Οι παίκτες ξέρουν! Θα ερωτηθούν;

Η συζήτηση – σε επίπεδο δημόσιου διαλόγου – για την «κατάλληλη» έδρα της Εθνικής ποδοσφαίρου -άλλο ένα συστατικό θέμα της παρουσίας της που θα έπρεπε να είναι λυμένο απ το βαθύ παρελθόν – ερεθίζει μόνο για προφανείς λόγους! Και στην κατηγορία του προφανούς δεν καταχωρίζεται μόνο η ανάγκη εδραίωσης της νέας, αλήθεια υποσχόμενης, αγωνιστικής λογικής του νέου προπονητή… 

Προφανή στόχο έχει λοιπόν και το ερώτημα «οι παίκτες πρότειναν, ρωτήθηκαν για την έδρα που προτιμούν κι αν αυτό (σ.σ: άλλο ένα αυτονόητο) δεν έχει συμβεί ακόμη θα γίνει στο άμεσο μέλλον, όπως υπαγορεύουν κυρίως οι αγωνιστικές προοπτικές της «γαλανόλευκης»; Αυτό κι αν είναι θέμα-ερώτημα που ερεθίζει! 

Επειδή, ως γνωστόν, από ιδρύσεως του, μα κυρίως μετά την μετονομασία του σε «επαγγελματικό», το ποδόσφαιρο μας είναι των προέδρων και όχι των ποδοσφαιριστών… Θυμίζουμε το σύντομο, σαρκαστικό της ανεπάρκειας μας ερώτημα που λέμε – λέτε, μεταξύ ενόντων, εδώ και δεκάδες χρόνια: Θυμάται κανείς το όνομα του προέδρου της Λίβερπουλ, της Γιουνάϊτεντ, της Μπαρτσελόνα, όλων των μεγάλων ομάδων του εξωτερικού;

Αρνητική η απάντηση, εκεί πρωταγωνιστούν οι παίκτες, εδώ η αγωνιστική πορεία των ομάδων καθορίζεται από την ετοιμότητα, τις διασυνδέσεις των αφεντικών! Στην Εθνική ομάδα, σε όλες τις εποχές, ναι μεν η ίδια… προεδρολαγνεία δεν ήταν τόσο κραυγαλέα αλλά ισχύει, αλλιώς οι παίκτες-φυσικοί-πρωταγωνιστές δεν αρθρώνουν καίριο λόγο επειδή, πολύ απλά, ούτε εκεί τους δίδεται! 

Τώρα, ενόψει της νέας ημέρας που φαίνεται να…γλυκοχαράζει; Θα ρωτηθούν πού θέλουν να παίζουν; Γνωρίζουν τα γήπεδα, ο ξένος προπονητής, αν και βέβαια…δικαιούται άποψης, όχι!