Δάνεια, για χρόνια εγκλωβισμένοι

Οι τράπεζές μας έμειναν 4 με το ζόρι, συν κάτι «λιμά», άγνωστο πόσες απορρόφησαν αυτά τα χρόνια, μεταξύ αυτών και δυο που έπαιξαν σοβαρό ρόλο στην οικονομική και αναπτυξιακή ζωή της χώρας, η Αγροτική (1929) και η Εμπορική (1907). Μετά το 1980 μπροστά – πίσω έγινε ξεπέταγμα και άλλων πολλών τέτοιων «μαγαζιών».

Πριν από την κατάρρευση του Χρηματιστηρίου και συνέχεια, ούτε διανοούνταν κάποιος τι «έφτιαχναν» οι τραπεζίτες. Πωλούσαν παντού χρήμα στον καθένα μας. Από μικρά καταναλωτικά, στεγαστικά, πολλές φορές διπλά, στεγαστικά-επαγγελματικά, τα επιχειρηματικά μικρά-μεγάλα, τα μετοχικά, τα αεράτα, τα κομματικά, τα εξυπηρετήσεως και βάλε. Μέσα σε αυτό το «αλαλούμ», κρύφτηκαν κάθε είδους «δικά μας» παιδιά ή «δικοί» μας άνθρωποι με ποσά που, μόλις τα ακούγαμε ή τα βλέπαμε, λαχταρούσαμε και μουντζώναμε τον εαυτόν μας. Μετά την κατάρρευση σιγά σιγά μαθαίναμε τι γίνεται με τα κόκκινα δάνεια, που πήραν σβάρνα πολλούς, γιατί οι περισσότεροι με πρωτοβουλία τους πήραν καθαρά στεγαστικά ή ακόμα με παρότρυνση άλλων. Ολοι αγόρασαν καινούργια σπίτια κι ας είχαν άλλο, μεγαλύτερο, καλύτερο, κι όσο πωλούσε ο αντιπαρόχος ή ό,τι του ζητούσαν οι κατασκευαστές. Είχαμε και την άλλη κατηγορία, τους επιχειρηματίες, που έβαλαν τα σπίτια τους εγγύηση για επαγγελματικά δάνεια. Και οι δυο αυτές οι κατηγορίες «τελείωσαν» από το 2011 μέχρι σήμερα για χίλιους λόγους, και ο καθένας για τον δικό του, κύριος λόγος όμως η κατάρρευση της οικονομίας, για την οποία αίτιοι είναι τα «καλά» παιδιά. Γλίτωσαν μερικοί με τον Νόμο Κατσέλη, αλλά πάρα πολλοί βρέθηκαν στον «αέρα», γιατί, σύμφωνα με τις τελικές αποφάσεις, είχαν «δόλο», γιατί είχαν οικογενειακό εισόδημα π.χ. 4.000 ευρώ και σήμερα 1.500 με το ζόρι.

Από τους εναπομείναντες όμως από τον νέο νόμο, πρέπει άμεσα ή αργότερα να ξεκαθαρίσει η ήρα από το σιτάρι, γιατί πέρα από τους τυχερούς, τις 150.000, υπάρχουν και άλλοι «κόκκινοι» που θα βρεθούν άτυχοι και χωρίς να μπορεί κάποιος να τους εντάξει στους κακοπληρωτές. Χρειάζεται εδώ δυνατός αέρας «αλωναρίσιος». Γνωστό σε όλους μας: υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες παραδείγματα δανειοληπτών με κοκκινισμένα δάνεια, που ο καθένας τους έχει το δικό του χάλι και μέσα σε αυτούς κρύβονται μικρά ή μεγάλα «λαμόγια» που προσπαθούν, μέσα από τις καλές αντιδράσεις μερίδας της κοινωνίας, να γλιτώσουν την πρώτη ή δεύτερη κατοικία. Ο καθένας μας γνωρίζει δεκάδες παραδείγματα με δανεισμούς τέτοιους, όπως το παρακάτω: Ο κανακάρης μικροεπιχειρηματίας, με νέα μαγαζιά, δανεισμούς από δυο τρεις τράπεζες περίπου 900.000 ευρώ με ελέγχους «μαϊμού», τα οποία σε δυο τρία χρόνια έκλεισαν, εξαφανίστηκε, με τα εναπομείναντα χρήματα «καλοπέρασε» δυο τρία καλοκαίρια. Ο δανεισμός αυτός πώς μπορεί να χαρακτηριστεί σήμερα; Ποιος μπορεί να δώσει απάντηση; Η αντικειμενική αξία της οικίας του εγγυητή πατέρα γύρω στις 70.000 ευρώ και… «στα δικά μας». Μήπως πέρα από τους 70 κατηγορούμενους για τους δανεισμούς «μαϊμού» υπάρχουν χιλιάδες άλλοι και το παίζουν κακομοίρηδες ή «γκαβοσουράνε», γιατί τις ανακεφαλαιώσεις τις πλήρωσαν όλοι.

Να όμως που μας ξεφούρνισαν και τα παγωμένα δάνεια του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., και αμέσως οι φωστήρες των δυο κομμάτων είπαν ότι είναι κατασκευασμένη παράσταση. Για τα λεφτά δεν μας λένε ποιος θα τα γυρίσει πίσω, μήπως και γλιτώσουμε τίποτα.

*συνταξιούχος οικονομολόγος, Αρτα