Οι εργαζόμενοι μέσα στον Νοέμβριο θα έχουμε δύο φορές τη δυνατότητα να βγούμε απεργιακά στους δρόμους για να αναδείξουμε τη δική μας προοπτική στη νέα μεταμνημονιακή περίοδο. Στις 14 Νοέμβρη στην απεργία που έχουν προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ αλλά και οι ομοσπονδίες Οικοδόμων και Ιδιωτικής Υγείας από τον ιδιωτικό τομέα. Και ξανά στις 28 Νοέμβρη στην απεργία που έχει προκηρύξει η ΓΣΕΕ.
Χρειάζεται να μείνουμε σε δύο κρίσιμες παρατηρήσεις:
Α) Αυτές οι απεργιακές κινητοποιήσεις δεν είναι «εθιμοτυπικές» ούτε «ντουφεκιές στον αέρα», όπως πολλές φορές ακούγεται. Αντίθετα έχουν βγει μέσα από την πίεση ενός ολόκληρου απεργιακού κύματος που έχει ξεδιπλωθεί από τότε που η κυβέρνηση ανακοίνωσε την έξοδο από τα μνημόνια. Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτώβρη είχαμε το Βοήθεια στο Σπίτι, την κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ για τα ΒΑΕ, τους γιατρούς του ΠΕΔΥ, το υπ. Πολιτισμού, τους εκπαιδευτικούς, την απεργία της ΠΟΕΔΗΝ στις 10 Οκτώβρη. Αντίστοιχα στον ιδιωτικό τομέα έχουμε μάχες πολλών σωματείων για τις συλλογικές συμβάσεις, τον αναβρασμό στις συγκοινωνίες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, τις απεργίες στο Ωνάσειο και την ΕΡΤ, αγώνες που συνεχίζουν το απεργιακό κλίμα που εγκαινίασαν οι εργαζόμενοι στην Cosco το καλοκαίρι.
Ολο αυτό το απεργιακό μπαράζ είναι που ανάγκασε τις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ να προχωρήσουν στην προκήρυξη των απεργιακών κινητοποιήσεων. Παρά τις μανούβρες και τις κομπίνες των συνδικαλιστικών ηγεσιών με τις ημερομηνίες, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Μέσα στον Νοέμβρη, δύο φορές, θα έχουμε τη μαζική παρουσία της εργατικής τάξης στους δρόμους, για να αναδείξει τα δικά της αιτήματα και διεκδικήσεις.
Β) Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αυτή είναι που παίρνει τις πρωτοβουλίες για να στηρίξει τον κόσμο της εργασίας και τα λαϊκά στρώματα. Κατεβάζει προϋπολογισμό υποσχόμενη ότι δεν θα περικόψει συντάξεις, υπόσχεται προσλήψεις, διαφημίζει την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων κάποιων κλάδων κ.λπ. Αρα οι απεργίες δεν έχουν να προσφέρουν τίποτε στη σημερινή συγκυρία. Ισως και να ρίχνουν νερό στον μύλο της Ν.Δ.
Ομως η πραγματικότητα είναι ότι η δύναμη των αγώνων είναι η κινητήριος δύναμη πίσω από τις υποσχέσεις της κυβέρνησης και τις όποιες κατακτήσεις.
Η Αχτσιόγλου δεν είναι «χθεσινή» στο υπουργείο Εργασίας, αλλά την ένταξη 1.300 εργαζομένων της Cosco στα ΒΑΕ την έκανε μετά την πολυήμερη απεργία του καλοκαιριού. Αντίστοιχα οι προσλήψεις που υπόσχεται το υπ. Υγείας και η παραμονή στη δουλειά χιλιάδων συμβασιούχων προέκυψαν εξαιτίας ενός μαζικού κινήματος στα νοσοκομεία που τουλάχιστον δύο χρόνια τώρα βρίσκεται διαρκώς στον δρόμο και έχει λοιδορηθεί πολλές φορές από τον Πολάκη.
Θα μπορούσε κανείς να συνεχίσει με πολλά τέτοια παραδείγματα, αλλά δεν αλλάζει την ουσία, ότι δηλαδή η δύναμη των αγώνων να κερδίζουμε δεν είναι «ευσεβής πόθος» αλλά μια πραγματικότητα σήμερα. Ο μόνος τρόπος να υλοποιηθούν ακόμη και οι αναιμικές υποσχέσεις του Τσίπρα, αλλά και για να ξηλώσουμε πλευρές των μνημονιακών πολιτικών που η κυβέρνηση δεν τις ακουμπάει καν (π.χ. ιδιωτικοποιήσεις), είναι η επιτυχία αυτών των απεργιών που έχουμε μπροστά μας και η κλιμάκωση των αγώνων.
Με αυτόν τον τρόπο είναι που μπορούμε να βάλουμε στο περιθώριο τη Ν.Δ. του Μητσοτάκη, που απαιτεί να μη σπάσει καμία μνημονιακή δέσμευση, αλλά αντίθετα τα πλεονάσματα να δοθούν πίσω στα αφεντικά σαν φοροελαφρύνσεις και φοροαπαλλαγές.
Η επιτυχία αυτών των απεργιών σε όλους τους χώρους είναι ένα βήμα που συνεχίζει, ενθαρρύνει, συντονίζει και κλιμακώνει το απεργιακό κίνημα του φετινού φθινόπωρου. Γι’ αυτό οι απεργίες στις 14 και στις 28 Νοέμβρη χρειάζεται να οργανωθούν σε κάθε χώρο δουλειάς από τον μαχητικό αριστερό κόσμο για να έχουν επιτυχία και να επιβάλουν ότι η έξοδος από τα μνημόνια δεν θα σημάνει τη συνέχιση των μνημονιακών δεσμεύσεων, αλλά αντίθετα τα «ματωμένα πλεονάσματα» θα ξαναγυρίσουν πίσω για να καλύψουν τις εργατικές ανάγκες και όχι την κερδοφορία των επιχειρήσεων, των τραπεζιτών και των δανειστών.
Γιατί δεν μας αρκούν συμβολικές ανακοινώσεις για τις συλλογικές συμβάσεις, απαιτούμε ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς και ξήλωμα των μνημονιακών φραγμών. Ενάντια στις απολύσεις συμβασιούχων, διεκδικούμε μονιμοποιήσεις και επιπλέον προσλήψεις και χρηματοδότηση για τις ρημαγμένες κοινωνικές υπηρεσίες σε Υγεία, Παιδεία, δήμους.
Για να μη μειωθούν οι συντάξεις, να μην περικοπεί το επίδομα των ΒΑΕ, αντίθετα να ενταχθούν περισσότεροι κλάδοι και να ανατραπεί ο νόμος Κατρούγκαλου για παλιούς και νέους συνταξιούχους.
*Συντονισμός ενάντια στα μνημόνια και μέλος του ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
-320x213.png)
