-Αρτεμις, θυμάσαι πώς λένε το χωριό όπου τώρα αράζει το πλοίο;
-Παππού μου, Σίγρι το λένε! Εχει ένα τεράστιο θηρίο! Εναν ελέφαντα που κουνά τα αυτιά και την προβοσκίδα, φωνάζοντας σαν να κλαίει, χωρίς να είναι ζωντανός!
-Στο Μουσείο του Σιγρίου θα δούμε το «Δεινοθηρίο της Λέσβου» με πετρωμένα τα πίσω δόντια και το κάτω σαγόνι, μαζί με τα δέντρα που κι αυτά δεν είναι ζωντανά, αλλά πετρωμένα εδώ και είκοσι εκατομμύρια χρόνια. Υστερα θα πάμε στην ακρογιαλιά, που έχει ένα ξαπλωμένο μακρύ απολιθωμένο δέντρο, εκεί κοντά όπου βρέθηκε ένα άγαλμα της θεάς…
-Της Αρτεμης! Που έχει το όνομά μου και αγαπά τα μωρά! Θα το δούμε;
-Μια άλλη φορά, όταν πάμε στην Κωνσταντινούπολη, στο Αρχαιολογικό Μουσείο της, όπου το μετέφεραν κρυφά πριν από εκατόν πενήντα χρόνια οι Τούρκοι που φύλαγαν το Κάστρο στο Σίγρι. Εκεί θα δεις πόσο όμορφη, ψιλή, λιγνή και καμαρωτή είναι η Αρτεμις. Σαν εσένα!
-Πού θα δούμε έναν ιππόκαμπο ζωντανό;
-Στα Καραβούλια! Στην ωραιότερη παραλία της Καλλονής! Θα τον δούμε με τη μάσκα στηριγμένο με την κουλουριασμένη ουρά του σε ένα φύκι να τρώει θαλασσινά ζωύφια. Θα προσέξουμε και μια πίνα, που έχει μέσα της μαργαριτάρια και είναι ριζωμένη στον βυθό με το θαλασσινό μετάξι της, ενώ στο άνοιγμά της στέκει φρουρός ένα καβουράκι που την ειδοποιεί όταν της επιτίθεται κάποια σουπιά. Βλέποντας τα χτένια, που βόσκουν σε σειρά στην άμμο, θα περιμένουμε μέχρι ένα από αυτά, το μικρότερο, να κολυμπήσει από τον βυθό προς τα πάνω, μετά κάτω και πλάγια, σαν να χορεύει, δείχνοντας πόσο μεγάλωσε!
-Θα πάμε στο εκκλησάκι, που έχει το όνομα της μαμάς, για να δούμε τον γάιδαρο;
-Πρώτα θα πάμε στην ωραιότερη παραλία της Λέσβου, στον Αγιο Ισίδωρο Πλωμαρίου, με τα μικρά άσπρα βότσαλα και την πλούσια άμμο, εκεί που έκανες μπάνιο πρόπερσι για πρώτη φορά, για να σου δείξω το βουνό της Αγκαθερής όπου βρίσκεται η Αγία Ειρήνη και όταν θα πάμε στο εκκλησάκι της, θα προσέξεις μέσα από αυτό τη μάντρα από όπου θα πλησιάσει στο παράθυρο για να σε προϋπαντήσει ένας ξεσαμάρωτος γάιδαρος.
Αφού τον φωτογραφίσουμε, τον χαιρετήσουμε και τον σαμαρώσουμε, θα του ζητήσουμε να μας πάει μια κοντινή βόλτα στο μελισσοκομείο, στον πύργο και στη σκεπασμένη πηγή του ελαιοκτήματος του Πλωμαρίτη προπάππου μου Στέλιου και της Περγαμηνής προγιαγιάς μου Μαρίας, που είχε το παρατσούκλι «Πακήτιργια», επειδή μαζεύοντας λουλούδια στην Αγκαθερή έφτιαχνε μπογιές με τις οποίες πατήκωνε τα σχέδια στα μεταξωτά μαντίλια, ώστε να τα πουλήσει έγχρωμα!
-Γιούπι! Θα μαζέψουμε και εμείς λουλούδια στην Αγκαθερή!
* συγγραφέας
