Το ατελείωτο δράμα της Συρίας

Οι δραματικές εξελίξεις στη Συρία έχουν προκαλέσει το θάνατο και το ξεριζωμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Μετά την τελευταία κλιμάκωση, είναι, πλέον, σαφές ότι ο πόλεμος στη Συρία μπαίνει σε μία διαρκή, σκοτεινή κατάσταση, γεγονός το οποίο όχι, μόνο, θα προκαλέσει το νέο και συνεχιζόμενο εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, αλλά και θα εξαλείψει οποιαδήποτε ελπίδα των ήδη εκτοπισμένων ανθρώπων για την επιστροφή τους στην πατρίδα. 

Οι άνθρωποι που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους, τον τόπο τους, έγιναν πρόσφυγες στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν το πολυτιμότερο αγαθό που τους απέμεινε. Τη ζωή τους. Τη δική τους, των παιδιών τους, των οικογενειών τους. Το να φεύγεις από τον τόπο σου είναι μία οδυνηρή, σκληρή συνθήκη, που σε στιγματίζει και σε ακολουθεί στο υπόλοιπο της ζωής σου.

Υπάρχει, όμως, κάτι το οποίο σε κρατάει ζωντανό. Η ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψεις, ξανά, πίσω στον τόπο σου. Για αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι που εγκαταλείπουν την πατρίδα τους, επιλέγουν να προσφύγουν κάπου κοντά σε αυτήν. Για να τη βλέπουν, να μένουν κοντά της και να ονειρεύονται την επιστροφή τους. Κι είναι πολύ οδυνηρό να βλέπουν ότι κι η τελευταία τους ελπίδα εξανεμίζεται. Γιατί με τις πρόσφατες γενικευμένες εχθροπραξίες, βλέπουμε ότι αυτό το όνειρο ξεθωριάζει.

Η κατάσταση στη Συρία βαθαίνει και θυμίζει σε πολλά την κατάσταση στο Αφγανιστάν, μία πολύπαθη χώρα που βρίσκεται στη δίνη του πολέμου και της ανασφάλειας για πάνω από τέσσερις δεκαετίες – ενώ και τα τελευταία δύο χρόνια ο πόλεμος δείχνει αναζωπυρώσεις. Οι Αφγανοί, σήμερα, έχουν χάσει, εντελώς, την ελπίδα της επιστροφής. Αντίστοιχα, λοιπόν, η Συρία αιμορραγεί κι οι άνθρωποι της θα συνεχίσουν να τρέχουν μακριά από το θάνατο, καθώς αυτή είναι η μόνη επιλογή. 

Η Ευρώπη, ως προς την υποδοχή των προσφύγων και των μεταναστών, οφείλει να σεβαστεί τις αξίες και τα ιδεώδη βάσει των οποίων οικοδόμησε και θεμελίωσε την ένωσή της. Η Ευρώπη οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων επιδεικνύοντας αλληλεγγύη και σεβασμό στους ξεριζωμένους. Ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής, είναι αυτός, άλλωστε, που επιτάσσει την προστασία και την ασφάλεια των κατατρεγμένων που προσφεύγουν, απελπισμένα, σε βοήθεια. 

Αλλά κι η Ελλάδα, ως κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως δημοκρατική χώρα κι ως χώρα υποδοχής προσφύγων και μεταναστών, οφείλει κι εκείνη με τη σειρά της να φέρει σε πέρας τις υποχρεώσεις της σεβόμενη το διεθνές δίκαιο και τα δικαιώματα των ανθρώπων. Η Ελλάδα οφείλει να ανακαλέσει στη μνήμη της το προσφυγικό της παρελθόν, επιδεικνύοντας τα ίδια αντανακλαστικά αλληλεγγύης που την κινητοποίησαν τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα οφείλει να σταθεί αντάξια στην ιστορία. 

Εμείς, καλούμε την ελληνική πολιτεία κι όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να βρεθούν στο ίδιο τραπέζι συζήτησης προκειμένου να εργαστούμε όλοι μαζί, από κοινού, για την εύρεση λύσεων σε εθνικό κι ευρωπαϊκό επίπεδο. 

Είναι καιρός να δούμε το προσφυγικό – μεταναστευτικό σε βάθος. Είναι καιρός να μιλήσουμε για ουσιαστικές λύσεις. 

Κι εμείς θα παραμείνουμε, πάντοτε, διαθέσιμοι για διάλογο.