Συμπατριώτες μου, τα δέντρα
Αλλάζει η Ελλάδα
και στις μεγάλες πυρκαγιές
-με τη θαμπάδα αρχόντισσας-
στρέφει το βλέμμα της στη μαύρη ράχη
Συμπαραστάτες μου, τα δέντρα
μιας γης ονομασμένης
και χτυπημένης από κεραυνούς
στα χέρια χάρτινων θεών
Ποιος λόγος για τα ξέφωτα και τους βωμούς;
Μεταλλικές κεραίες του Υμηττού
σύρτε σε σπήλαιο τηλεοπτικό
τις Αντιγόνες μου
-όπου απ’ το τίποτα, τίποτα δεν προκύπτει
προνομιούχα πλάσματα
μηδενικού βεληνεκούς
εξερχόμενες φραγές που λιάζεσθε
στις στήλες του Ολυμπίου Διός
τουρίστριες στη χώρα τουριστών
Ενώ άνωθεν
σας μέμφεται η Αθηνά
Διαλύεται στη λήθη η θεά
πλάι στα ανάγλυφα
της Παναθήναιας πομπής
Γύψος και ασβέστης
σε γράμματα ελληνικά, ξεθωριασμένα
σε λινκ αλλόγλωσσο
Ράχη που σκύβει
για να περάσει από κάτω, τι;
Γενάρης 2018
*Ανέκδοτο ποίημα
