ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο στις 3-4 Δεκεμβρίου, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα ήταν ένα ακόμη επεισόδιο στην κρίση της διατλαντικής σχέσης, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά την εκλογή του Τραμπ πριν από τρία χρόνια.

Από ό,τι φαίνεται, στη σύνοδο και στο περιθώριό της, θα κυριαρχήσει η αντιπαράθεση Μακρόν και Μέρκελ για την αμυντική συνεργασία της Ε.Ε. Αλλωστε, στην προηγούμενη συνάντησή τους σε δείπνο στο Βερολίνο, η καγκελάριος εξέφρασε στον πρόεδρο τη δυσαρέσκειά της για τη ρητορική με την οποία προωθεί το όραμά του για την ευρωπαϊκή αμυντική συνεργασία.

Η διαμάχη Παρισιού – Βερολίνου για την προοπτική της ευρωπαϊκής αμυντικής συνεργασίας αποτυπώνει το βαρομετρικό χαμηλό πάνω από τη διμερή σχέση των δύο μεγάλων δυνάμεων της Ε.Ε. Η Γερμανία προτιμά την παρούσα κατάσταση πραγμάτων, όπου η ρητορική Τραμπ αλλά και η στάση του απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους έχει απαξιώσει τη συμμαχική εγγύηση ασφαλείας που παρέχουν οι ΗΠΑ στη Γηραιά Ηπειρο.

Την προτιμά, γιατί θεωρεί μια αμιγώς ευρωπαϊκή αμυντική δομή πιο επιβλαβή για τα ζωτικά της συμφέροντα, καθώς τον κύριο ρόλο θα τον είχε η Γαλλία που είναι πυρηνική δύναμη και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, δύο διακριτικά μεγάλης δύναμης που δεν είναι στον ορίζοντα της Γερμανίας.

Καλύτερα, λοιπόν, για τη Γερμανία ένα ΝΑΤΟ –έστω και εγκεφαλικά νεκρό κατά τον Μακρόν– παρά μια γαλλική ευρωπαϊκή άμυνα που μοιραία θα εξισορροπούσε τη γερμανική ευρωζώνη. Στο Βερολίνο φοβούνται ότι μια θεσμικά πλαισιωμένη ευρωπαϊκή άμυνα θα είναι ένα προηγούμενο πολιτικής εμβάθυνσης, το οποίο αργά ή γρήγορα θα προκαλέσει μια ανάλογη δυναμική μετεξέλιξης στην ευρωζώνη.

Για να μη μείνει καμιά αμφιβολία για τις ανησυχίες του Βερολίνου, η γερμανική πλευρά έχει καταστήσει σαφές ότι θεωρεί προαπαιτούμενο για οποιοδήποτε βήμα ενίσχυσης της ευρωπαϊκής αμυντικής συνεργασίας τη συμμετοχή και του Ηνωμένου Βασιλείου και μετά το Brexit. Μένει να διευκρινιστεί αν ο Μακρόν προσδοκά χειροπιαστά αποτελέσματα ή αν ο ευρωπαϊκός ζήλος του είναι υποχρεωτικός αντιπερισπασμός στη γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια που κυριαρχεί στη Γαλλία.