Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αναθεωρητές, εθνικιστές και... ασυνάρτητοι της Ν.Δ.
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αναθεωρητές, εθνικιστές και... ασυνάρτητοι της Ν.Δ.

  • A-
  • A+

Αναμφίβολα σε μια εποχή μαζικής λήθης και ιστορικού αναθεωρητισμού από εκείνους που θεωρούν τους εαυτούς τους απόγονους του φασισμού και του ναζισμού, το θέμα της ιστορικής μνήμης αποτελεί βασική προτεραιότητα και καθήκον.

Ο αφορισμός του Μίλαν Κούντερα πως «ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη», μας υπενθυμίζει πως στο στόχαστρο της κάθε εξουσίας βρίσκεται η ιστορική μνήμη και ότι η επιβολή της λήθης είναι σημαντικό όπλο στη φαρέτρα της κάθε εξουσίας.

Το γράψιμο και το ξαναγράψιμο της ιστορίας από τους νικητές αποτελεί κάτι κοινό, το οποίο συντελεί στη διαμόρφωση των εθνικών μύθων –συνήθως ηρωικών– αλλά και στην καταστροφή της αμφισβήτησης και των προοπτικών για αλλαγή. Βέβαια, στον αντίποδα, ο Βάλτερ Μπένγιαμιν έγραφε ότι μπορεί η ιστορία να γράφεται από τους νικητές, αλλά σε βάθος χρόνου τα ιστορικά κέρδη στο πεδίο της γνώσης προέρχονται από τους ηττημένους. Και αυτό αφορά τη λεγόμενη «αριστερή μελαγχολία» που προέκυψε από τις ιστορικές ήττες εξεγέρσεων και επαναστάσεων τους τελευταίους δύο αιώνες.

Η Αριστερά, οι αντιφασίστες, οι προοδευτικοί και δημοκράτες ιστορικοί είναι εκείνοι που έχουν προσφέρει τα μέγιστα στην κατανόηση των αιτίων για την άνοδο του φασισμού και του ναζισμού και έχουν τοποθετήσει αυτά τα κινήματα στο ιστορικό τους πλαίσιο. Ενα (μικρό μόνο) μέρος αυτής της κατακτημένης γνώσης έχει κατορθώσει να περάσει στα σχολικά εγχειρίδια και αυτό με τρόπο αποσπασματικό και ξεκομμένο. Γι’ αυτό και οι νέες γενιές κινδυνεύουν να αποκοπούν εντελώς από την εμπειρία του Ολοκαυτώματος, της γενοκτονίας και της μαζικής καταστροφής που αντιπροσώπευαν αυτά τα κινήματα.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει στις τάξεις της δύο ειδών πολιτικούς. Από τη μια συνειδητούς αναθεωρητές που προσεγγίζουν τα μεγάλα γεγονότα του εικοστού αιώνα (φασισμός, ναζισμός, κομμουνισμός, δικτατορία στην Ελλάδα) υπό το πρίσμα της ακροδεξιάς αφήγησης και του αντικομμουνισμού, όπως οι προερχόμενοι από τον ΛΑΟΣ Βορίδης, Γεωργιάδης και Πλεύρης και εν μέρει ο Σαμαράς. Από την άλλη, νεόκοπους φιλελεύθερους και νεοφιλελεύθερους που αντιμετωπίζουν αυτά τα ρεύματα είτε με τους εθνικιστικούς μύθους της «τρισχιλιετούς ιστορίας» του ελληνισμού με «ολίγη» από ορθοδοξία, όπως η κυρία Κεραμέως, είτε ανιστορικά, α-νόητα και με έναν ασυνάρτητο μεταμοντερνισμό που τα αφυδατώνει και τα διαστρέφει ριζικά, όπως η κυρία Μιχαηλίδου με τον «εθελοντισμό» της.

Ο ίδιος ο Χίτλερ αρνιόταν την ιστορική μνήμη και πίστευε στη συλλογική λήθη. Σε έναν λόγο του προς τους ανώτερους αξιωματικούς της Βέρμαχτ στις 22 Αυγούστου 1939, αφού αναφέρθηκε στη σημασία του «ζωτικού χώρου» και τον φονικό χαρακτήρα του επερχόμενου πολέμου, τελείωσε με ένα ρητορικό ερώτημα για να τους καθησυχάσει: «Και άλλωστε ποιος θυμάται σήμερα την εξολόθρευση των Αρμενίων;».

Οι εθνικιστές, οι φασίστες και οι ακροδεξιοί σήμερα προσπαθούν να δημιουργήσουν μια υγειονομική ζώνη και να απομονώσουν τις ιδέες τους από τα ιστορικά εγκλήματα που διέπραξαν οι πολιτικοί τους πρόγονοι. Κάθε αναφορά στην ιστορία που αφήνει απ’ έξω τις έννοιες του φασισμού και του ναζισμού, όπως στο μήνυμα της υπουργού Παιδείας για την 28η Οκτωβρίου, στο οποίο υπήρχε αναφορά μόνο στη χιμαιρική έννοια του «λαϊκισμού», βοηθά και συμβάλλει στην προσπάθεια να επιβληθεί η λήθη και να συγκαλυφθούν τα εγκλήματα σε βάρος της ανθρωπότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Πώς αλλάζουν οι καιροί...
Αν θεωρήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ύψιστο κακό, τότε όλα τα όπλα που χρησιμοποιούμε εναντίον του γίνονται θεμιτά. Ακόμα και η συμπαράταξη με τους μακεδονομάχους, εφόσον ό,τι κάνει κακό στην κυβέρνηση κάνει καλό στη...
Πώς αλλάζουν οι καιροί...
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Νέος προοδευτικός πόλος»: περί τίνος ακριβώς πρόκειται;
Η προοδευτική συμμαχία, λοιπόν. Ως δυνατότητα, αλλά κυρίως ως πρόβλημα. Ως δύσκολο εγχείρημα που απαιτεί ακριβείς απαντήσεις σε μια σειρά από συγκεκριμένα ζητήματα. Η Συμφωνία των Πρεσπών υπήρξε η αφορμή για...
«Νέος προοδευτικός πόλος»: περί τίνος ακριβώς πρόκειται;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Από τον Φίλη στον Μπουτάρη
Αναμφίβολα είναι τεράστιες οι ιδεολογικές ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας στην επίθεση εθνικιστών και ακροδεξιών εναντίον του δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη. Αναμφίβολα είναι τελείως υποκριτική η τάχα...
Από τον Φίλη στον Μπουτάρη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ερνέστο Λακλάου: Λαϊκισμός, εθνικισμός και ταξική πάλη
Με αφορμή τα 82 χρόνια από τη γέννηση του θεωρητικού του λαϊκισμού Ερνέστο Λακλάου αξίζει να επανέλθουμε στη σχέση του αριστερού λαϊκισμού με τον εθνικισμό και την παραδοσιακή Αριστερά. Η δουλειά του Λακλάου...
Ερνέστο Λακλάου: Λαϊκισμός, εθνικισμός και ταξική πάλη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πασοκοποίηση και οι βασίλισσες της πρόνοιας
Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Ν.Δ. αποσιωπούν τη σχέση δημόσιου χρέους και λαϊκισμού, τουλάχιστον για τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία). Επίσης, δεν λένε ότι ο λαϊκισμός στην...
Πασοκοποίηση και οι βασίλισσες της πρόνοιας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Συνηγορία του ριζοσπαστισμού
Η «δυσκολία» και η «συνθετότητα» έχουν κι αυτές διαβαθμίσεις ανάλογα με την τάξη στην οποία ανήκεις. Γι’ αυτό το σύνθημα «να πληρώσουν οι πλούσιοι» είναι λιγότερο απλοϊκό απ’ ό,τι φαίνεται. Το πώς θα γίνει...
Συνηγορία του ριζοσπαστισμού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας