Ο κατάλογος των «ζητούμενων» της φετινής Super League…

Αυτό το Σαββατοκύριακο ξεκίνησε τελικά και η ελληνική Super League. Δεν θα μπορούσε, βέβαια, να γίνει μία έναρξη δίχως αμφισβητήσεις και «παρατράγουδα», δίχως να εγκυμονείται ο κίνδυνος αναβολής.

Η αφορμή (αριθμός ομάδων που θα πέσουν και θα ανέβουν στη Super League στο τέλος της σεζόν) έχει μεγάλη σημασία όσον αφορά στο συγκεκριμένο διακύβευμα, που σχετίζεται με το είδος της αναδιάρθρωσης που προωθείται από την Πολιτεία. Το θέμα είναι πως και φέτος δεν κάναμε την έκπληξη, και για άλλη μία χρονιά το αγωνιστικό παραλίγο να δεχτεί -την τελευταία στιγμή- τρικλοποδιά από κάτι το εξωαγωνιστικό. Παρόλα αυτά, η Lady Hope θα εστιάσει στο γεγονός πως η σέντρα έλαβε χώρα…

Ποια είναι τα ζητούμενα για μία Λίγκα; Να υπάρχει οργανωτική επάρκεια. Οικονομική ευρωστία. Όμορφα (αισθητικά) και λειτουργικά γήπεδα. Μεγάλη (και σταθερή) προσέλευση θεατών. Υψηλή τηλεθέαση. Σημαντικά έσοδα από εύρος χορηγών και όχι μονομερείς αποκλειστικότητες από μία ή δύο πηγές (π.χ., τηλεοπτικά δικαιώματα ή επίσημος τζόγος). «Πενήντα-πενήντα» διαιτησίες, αμερόληπτες αποφάσεις των θεσμικών οργάνων. Ανταγωνισμός για την κατάκτηση του τίτλου, καθώς και των ευρωπαϊκών «εισιτηρίων». Πολλές ομάδες με θετικό πρόσημο στην εν γένει παρουσία τους στα γρασίδια.

Και ο κατάλογος συνεχίζεται… Περιορισμένα φαινόμενα βίας και κάθε είδους παρανομισμού. Προωθητική κάλυψη των δρώμενων από τα ΜΜΕ. Ατομική πρόοδος για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό ποδοσφαιριστών, προπονητών, και λοιπών επαγγελματιών που δουλεύουν για ένα ποδοσφαιρικό τμήμα από διάφορα πόστα. Ικανοποιητικό θέαμα, επιθετική παραγωγικότητα, και αυξημένο τακτικό ενδιαφέρον στο μεγαλύτερο ποσοστό των αναμετρήσεων. Προσωπικότητες που θα θέλξουν με την παρουσία τους, με τις ικανότητες τους, και που θα παραδειγματίσουν πολλούς άλλους. Σοβαρές ομάδες που παλεύουν να βγάλουν στο γήπεδο κάθε φορά το καλύτερο δυνατό που μπορούν. Απόκτηση αισθήματος συλλογικής συνοχής, υπό την έννοια του να ενδιαφερθούν πάρα πολλοί για το γενικό καλό της Λίγκας, και όχι μόνο για τα ιδιοτελή συμφέροντά τους (με στείρο και ανασχετικό για γενικότερες κατακτήσεις τρόπο).

Σε σχέση με τον κατάλογο «ζητούμενων» που καταγράφηκαν παραπάνω, η ελληνική Super League πώς τα πάει; Φυσικά, ο καθένας μπορεί να δώσει τη δική του απάντηση, όμως σε γενικές γραμμές θα συγκλίνουν οι απόψεις μας πως χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα σε όλους αυτούς τους τομείς. Έτσι, λοιπόν, εξαναγκαστικά οι επιδιώξεις μας πρέπει να προσαρμοστούν στο εφικτό. Το ιδανικό στον ελλαδικό χώρο σπανίζει. Επομένως, υπάρχει μία άλλη «τακτική». H Lady Hope εκεί θα βασίσει τις φετινές της αναζητήσεις. Να είναι όλο και λιγότεροι οι τομείς που θα σημειωθεί οπισθοχώρηση, να είναι πιο πολλοί εκείνοι στους οποίους θα συντελεστεί πρόοδος. Κάτι (θα) είναι και αυτό…