Ο υπουργός Υποδομών, Κώστας Καραμανλής, ανέφερε ότι «θα γίνει νέα διαπραγμάτευση για την εκμετάλλευση της Αττικής Οδού και αποκάλυψε ότι η προηγούμενη πολιτική ηγεσία διαπραγματευόταν παράταση της παραχώρησης σε συνδυασμό με τις επεκτάσεις προς Λαύριο και Ραφήνα». Αν μια σύμβαση του Δημοσίου (κυβέρνηση, περιφέρεια, δήμος) με κάποιον ιδιώτη λήγει και (κακώς κατά τη γνώμη μου) προβλέπει δυνατότητα παράτασης, θα πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά και να τηρηθούν οι όροι της πρόβλεψης και μόνον αυτοί. Για τους υπόλοιπους όρους της σύμβασης, η προσφυγή σε διαιτησία φαίνεται σε μένα η πιο σωστή αντιμετώπιση. Αν η σύμβαση δεν προβλέπει δυνατότητα παράτασης, η σύμπραξη πρέπει να σταματάει εκεί. Εχουμε πρόσφατες θλιβερές εμπειρίες, με το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» και το «Δημοτικό Αναψυκτήριο» στο μεγάλο πάρκο του Παπάγου, «Verde».
Αυτές οι «διαπραγματεύσεις για (νέα) σύμβαση ή παράταση συμβάσεων παραχώρησης (λειτουργίας), ενοικιάσεων δημόσιας περιουσίας κτλ.», για να το γράψω κομψά, δεν υπηρετούν καθόλου τη διαφάνεια, συνεπώς τον ανταγωνισμό και το δημόσιο συμφέρον. Μόνο νέοι διαγωνισμοί υπηρετούν και τα δύο. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί (επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης, Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου Δημοσίων Συμβάσεων, Επιτροπή Ανταγωνισμού, Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, εισαγγελείς Διαφθοράς, Ελεγκτικό Συνέδριο, Συμβούλιο της Επικρατείας και, τέλος, η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ε.Ε.) πρέπει να καιροφυλακτούν.
