Η αλληλεγγύη είναι το αίμα αυτού του λαού

Εχετε ασφάλεια; Ηταν το θλιβερό ερώτημα που κάναμε πριν από τέσσερα χρόνια σε όλους τους ασθενείς που έρχονταν στα εξωτερικά ιατρεία και στα επείγοντα. Ανθρωποι νέοι που είχαν μείνει άνεργοι, άνθρωποι μέσης ηλικίας που στην προσπάθειά τους να σώσουν τη μικρή τους επιχείρηση αδυνατούσαν να πληρώσουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές.

Εκείνη την εποχή η Αμερική περηφανευόταν για το Obamacare και εμείς εδώ… 5 ευρώ για να σε εξετάσει γιατρός, 25 ευρώ για εισαγωγή και αλίμονο σου αν είχες χάσει την ασφαλιστική ικανότητα. Ολα από την τσέπη σου – νοσήλια, χειρουργικά υλικά, φάρμακα. Για αυτούς που δεν είχαν να πληρώσουν δεν υπήρχε διαφυγή αφού ο λογαριασμός θα ερχόταν με την Εφορία. Κόστος δυσβάστακτο, που αυτομάτως διαχώριζε τους πολίτες σε δύο κατηγορίες. Ψυχοφθόρα κατάσταση και για εμάς, η οποία εντεινόταν συνεχώς.

Μπορώ να περιγράφω ώρες πολλές, περιστατικά πολλά που «άτυπα» εξυπηρετούσαμε και χειρουργούσαμε, σαν να μην είχαν δικαίωμα στην υγεία τους οι ασθενείς. Υπήρχαν στιγμές που και εμείς οι ίδιοι δεν αντέχαμε πια το παράπονο του κόσμου γιατί ξέρετε ο απλός άνθρωπος κάπου πρέπει να ξεσπάσει και εμείς γινόμασταν οι αποδέκτες αυτού του παράπονου – μια μιζέρια που μας είχαν επιβάλει.

Η ανάγκη της κοινωνίας οδήγησε όλη τη χώρα στο στήσιμο των κοινωνικών ιατρείων-φαρμακείων. Η ανταπόκριση των συναδέλφων γιατρών, φαρμακοποιών εθελοντών μεγάλη και συγκινητική. Οι τοπικοί φορείς των Χανίων δίπλα μας. Η αλληλεγγύη είναι το αίμα αυτού του περήφανου τόπου που αγκάλιασε τους συμπολίτες του που είχαν απλά μεγαλύτερη ανάγκη από τους υπολοίπους, γιατί ξέρετε, ανάγκη είχαμε και έχουμε όλοι.

Δεν θέλω να γίνει το ΕΣΥ business. Θέλουμε να είναι καλύτερο, αλλά να είναι δημόσιο

Δεν θέλουμε αυτό το Σύστημα Υγείας. Ούτε το άλλο, το πιο «σύγχρονο», που μας υπόσχονται ότι θα είναι καλύτερο αφού θα εκχωρήσει υπηρεσίες υγείας σε ιδιώτες. Δεν θέλω να γίνει το ΕΣΥ business. Θέλουμε να είναι καλύτερο, αλλά να είναι δημόσιο. Από το 2015 μέχρι σήμερα αποδείξαμε ότι αυτό γίνεται όταν υπάρχει πολιτική βούληση και θέληση.

2015-2019 και δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστοι, μόνο με τον ΑΜΚΑ τους, είχαν ελεύθερη, ισόποση, ισότιμη πρόσβαση σε όλες τις δομές υγείας, χωρίς 5 ευρώ, χωρίς 25 ευρώ. Υπηρεσίες υγείας αναβαθμισμένες τόσο σε προσωπικό όσο και σε εξοπλισμό, με νέα τμήματα σε λειτουργία τόσο στο νοσοκομείο Χανίων όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Με συναδέλφους που σιγά σιγά επιστρέφουν από το εξωτερικό γιατί απλώς έχουν τη δυνατότητα να μπορούν να εργαστούν και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον τόπο τους.

Δεν είναι όλα τέλεια και ιδανικά, ο χρόνος των 4 ετών λίγος για να αναδομηθεί ένα κράτος από τη βάση του που, πάρα τις οικονομικές δυσκολίες και υποχρεώσεις, κατόρθωσε να στηρίξει το απόλυτο αγαθό που λέγεται υγεία. Η ζωή μας είναι μοναδική και αναντικατάστατη. Την προσπάθεια λοιπόν αυτή οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε, να την εμπλουτίσουμε και να τη στηρίξουμε στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Στην ΥΓΕΙΑ μας, λοιπόν, γιατί όπου κι αν μπει ο τόνος η έννοια της λέξης για εμάς δεν αλλάζει. Θα αλλάξει και πάλι όταν ο σταυρός μπει σε λάθος ψηφοδέλτιο.

Δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός για να δίνω υποσχέσεις και να μιλάω για θέματα που δεν ξέρω. Μιλάω και υπόσχομαι για θέματα που γνωρίζω και γι’ αυτά που μπορώ να προσφέρω. Για να μπορώ και αύριο να είμαι με ψηλά το κεφάλι ανάμεσά σας και να σας μιλήσω και τότε όχι για αυτά που σας μίλησα σήμερα και έκανα, αλλά για αυτά που ενδεχομένως δεν έκανα και δεν μπόρεσα, αλλά πάντα με ειλικρίνεια.

Οπως με ξέρετε στα 20 χρόνια που έχω επιλέξει να υπηρετώ ανιδιοτελώς ως δημόσιος λειτουργός τους συμπολίτες που με χρειάζονται, ως ορθοπεδικός χειρουργός στο Νοσοκομείο Χανίων. Απλά πράγματα, από καρδιάς.

* Γιατρός, υποψήφια βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ στον νομό Χανίων