Για το σύστημα διορισμού εκπαιδευτικών

Ολοκληρώθηκε στις 17.1.2019, αργά το βράδυ, η ψήφιση του συστήματος διορισμών εκπαιδευτικών (μπορείτε να διαβάσετε εδώ: https://goo.gl/bJ43s6). Αν υπάρξει κυβερνητική αλλαγή, οι διορισμοί θα πραγματοποιούνται κατά πάσα πιθανότητα ή και βεβαιότητα σύμφωνα με το άρθρο 3 του ν. 3848/2010. Η υπεύθυνη του τομέα Παιδείας της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε από του βήματος της Βουλής ότι το κόμμα της, ερχόμενο στην εξουσία, θα κάνει διαγωνισμό που θα πιάνει περίπου το 30% της όλης μοριοδότησης, αλλά θα συνυπολογίζονται, χωρίς να ορίζει τα ποσοστά, και η προϋπηρεσία και άλλα αντικειμενικά κριτήρια. Επομένως, θα πρόκειται για νόμο ίδιο ή παρόμοιο με τον προαναφερθέντα, γνωστό και ως Νόμο Διαμαντοπούλου, με τον οποίον συμφωνούσαν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ και συμφωνούν, όπως αποδείχθηκε, και τώρα. Ο καθένας μπορεί να τους μελετήσει και να κάνει τις συγκρίσεις του ως προς την προϋπηρεσία (πολύ μικρότερη με τον ν. 3848) και τα άλλα χαρακτηριστικά τους.

Περισσότερο όμως κρίσιμος εκτιμώ ότι είναι ο αριθμός διορισμών που πρόκειται να γίνουν μελλοντικά. Η μεν σημερινή κυβέρνηση μιλάει για 15.000 σε βάθος 3ετίας (που και αυτοί δεν επαρκούν), με αρχή από φέτος, η δε αξιωματική αντιπολίτευση δεν δεσμεύεται για ακριβή αριθμό, αλλά από δηλώσεις του αρχηγού της συνάγεται ότι, όταν έρθει στην εξουσία, δεν πρόκειται να κάνει πολλούς διορισμούς εκπαιδευτικών, επειδή πιστεύει ότι πρέπει να συγκρατηθεί το κόστος μισθοδοσίας και άρα δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί αθρόος αριθμός προσλήψεων για τις οποίες έχει δεσμευτεί ο σημερινός πρωθυπουργός!

Επιπλέον λόγοι υπέρ της θέσεώς της, τους οποίους προβάλλει, είναι: η μείωση του μαθητικού δυναμικού, η αναλογία συνταξιοδοτήσεων/προσλήψεων (5:1) που προκρίνει, και τέλος η επιθυμία της να στρέψει κόσμο στην ιδιωτική εκπαίδευση διότι, όπως έχει δηλώσει, το πρόβλημα της ανεργίας δεν λύνεται με διορισμούς στο Δημόσιο, αλλά με επενδύσεις και καλές δουλειές στον ιδιωτικό τομέα. Επίσης, εσχάτως τονίζεται διά του αρχηγού της και άλλων στελεχών της ότι ουδείς εκπαιδευτικός θ’ απολυθεί, χωρίς όμως να εξασφαλίζεται ότι κάποιος/α θα μείνει στην ίδια θέση (!), επειδή υπάρχουν τεράστια περιθώρια ανακατανομής του προσωπικού του Δημοσίου μέσα από μια διαδικασία αξιολόγησης και κινητικότητας. Τούτο σημαίνει ότι κάποιος/α που θα είναι ή θα θεωρείται υπεράριθμος θα μπορεί να εργαστεί σε άλλη θέση, κλάδο ή τομέα και σε διαφορετική περιοχή απ’ ό,τι σήμερα. Επιπλέον, ενδεχομένως να δίνεται και η δυνατότητα της μετάταξης, που όμως θα είναι σαν υποχρεωτική, επειδή δεν θα υπάρχει εναλλακτική λύση, ακόμη και στην περίπτωση που δεν επανέλθει, όπως παλιά, η υποχρεωτική μετάταξη ή μετάθεση. Ή μήπως επανέλθουν και αυτές;

Πάνος Κατσούλας, εκπαιδευτικός