Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο Δημήτρης Μπάτσης και οι ευρωπαϊκές εκλογές
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο Δημήτρης Μπάτσης και οι ευρωπαϊκές εκλογές

  • A-
  • A+

Πριν από λίγες μέρες δημοσιοποιήθηκαν τα εύρηματα έρευνας για τις εξαγωγές. Οι συντάκτες της κατέγραψαν τις κατηγορίες των προϊόντων που κυριαρχούν στο εξωτερικό εμπόριο της χώρας και το μερίδιο αγοράς που κατέχουν στην παγκόσμια αγορά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, «...η Ελλάδα έχει πλεονέκτημα στην εξαγωγή κατά βάση προϊόντων του πρωτογενούς τομέα παραγωγής, υστερώντας στις εξαγωγές προϊόντων εντάσεως τεχνολογίας».

Επίσης αναφέρεται ότι «από τη στιγμή που η πλειοψηφία των ελληνικών εξαγωγών δεν αφορά σε προϊόντα του μεταποιητικού τομέα, η προστιθέμενη αξία που πηγάζει από τις εξαγωγές αυτές είναι χαμηλή».

Τι σημαίνουν αυτές οι φράσεις; Οι συντάκτες της έρευνας λένε ότι η περίφημη εξωστρέφεια έτσι όπως γίνεται αναπαράγει τις δομές του παρελθόντος σε μια πολύ πιο δυσμενή εκδοχή τους, καθώς η αποβιομηχανοποίηση και η έλλειψη προσαρμογής στις νέες οικονομικές απαιτήσεις είναι μια πραγματικότητα. Και αυτό συμβαίνει διότι οι εξαγωγές αφορούν κυρίως τη γεωργία και τα ορυχεία, ενώ ο δευτερογενής τομέας αλλά και οι κλάδοι που βασίζονται στην τεχνολογία υστερούν.

Αν το καλοσκεφτεί κάποιος, η χαρτογράφηση του εξαγωγικού εμπορίου δεν διαφέρει σε τίποτε από κείνη που είχε γίνει πριν από 40, 50, 70, 100 χρόνια. Τα ίδια χαρακτηριστικά, τα ίδια προβλήματα και οι ίδιες παθογένειες. Στην πραγματικότητα μιλάμε για ένα οικονομικό déjà vu, καθώς το μόνο που αλλάζει είναι τα χαρακτηριστικά της παραγωγής.

Αλήθεια, τι έχει αλλάξει από τότε –τον Φεβρουάριο του 1949– που ο Δ. Μπάτσης έγραφε στο περίφημο περιοδικό «Ανταίος»: «... Μία φοβερή εικόνα ζωγραφίζεται ολοένα και πιο έντονα μπροστά στα μάτια μας: η ανάγκη του εφοδιασμού της αποκομμένης αστικής οικονομίας από την ξένη αγορά, που κάνει τα αστικά κέντρα να έχουν ενδοχώρα περισσότερο την υπερατλαντική Καλιφόρνια και τον Καναδά παρά την ελληνική ύπαιθρο, που μαραζώνει την ίδια στιγμή από την υπόταση και την αδυναμία συντήρησης των στοιχείων της...».

Ας σημειωθεί ότι την περίοδο αυτή η ελληνική οικονομία ήταν πλήρως εξαρτημένη από την αμερικανική βοήθεια και ότι ο βαθμός εξάρτησής της από τον ξένο παράγοντα ήταν ολοκληρωτικός. Για να επιβιώσει χρειαζόταν τα αμερικανικά δολάρια, καθώς λόγω του Εμφυλίου η γεωργική παραγωγή υπολειπόταν της προπολεμικής, ενώ ο δημόσιος λόγος επικεντρωνόταν στο αν και στο τι μορφή θα έχει η εκβιομηχάνιση.

Σήμερα, η υπό επιτροπεία ελληνική οικονομία αξιολογείται από τους Ευρωπαίους, η ελληνική γεωργία στο όνομα του laissez faire έχει συρρικνωθεί και η βιομηχανία έχει «γονατίσει». Αν και με δόσεις υπερβολής, το μοναδικό που έχει αλλάξει είναι η «ενδοχώρα», καθώς η Καλιφόρνια και ο Καναδάς παραχώρησαν τη θέση τους στο Βερολίνο, στο Παρίσι και στις άλλες ευρωπαϊκές οικονομικές μητροπόλεις.

Γιατί ας μη γελιόμαστε, το σημερινό οικονομικό μοντέλο που προωθείται στην ελληνική οικονομία στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού καταμερισμού δεν έχει ούτε παρόν ούτε μέλλον. Με το γεωργικό ισοζύγιο να βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα συνεχώς διευρυνόμενο έλλειμμα, με τον βιομηχανικό τομέα να πασχίζει να επιβιώσει από τις αρπακτικές διαθέσεις των πολυεθνικών που διευκολύνονται από τον πιστωτικό αποκλεισμό και τη χειμαζόμενη εσωτερική κατανάλωση και την αδυναμία προσαρμογής στην εποχή της ψηφιακής οικονομίας, το μέλλον είναι όχι απλώς δυσοίωνο αλλά και απειλητικό.

Αν σε όλα αυτά προσθέσει κανείς και τη διαφαινόμενη εκποίηση των υποδομών, σύμφωνα με τις επιταγές των δανειστών, τότε εύκολα αντιλαμβάνεται ότι τα χρόνια που έρχονται η ελληνική οικονομία αποδυναμώνεται και ο βαθμός εξάρτησής της ενισχύεται σε βαθμό που να θυμίζει τις μέρες του Σχεδίου Μάρσαλ. Γιατί είναι τουλάχιστον αστείο να πιστεύει κανείς ότι η βιομηχανία του τουρισμού και των υπηρεσιών γενικότερα μπορεί να αποτρέψει την οικονομική και πολιτική υποτέλεια.

Και οι πολιτικές ηγεσίες; Σιωπούν, διαστρεβλώνουν και συσκοτίζουν. Ουσιαστικά δεν δίνουν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα για το μέλλον. Ερωτήματα που περιμένουν απαντήσεις από το 1951, όταν ο Μπάτσης σε ένα κείμενο με τίτλο «Οικονομική υποτέλεια και οικονομική κρίση» έγραφε:

«Το ερώτημα είναι: μπορεί να πάει η χώρα προς την οικονομική ανάρρωση και την πρόοδο μέσα στις σημερινές συνθήκες;... Με τα μέτρα που περιέχουν τα διάφορα προγράμματα, καταργούνται οι ανασταλτικοί παράγοντες, η μονοπωλιακή-προνομιακή κυριαρχία του ολιγαρχικού κεφαλαίου;… Πραγματοποιείται η ανεξαρτησία από το ξένο κεφάλαιο και τα αποικιακά του προνόμια; Μήπως αντίθετα με τα μέτρα αυτά οξύνονται οι παράγοντες αυτοί;».

Αλήθεια, γιατί σήμερα οι πολιτικοί στους προεκλογικούς τους μονολόγους αποφεύγουν συστηματικά να απαντήσουν στα ερωτήματα αυτά; Γιατί αποφεύγουν την ουσία των ζητημάτων που θίγουν; Γιατί έχουν παραχώσει λέξεις όπως «εξάρτηση» και «υποτέλεια»;

Προφανώς για τον κ. Μητσοτάκη όλα αυτά τα ζητήματα είναι ανύπαρκτα. Για την Αριστερά και την Κεντροαριστερά όμως, οι απαντήσεις ήταν η ραχοκοκαλιά των προγραμμάτων τους. Παρ' όλα αυτά, σήμερα αποφεύγουν να αναφέρονται σε τέτοιου είδους ζητήματα.

Μήπως σιωπούν διότι θεωρούν ότι πλέον η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να μάχεται για την κατάργηση της ξένης κηδεμονίας ή μήπως επειδή έχουν αποδεχτεί ότι το ευρωπαϊκό όραμα συνοδεύεται αναπόφευκτα από την ολοκληρωτική εξάρτηση;

*δημοσιογράφος, συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν η ντομάτα ήταν ντομάτα
«Εχετε ντομάτες χωρίς κοτσάνι;» ρωτώ τον κύριο πίσω από τον πάγκο της λαϊκής.«Μα τι λέτε, κυρία μου; Το κοτσάνι είναι η σπονδυλική στήλη της ντομάτας...». Ο απαιτητικός, ο «έξυπνος», ο ψαγμένος καταναλωτής αν...
Οταν η ντομάτα ήταν ντομάτα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα φαντάσματα στην μπροστινή αυλή της Ευρώπης
Η ευρωπαϊκή αντίληψη της «αειφόρου ανάπτυξης» ή της «βιωσιμότητας» δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στη μακρά ιστορία της οικολογικής λεηλασίας και της βαθιάς κοινωνικής ανισότητας στην οποία στηρίζεται η κατανάλωση...
Τα φαντάσματα στην μπροστινή αυλή της Ευρώπης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Διατλαντική Συμφωνία - Ενα νέο μνημόνιο
Συνεχίζονται, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, οι συνομιλίες για τη Διατλαντική Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης Εμπορίου και Επενδύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε. Από την έναρξη των διαπραγματεύσεων επικρατούν...
Διατλαντική Συμφωνία - Ενα νέο μνημόνιο
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Οι Πράσινοι θα προτείνουν νέο Κανονισμό για τη ρύθμιση των εξαγωγών όπλων στην Ε.Ε.»
Ενώ η διαπραγμάτευση για τη στελέχωση των σημαντικότερων θέσεων στους ευρωπαϊκούς θεσμούς συνεχίζεται, ο ρόλος των Πρασίνων ίσως αποτελεί στοιχείο-κλειδί στις νέες ισορροπίες που θα προκύψουν.
«Οι Πράσινοι θα προτείνουν νέο Κανονισμό για τη ρύθμιση των εξαγωγών όπλων στην Ε.Ε.»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι εκλογές σε έναν κόσμο που καταρρέει
Χειραγώγηση, αναξιοπιστία, ανασφάλεια: τα υλικά για ένα τερατώδους ισχύος εκρηκτικό μείγμα που μπορεί να κονιορτοποιήσει τις σημερινές δομές της πολιτικής εξουσίας.
Οι εκλογές σε έναν κόσμο που καταρρέει
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα αυγά και τα κακαρίσματα
Στην εικόνα που έχει φιλοτεχνήσει επιδέξια η Ν.Δ. εδώ και καιρό προβάλλει ένα κόμμα της νέας εποχής, φιλο-αναπτυξιακό, υπέρ της ποιοτικής παιδείας και της αριστείας, της σύνδεσης με την αγορά,...
Τα αυγά και τα κακαρίσματα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας