογραφική Λέσχη αιφνιδιάστηκε ευχάριστα που η αίθουσα γέμισε ασφυκτικά ανακαλώντας στη μνήμη παλιές εποχές. Σε μια περίοδο που οι εβδομαδιαίες προβολές γίνονται με τη συμμετοχή ενός «σεσημασμένου» κοινού, η πλημμυρίδα είναι ευχάριστη. Για όποιους λόγους κι αν γίνεται. Είτε γιατί η ταινία έχει τις προϋποθέσεις για κάποιο βραβείο είτε γιατί η προέλευσή της προσδίδει στην προβολή της και τη διαδικασία μύησης σ’ έναν πολιτισμό που δεν γνωρίζουμε. Πέρα από τα αυτοκίνητα και τ’ άλλα τεχνολογικά επιτεύγματα.

Η ταινία είναι εξαιρετική, αρμόδιοι όμως για την αναφορά στις ειδικές αρετές της είναι οι ειδικοί. Αρκετοί έχουν μιλήσει με λόγια διθυραμβικά για το αισθητικό αποτέλεσμα.

Βγαίνοντας, ωστόσο, από την αίθουσα προβολής είχα την αίσθηση ενός κόμπου αδιόρατου, που συγκρατούσε τον αρχικό ενθουσιασμό να εκδηλωθεί. Αργότερα, συμφώνησα με τον φίλο συνομιλητή Νίκο ότι η ταινία εμφάνιζε ως αφελή την οικογένεια-θύμα της ραδιουργίας των μελών μιας άλλης οικογένειας από τα ανήλιαγα υπόγεια της κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Διεισδύουν στην αστική οικογένεια με ισχυρισμούς που αναδεικνύουν την αφέλεια των οικονομικά ισχυρών. Ορθώς επισημάνθηκε πως αν ήταν τόσο «αφελής» ο καπιταλισμός, δεν θα είχε μπορέσει να επιβιώσει, μόλο που αρκετές φορές έχει προαναγγελθεί η κατάρρευσή του.

Οντως, η αφέλεια είναι διάχυτη στην οργάνωση και εξέλιξη της ιστορίας. Ακόμη και στα παραμύθια που υπάρχουν ανατροπές οι βασιλιάδες σπανίως -ίσως και ποτέ- παραδίδονται τόσο εύκολα. Ομως, ο κόμπος που πίκρανε την αρχική αφηγηματική γεύση ήταν το τέλος της ιστορίας. Ο πατέρας της οικογένειας των «παρασίτων» επιλέγει συνειδητά το υπόγειο της μεγαλοαστικής κατοικίας ως μέσο προστασίας και ο γιος του που διασώθηκε διακηρύσσει την αλλαγή της πολιτικής τους απέναντι σ’ αυτούς που τους περιθωριοποιούν. Διακηρύσσει την πρόθεσή του να σπουδάσει, ν’ αποκτήσει πλούτη και μετά να αγοράσει την έπαυλη. Κι αφού γίνουν όλα αυτά θ’ απελευθερώσει τον πατέρα του, που θα είναι ο νέος ένοικος της εξουσίας.

Η ιστορία υπονομεύει τις αρχικές προδιαγραφές. Ολοκληρώνεται μ’ έναν βαρετό διδακτισμό, που αποφεύγεται επιμελώς από τα λαϊκά παραμύθια. Δημιουργείται η εντύπωση πως η κατακλείδα συμπυκνώνει την ουσία του νεοφιλελευθερισμού, που οδήγησε στο νοτιοκορεατικό -και όχι μόνο- οικονομικό θαύμα. Απουσιάζει η συλλογικότητα. Αποθεώνονται το άτομο και οι προοπτικές του να φτάσει στο ανώτατο κοινωνικό δώμα.

Αυτό είναι και το ουσιαστικό ζήτημα στις μέρες μας. Το άτομο γίνεται ο μικρός θεός της εποχής μας, μακριά από τις όποιες συλλογικότητες, πολιτικές και κοινωνικές. Δεν τις έχει ανάγκη, απουσιάζουν από την ταινία. Ο γιος στο τέλος βγάζει από μέσα του τον νιτσεϊκό ημίθεο, που του έχουν ενσταλάξει με όλα τα μέσα. Ολα είναι υπόθεση ατομικής βούλησης και παιδείας. Είναι έτσι;

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο «Νονός» στον 21ο αιώνα
Δείχνει ότι όλο και πιο δύσκολα το εμπορικό και το ποιοτικό μπορούν να συνυπάρξουν στην ίδια συσκευασία, όπως έχει συμβεί στην περίπτωση του «Νονού», όπως έχει συμβεί και σε άλλες ευτυχισμένες στιγμές της...
Ο «Νονός» στον 21ο αιώνα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λιντσάρισμα στην Ερμού
Εχω την αίσθηση ότι με τον αξιότιμο κορονοϊό, το διαδίκτυο και η ενημέρωση έχει γίνει μια σύγχρονη οδός Ερμού.
Λιντσάρισμα στην Ερμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
To αστυνομικό και οι σκηνοθέτες ταινιών «τέχνης»
Ενα από τα πιο αγαπημένα μου είδη στον κινηματογράφο είναι το αστυνομικό. Λαϊκό είδος, με μεγάλη απήχηση στον κόσμο. Ομως το ερώτημα που πάντα με απασχολούσε ήταν γιατί όλοι σχεδόν οι σκηνοθέτες ταινιών...
To αστυνομικό και οι σκηνοθέτες ταινιών «τέχνης»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ταξίδι με το «Σκοτεινό Αστέρι»
Το «Σκοτεινό Αστέρι» (Dark Star) –θα θυμηθούν όσοι έχουν δει την ταινία– ήταν ένα διαστημόπλοιο που περιπλανιόταν στο Διάστημα. Η μακροχρόνια βαριεστημένη αποστολή του ήταν να προστατεύει τον κόσμο των...
Ταξίδι με το «Σκοτεινό Αστέρι»
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Σχεδία» η πολυμήτις
Το περιοδικό δρόμου «Σχεδία» είναι η δική τους ομηρική δημιουργία, για να διασχίσουν τις θάλασσες που τους πέταξαν στις ξέρες της κοινωνικής ανυποληψίας και της παγερής μοναξιάς. Γίνεται το περιοδικό μέσο για...
«Σχεδία» η πολυμήτις
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανοίγεις το παράθυρο
Το παράθυρο έχει μια ξεχωριστή θέση στη ζωή μας, στον πολιτισμό και στην κοινωνική ζωή. Αποκαλύπτει αλλά και κρύβει. Οι σύρτες στα παράθυρα είναι από τη μέσα μεριά. Αυτό που ακινητοποιεί το χέρι είναι ο...
Ανοίγεις το παράθυρο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας