Από τη μία μεγάλη νίκη στη μία μεγάλη χρονιά

Αφού στα εγχώρια δρώμενα τείνουμε βάσει αποτελεσμάτων να γίνουμε Πρέμιερ Λιγκ, όπως ισχυρίζονται πολλοί (οι περισσότεροι, μάλλον, περιπαικτικά…), η Lady Hope θα μεταφερθεί -νοητά- για λίγο στη γειτονική Ιταλία, ψάχνοντας να βρει προεκτάσεις από μία «νερατζούρι» νίκη σε έναν αγώνα, έστω και αν αυτός είναι το τοπικό ντέρμπι με έναν «αιώνιο αντίπαλο»…

Κάποτε το Μιλάνο ήταν η ποδοσφαιρική πρωτεύουσα της Ιταλίας. Για κάποιες δεκαετίες, με βάση τη στατιστική αλλά και τις επικρατούσες ποδοσφαιρικές συνθήκες, το πιθανότερο σενάριο ήταν το «σκουντέτο» να ταξιδέψει «αυτοβούλως» στη συγκεκριμένη πόλη της Βόρειας Ιταλίας. Από το 1978 έως το 2011 διεξήχθησαν 33 πρωταθλήματα, από τα οποία η Μίλαν και η Ίντερ κατέκτησαν τα 16 (9-7 ο σχετικός καταμερισμός). Μαζί με τη Γιουβέντους οι δύο ομάδες από τη Λομβαρδία συνέθεταν την «Αγία Τριάδα» του ιταλικού διασυλλογικού ποδοσφαίρου, με τις όποιες παρενθέσεις τύπου Ρόμα, Βερόνα, Νάπολι, Σαμπντόρια, Λάτσιο απλά να αποτελούσαν τις εξαιρέσεις που επιβεβαίωναν (και επιβεβαιώνουν ακόμα) τον γενικό κανόνα, που τείνει (να συγχωρεθεί λίγο το αδόκιμο του χαρακτηρισμού) να εξελιχθεί σε «διαρκή κανονισμό», αφού έχει να κόψει πρώτη το νήμα κάποια άλλη ομάδα -εκτός των τριών- από το μακρινό πια 2001 (πρωταθλήτρια τότε η Ρόμα)…

Το κυριακάτικο ντέρμπι Ίντερ-Μίλαν 3-2 θύμισε κάπως το αντίστοιχο ελληνικό λίγο καιρό πριν, το ΑΕΚ-Ολυμπιακός, γιατί και το σκορ ήταν ίδιο, και κρίθηκε πάνω κάτω στο ίδιο χρονικό σημείο. Όμως, έχει τα δικά του ιδιαίτερα «δαχτυλικά αποτυπώματα». Οι «Ιντερίστι» σε όλο τον κόσμο το χάρηκαν με την ψυχή τους, ο ήρωας Ικάρντι θα απολαύσει τι σημαίνει να μετατρέπεις το μιλανέζικο ντέρμπι σε «προσωπική υπόθεση», και γενικώς η μία πλευρά της συγκεκριμένης πόλης μπορεί να συνεχίσει για κάποιες μέρες τη ζωή της με καλή διάθεση και ψυχολογία ανάτασης. Το ποδόσφαιρο είναι σε θέση να διαμορφώνει κοινωνικές ροπές, είτε βραχυπρόθεσμα, είτε μακροπρόθεσμα.

Όμως, η Ίντερ απέχει από την κορυφή από το 2010, όταν συμπλήρωσε μία πενταετία εγχώριας επικυριαρχίας, με «κερασάκι στην τούρτα» βέβαια την κατάκτηση του Champions League (2010). Γενικώς, έχει να κατακτήσει εγχώριο τίτλο από το Κύπελλο Ιταλίας και το Σούπερ Καπ του 2011, χρονιά που κατέκτησε και το Μουντιάλ Συλλόγων της FIFA. Νίκες όπως η κυριακάτικη τονώνουν το γόητρο, διαμορφώνουν στατιστικές και μελλοντικές ιστορίες για ευχάριστες και διδακτικές διηγήσεις, αλλά πρέπει να αποκτήσουν και διαφορετικό χαρακτήρα που θα πολλαπλασιάσει όλες τις άλλες χροιές που έχουν. Να γίνουν νίκες που οδήγησαν σε τίτλο. Από τη μία μεγάλη νίκη στη μία μεγάλη χρονιά.

Μπορεί η Ίντερ; Στις «8 στις 38» αγωνιστικές, μονάχα να φιλολογήσουμε μπορούμε… H σημερινή βαθμολογία της Serie A (με την Ίντερ δεύτερη, μόλις δύο βαθμούς πίσω από τη Νάπολι) αφήνει ανοιχτή μια τέτοια συζήτηση… Αν τα καταφέρει θα μιλάμε για ολική επιστροφή, αν όχι, just για προσπάθεια που ξεκίνησε και θέλει κι άλλα πράγματα… Η Lady Hοpe ξέρει πως οι δυσκολίες είναι πολλές, και βρίσκονται και σε εξωγενείς παράγοντες (οι αντίπαλοι) και στον διαχρονικό ιδιόμορφο εσωτερικό κόσμο του συνολικού οργανισμού…