Ενδεχομένως να βοηθήσει περισσότερο η απόκτηση κινήτρων

Και να λοιπόν, που στην αρχή του 2020 ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός κατάφερε να βρεθεί στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας της Super League 1. Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν συνιστά και κάτι σπουδαίο για ένα σύλλογο που για δεκαετίες είχε συνηθίσει στους τίτλους και στις καλές (έως πολύ καλές…) ευρωπαϊκές παρουσίες. Δεν είναι για να ανοίγουν σαμπάνιες, είναι όμως μία συνθήκη που τους επιτρέπει να ρίχνουν βλέμματα προς το μέλλον.

Η Lady Hope, με γνώμονα τα όσα έχει περάσει τα τελευταία χρόνια η συγκεκριμένη αθηναϊκή ομάδα, αναγνωρίζει πως αυτή η τέταρτη θέση μπορεί να αποτελέσει συμβολικό εφαλτήριο για ενεστωτική ψυχολογική ανάταση. 

Οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού έχουν πολλά ακόμα να κάνουν όσον αφορά στο αγωνιστικό κομμάτι. Η ευεξία και το καλό κλίμα που έχει δημιουργηθεί εσχάτως, απαιτεί σταθερότητα στους επόμενους μήνες. Για να γίνει αυτό, ενδεχομένως να βοηθήσει περισσότερο η απόκτηση κινήτρων. Και ατομικών και ομαδικών. Είναι άλλο πράγμα απλά προσπαθώ να κάνω καλά τη δουλειά μου και άλλο το θέλω να δω στα ίσια τους πρωτοπόρους, να τους νικήσω, να τερματίσω ψηλά στα πλέι οφ, να διεκδικήσω το Κύπελλο Ελλάδας.

Μπορεί ο Παναθηναϊκός να τα κάνει αυτά; Υπάρχουν δείγματα και προς τις δύο κατευθύνσεις στα μέχρι τώρα φετινά του πεπραγμένα. Το μόνο σίγουρο είναι πως στο σήμερα φαίνεται κάποια προοπτική, που μπορεί να κάνει άκρως ενδιαφέρουσα τη συνέχεια της αγωνιστικής περιόδου. 

Η νεοελληνική πραγματικότητα, βέβαια, έχει τους δικούς της όρους. Αρκετοί οπαδοί άλλων ομάδων, ανταγωνιστικών στο παρελθόν με τον Παναθηναϊκό, φέρθηκαν με ήπιο τρόπο απέναντι στα σοβαρότατα προβλήματα των «πράσινων». Όλοι, όμως, θα κριθούν όταν ο Παναθηναϊκός ανέβει πραγματικά σε επίπεδο που να απειλεί τα συμφέροντα των ομάδων τους.

Το να νικάει ή να παίρνει ισοπαλία από έναν ισχυρό αντίπαλο, και ύστερα να τερματίζει πίσω του διψήφιο αριθμό πόντων, δεν σημαίνει πως τον έφτασε ή πως έγινε απειλή. Άρα υπάρχουν «φαρδύτερα» περιθώρια κατανόησης από την πλευρά των αντίπαλων οπαδών…

Όταν, πλέον, θα διεκδικεί τίτλους στα ίσια, όταν θα διεκδικεί υψηλές θέσεις, όταν επανακτήσει τον ευρωπαϊκό του αυτοσεβασμό (έστω και αρχικώς σε προσπερματικά στάδια), τότε θα δούμε τις αντιδράσεις όλων. Αν θα συνεχιστεί η ίδια γαλαντομία από τους άλλους, αν θα αναπτυχθούν ή όχι έπαρση και εκδικητικά πάθη από τους ίδιους τους ταλαιπωρημένους φίλους του Παναθηναϊκού (έστω από μερίδα τους)…

Τα όσα περνάει ο Παναθηναϊκός, τα όσα πέρασε και η ΑΕΚ με τον υποβιβασμό της κάποια χρόνια πριν, δεν αποτελούν «κηλίδες» για τις οποίες πρέπει να ντρέπονται και να αναπτύσσουν αυτοκαταστροφικά συμπλέγματα οι φίλοι τους. Ήταν δίκαιες τιμωρίες για εσωτερικά λάθη και λοξοδρομήσεις, ήταν αποτέλεσμα συνδυασμών εσωτερικών και εξωγενών παραγόντων, αλλά πάνω από όλα ήταν σημεία καμπής και για τους συλλόγους αυτούς και για το ίδιο το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Κηλίδα πραγματική θα είναι αν χαθεί η ευκαιρία και δεν παρθούν τα σωστά μαθήματα…

Η Lady Hope είδε πως στην ΑΕΚ κατάλαβαν πολλά. Αν γίνει το ίδιο και στον Παναθηναϊκό, αργά ή γρήγορα, θα μπορέσει να διεκδικήσει το πέρασμα στην «επόμενη πίστα»…