Πως αποφασίζει να απεργήσει μία γυναίκα; Πρέπει να απευθυνθεί στο σωματείο της; Πρέπει να πάει στο αφεντικό της; Πρέπει να ρωτήσει τον άντρα της ή τον πατέρα της; Παίζει ρόλο ότι είναι τριήμερο; Πως το αποφασίζει και ποιος το αποφασίζει; Χρειάζεται άδεια; Και από ποιόν; Από ποια δουλειά; Την κανονική της;…στην υπηρεσία, την εταιρεία, το εργοστάσιο, την μονάδα, τον σταθμό, το τμήμα, το σχολείο, το μαγαζί. Ή την άλλη;… στο σπίτι, στα πιάτα, στο σίδερο, στους γονείς, στα παιδιά, την πλατεία, τον άντρα, το κρεβάτι, τις κολλητές. Η αγάπη της να δει και πάλι χαμόγελα στα κούλουμα, που θα πάει; Πρέπει άραγε να το έχει; να είναι ταγμένη; να ξέρει ποιον θα ψηφίσει; να βλέπει ειδήσεις; να έχει λατρέψει ή να μισεί τον Τσίπρα; να πιστεύει; να έχει φίλες στον τοίχο της; να ξέρει για τις Πρέσπες;
Γιατί το αποφασίζει μία γυναίκα να απεργήσει την Παρασκευή, ημέρα της γυναίκας; Αυτό είναι το βασικό. Καμία γυναίκα ανά τον κόσμο που θα απεργήσει δεν έχει απαντήσει σε όλα αυτά. Το αποφασίζει, επειδή δεν αντέχει άλλο….δεν θέλει άλλο….το σωματείο της, το αφεντικό της, τον άντρα της, τον πατέρα της, την δουλειά της, την υπηρεσία, την εταιρεία , το εργοστάσιο, την μονάδα, το σπίτι, τα πιάτα, την καθαριότητα, το χαμόγελο, την πλατεία, τα παιδιά, τις κολλητές, το σίδερο, το γυαλί, την σκούπα, το να τα κάνει όλα καλά πάλι για όλους, για ακόμη μία ημέρα.
Και ελπίζει. Όπως και όλες μας.
*Θεωρητικός των Νέων Μέσων.
