Δεν μπορούσε να ξέρει ούτε καν τι ήθελε

Ήταν Σάββατο βράδυ. Προσκαλεσμένη στο ΟΑΚΑ μία διαχρονικά μεγάλη δύναμη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η τέσσερις φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία. Με πάρα πολλούς υποστηρικτές στη χώρα μας.

Έπαιζε, λοιπόν, η Εθνική ομάδα της Ελλάδας ένα σπουδαίο επίσημο διεθνή αγώνα. Τα εγχώρια ποδοσφαιρικά δρώμενα έχουν ολοκληρωθεί εδώ και καιρό, επομένως η στέρηση δεν ήταν αμελητέα. Το καλοκαίρι στα φόρτε του πια. Η Lady Hope δεν θα μπορούσε παρά να αντιληφθεί επαρκώς τη σημασία της αναμέτρησης.

Προφανώς και όλοι θα ήθελαν ένα θετικό αποτέλεσμα, που θα έφερνε την ομάδα του Άγγελου Αναστασιάδη πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου της κατάκτησης της δεύτερης θέσης στο συγκεκριμένο προκριματικό όμιλο.

Όμως, το πραγματικό διακύβευμα ήταν άλλο. Ήταν μία πολύ καλή ευκαιρία να δοκιμαστεί στα δύσκολα η ομάδα. Να κοντραριστεί «στα ίσια» και με τέτοιο τρόπο που θα κέρδιζε το σεβασμό των αντιπάλων, που θα της επέτρεπε να δείξει αρετές πάνω στο γρασίδι και θα της τόνωνε την αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια. Να φύγει ο φίλαθλος από το γήπεδο ή όσοι έβλεπαν τον αγώνα στην τηλεόραση να απομακρυνθούν από την οθόνη, αφενός με σχετική ικανοποίηση και αφετέρου με αρκετή αισιοδοξία για τα επόμενα. 

Όμως, τα ίδια τα δρώμενα που έλαβαν χώρα σε αυτό το ενενηντάλεπτο ήταν η πλήρης διάψευση των όποιων προγενέστερων θετικών σκέψεων και η δικαίωση όσων ένιωσαν περίεργα έως άβολα όταν έμαθαν το αρχικό σχήμα.

Η Ιταλία έδειξε πως είναι σε «καλό φεγγάρι», πως ξεκινάει μία καινούρια προσπάθεια με θετική αύρα και πολλές δυνατότητες. Μην ξεχνάμε πως τέτοια συγκροτήματα μπορεί κάποια χρόνια να κινούνται ακόμα και στη μετριότητα, αλλά όταν «φορτσάρουν» το ταβάνι τους είναι πολύ υψηλό.

Ποδοσφαιρικά, υπήρξε χάος ανάμεσα στις δύο ομάδες. Η μία, η νικήτρια, ήξερε τι ήθελε και μπορούσε να το πετύχει. Άνετα, κιόλας… Η Εθνική Ελλάδας δεν μπορούσε να ξέρει ούτε καν τι ήθελε… 

Και τώρα; Ένα από τα χειρότερα δυνατά διλήμματα. Δεν ξέρεις αν προέχει η επανάκτηση του αυτοσεβασμού ή η ίδια η διεκδίκηση της πρόκρισης… Δίχως το πρώτο, το δεύτερο δεν προκύπτει «με την καμία»…

Η Lady Hope είδε τα φαντάσματα να βγαίνουν και να κάνουν τη δική τους παρέλαση στους δρόμους γύρω από το ΟΑΚΑ. Δεν περίμεναν καν το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή. Αμέσως μετά, «μπήκαν μπρος όλες οι μηχανές»…

Ο πρόεδρος της ΕΠΟ, ο… ΠΑΟΚ…, οι διάδοχοι του Άγγελου… , και πάει λέγοντας. Όλα στο τραπέζι, και πάνω, και κάτω, και παραδίπλα, και παντού, και πουθενά συνάμα… Με την Αρμενία θα «παίζουν» πολλοί με πολλούς, για πολλά και για το τίποτα μαζί…

Μπορούν οι ποδοσφαιριστές που θα αγωνιστούν με τη φανέλα της Εθνικής να αλλάξουν την ατζέντα; Οι περισσότεροι άνθρωποι του ελληνικού ποδοσφαίρου το θέλουνε πώς και πώς. Δεν είναι σίγουροι, όμως, αν γίνεται…