Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
ΣΥΡΙΖΑ: δυο-τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτό
EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

ΣΥΡΙΖΑ: δυο-τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτό

  • A-
  • A+

Εχοντας υπάρξει για καιρό μέλος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ κι έχοντας αναλάβει ευθύνες σε «υψηλό επίπεδο», ως μέλος της Π.Γ. για περισσότερα από έξι χρόνια, μεταξύ 2008 και 2015, νομίζω πως δικαιούμαι να «συμβάλω» στην πρόσφατη συζήτηση για το ποιόν και το μέλλον του χώρου αυτού.

Παρακολουθώ, λοιπόν, τη συζήτηση και, μόλο που είμαι από καιρό υποψιασμένος, συνεχίζω να εκπλήσσομαι.

Ο κύριος λόγος δεν είναι αυτά που αντιπαραθέτουν τις διάφορες πλευρές στο εσωτερικό του κόμματος. Για τα οποία, άλλωστε, λίγα είναι ρητά εκφρασμένα –τα περισσότερα τα μαθαίνουμε από ρεπορτάζ ή δηλώσεις πρωταγωνιστών!

Η έκπληξή μου προέρχεται από όσα συγκροτούν τον κοινό τόπο όλων των μερών. Σκέφτομαι, για παράδειγμα, πόσο παράταιρη είναι η ομόθυμη αποδοχή του προσδιορισμού «προοδευτική» για την παράταξη που ιδρύεται. 'Η, μάλλον, επανιδρύεται, εκ νέου, εντασσόμενη στη μακρά αλυσίδα από τον Βενιζέλο μέχρι την «αλλαγή», όπως πολύ καλά το έδειξε το περίφημο προεκλογικό σποτάκι, που αποσύρθηκε λόγω του ότι περιελάμβανε στη μακρά σειρά και τον Μεταξά!

Και είναι παράταιρη η ομοθυμία στο μέτρο που η «πορεία προς τον ΣΥΡΙΖΑ» ξεκίνησε με μια πράξη ισχυρού συμβολισμού από μέρους του ΣΥΝ, τότε. Στο πρώτο προγραμματικό του Συνέδριο, το 2003, η ήδη σε εξέλιξη στροφή προς τα κινήματα, την αντιπαγκοσμιοποιητική κινητοποίηση και την επαναφορά στο κέντρο του κομματικού λόγου του κοινωνικού ζητήματος σηματοδοτήθηκε με την αντικατάσταση στο όνομα του προσδιορισμού «της Προόδου» από το «των Κινημάτων και της Οικολογίας».

Η «Πρόοδος», ως προσδιορισμός και επιδίωξη, θεωρήθηκε ανούσια, παρωχημένη και εντελώς ακατάλληλη για την υπό ίδρυση ριζοσπαστική Αριστερά.

Τώρα, μαζί με την «ανάπτυξη» και την «εθνική υπευθυνότητα», επιστρέφει και η «πρόοδος».

Θα έπρεπε να θεωρείται παράδοξο. Οχι γιατί εκείνες οι επιλογές αποδείχτηκαν εξαιρετικά τελεσφόρες –δεν θεωρώ στην αριστερή πολιτική ως «κριτήριο αλήθειας» την «επιτυχία». Αλλά γιατί η «προοδευτική πολιτική» συνιστά τέτοιον γλωσσικό και πολιτικό αναχρονισμό, που είναι να αναρωτιέται κανείς τι περισσότερο εισφέρει εκτός από τη δηλούμενη συνάφεια με τη διεθνή Κεντροαριστερά –τη μετατόπιση, δηλαδή, για κάποιους από τον μαρξισμό - λενινισμό στον κλιντονισμό – ομπαμισμό.

Οπως παράδοξη θα έπρεπε να θεωρείται και η άλλη λαθροχειρία. Λέξεις, δηλαδή, και σημασίες του λεγόμενου δεξιού ευρωκομμουνισμού, όπως «διαρθρωτικές αλλαγές», «σταδιακή μετάβαση», «προωθητικοί συμβιβασμοί», η «διά των κυβερνητικών ευθυνών ωρίμανση» να θεωρούνται απολύτως αποδεκτες από όλους, ως εάν πάντα να ήταν η γλώσσα της ριζοσπαστικής Αριστεράς –το θεμελιώδες κεκτημένο της.

Οχι μόνο δεν ήταν, αλλά και όλο το στρατηγικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ οικοδομήθηκε σε ριζική αντιπαλότητα με αυτά και τα όμοιά τους. Η τομή ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήθηκε ακριβώς στη βάση μιας αριστερής στροφής με έντονα κινηματικό και ταξικό - αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα σε σύγκρουση με τη δεξιά –και όχι μόνο– τάση του ΣΥΝ, η οποία, γι’ αυτόν εξάλλου τον λόγο αποχώρησε το 2010, ιδρύοντας τη ΔΗΜΑΡ.

Καμιά από τις σήμερα απολύτως αποδεκτές στο εσωτερικό του κόμματος σημασίες δεν ανήκει στον συγκροτητικό πυρήνα της ελληνικής ριζοσπαστικής Αριστεράς. Εναντίον τους, ίσα ίσα, συγκροτήθηκε η τελευταία, ρητά, αποφασιστικά και αδιάλλακτα. Με τη σημερινή αυτοαντίληψη των μελών του ΣΥΡΙΖΑ (να μην πω για την «Προοδευτική Συμμαχία») όλα όσα υπήρξαν ο κεντρικός ιδεολογικός άξονας του ΣΥΡΙΖΑ, που έφτασε να αποτελέσει μεγάλη ελπίδα της διεθνούς Αριστεράς, δεν ήταν παρά αριστερισμός, αδιαλλαξία, εμμονή στη διαμαρτυρία, ανωριμότητα.

Είχε δίκιο, λοιπόν, η Δαμανάκη όταν κατάγγελλε στην ώρα του τον «νεοκομμουνισμό», είχαν δίκιο όσοι αργότερα πέρασαν και μια βόλτα από το Ποτάμι, που έβλεπαν και αποκάλυπταν τη συνεχή «ανευθυνότητα» του «υβριδίου», το οποίο φτιαχνόταν τότε: αυτό που δεν αντιλαμβανόταν με «εθνικούς» και «αναπτυξιακούς» όρους τα πράγματα, που δεν «αποκήρυσσε» τη βία γενικώς, που υπερασπιζόταν όλα τα αντιδημοφιλή που συνέβαιναν με πρωτοβουλία «ύποπτων κύκλων». Και σίγουρα είχαν δίκιο και πρωθιερείς του εκσυγχρονισμού, που δεν άλλαξαν άποψη για την τοτινή τους στάση, αλλά είναι σε πρώτο πλάνο στις διεργασίες της «διεύρυνσης» και της «ανασυγκρότησης».

Τα παραπάνω λίγα σχόλια εξηγούν, νομίζω, γιατί τα πράγματα πάνε όπως πάνε και δεν θα μπορούσαν να πάνε αλλιώς. Εγραφε, πριν από μερικές μέρες, από αυτήν τη στήλη, ο Κύρκος Δοξιάδης: «Δημιουργούνται νέα όργανα, στελεχωμένα από πρόσωπα που –εκτός εκείνων του ΣΥΡΙΖΑ– επελέγησαν ''ένας Θεός ξέρει»'' από ποιους και με τι διαδικασίες και που στην πλειονότητά τους προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ […] (για ορισμένα από αυτά δεν είναι καν βέβαιο τι ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές)».

Νομίζω πως, δεδομένων των προηγουμένων -και πολλών ακόμη- ο συγκεκριμένος πραξικοπηματισμός δεν συνιστά έκπληξη -και κάθε άλλο παρά πρωτοφανής είναι, από το 2014 ιδίως κι έπειτα. Και συνάδει απολύτως με το ιδεολογικό κλίμα που χαρακτηρίζει πια τον χώρο, όπως αποκαλύπτεται στον –κοινό, εν πολλοίς– λόγο του και στον λόγο των διανοουμένων του. Γι’ αυτά, όμως, θα επανέλθω.

* εκπαιδευτικός

ΑΠΟΨΕΙΣ
Αρχηγικές αντιφάσεις
Ο ρόλος της Αριστεράς είναι να συναρθρώσει πειστικά διά μέσου της πολιτικής της πρακτικής την εν λόγω τάση για ριζοσπαστικοποίηση με δημοκρατικές αρχές και με τη ρεαλιστική υλοποίησή τους – πράγμα που μεταξύ...
Αρχηγικές αντιφάσεις
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει ακόμα;
Αναμφίβολα, οι συνθήκες που επικρατούν σήμερα είναι άκρως δυσχερείς για την άσκηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης από ένα κόμμα της Αριστεράς που επιδιώκει παράλληλα την ανασυγκρότησή του. Οι συζητήσεις για...
Ο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει ακόμα;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η αυτοκριτική του ΣΥΡΙΖΑ και το τίμημα της προσαρμογής
Προ ολίγων ημερών δημοσιεύτηκε ένα κείμενο-απόφαση της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ στο οποίο γίνεται ένας απολογισμός-αυτοκριτική της επταετίας ΣΥΡΙΖΑ (2012-2019).
Η αυτοκριτική του ΣΥΡΙΖΑ και το τίμημα της προσαρμογής
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η σύγχρονη μιντιοκρατία
Οταν η «ανάλυση» προέρχεται από δεδηλωμένους δεξιούς και νεοφιλελεύθερους αντιπάλους της Αριστεράς, ουδέν πρόβλημα. Οταν όμως συγκροτεί την προσέγγιση κάποιων «φίλων» της Αριστεράς, απλώς αποκαλύπτεται σε τι...
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η σύγχρονη μιντιοκρατία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η αληθινή εσωστρέφεια
Η τάση για εσωστρέφεια στον ΣΥΡΙΖΑ δεν προέρχεται από όσους/ες ανησυχούν για το μέλλον της Αριστεράς στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Συνίσταται στην εκ του μη όντος δημιουργία θέματος: ότι το κόμμα οφείλει να...
Η αληθινή εσωστρέφεια
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο στρατηγικός σχεδιασμός του ΣΥΡΙΖΑ
Τις εκλογές τις κέρδισε η Νέα Δημοκρατία και αυτό ήταν το χειρότερο δυνατό για τον ΣΥΡΙΖΑ όχι επειδή έχασε· τα αλλά γιατί τα καλά της δεύτερης εύκολης τετραετίας τους θα τα απολαύσει τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ο στρατηγικός σχεδιασμός του ΣΥΡΙΖΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας