Δυτική Αττική, Ελευσίνα και διαλυτήρια πλοίων!

Στην Δυτική Αττική, οι πολιτικές που εφάρμοσαν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία -συνεπικουρούμενες σε πολλές περιπτώσεις από τους δύο βαθμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και με ιδεολογικό περίβλημα το ψευτοδίλημμα ανεργία ή περιβάλλον- πέτυχαν το ακατόρθωτο: και το περιβάλλον να καταστρέψουν και να παραγάγουν μαζική ανεργία.

Ας δούμε όμως -ξεκινώντας από κάπου- εάν είναι δυνατόν και φυσικά και με ποιες προϋποθέσεις μπορεί να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση.

Στο «κλειστό» λοιπόν λόγω πολλών και διάφορων δραστηριοτήτων για τους πολίτες παραλιακό μέτωπο της Ελευσίνας, υπάρχουν σήμερα δύο ανενεργά διαλυτήρια πλοίων.

Το πρώτο είναι το πρώην διαλυτήριο Μπακόπουλου -το οποίο βρίσκεται σε μια εντελώς καθαρή παραλία- ενώ το δεύτερο είναι το πρώην διαλυτήριο Σάββα – το οποίο βρίσκεται σε μια απολύτως διά ξηράς και θαλάσσης περιβαλλοντικά ρυπασμένη περιοχή.

Υπάρχουν τα εξής δεδομένα: από τη μια ο Δήμος Ελευσίνας έχει ζητήσει να αποδοθούν και οι δύο αυτοί χώροι για άλλη χρήση στην τοπική αυτοδιοίκηση -κάτι το οποίο προτάθηκε από το ίδιο το υπουργείο Ναυτιλίας- και από την άλλη, υπάρχει ενδιαφέρον από επενδυτές της ναυπηγικής βιομηχανίας για την παραχώρησή τους για ναυπηγοεπισκευαστικές χρήσεις.

Εξαιρώντας όσους δυστυχώς συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να αναμασούν τα ίδια ψευτοδιλήμματα, η πρόταση της Περιφέρειας Αττικής που φαίνεται ότι κερδίζει διαρκώς έδαφος είναι η εξής:

1. Είμαστε αντίθετοι στην παραχώρηση για χρήση ναυπηγοεπισκευαστικών δραστηριοτήτων και των δύο αυτών χώρων – γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με επανάληψη των ίδιων πολιτικών που ακολούθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

2. Συμφωνούμε με το αίτημα του Δήμου Ελευσίνας για την παραχώρηση και των δύο αυτών χώρων στην τοπική αυτοδιοίκηση -γιατί αυτό θα σηματοδοτήσει μια θετική αλλαγή της κατάστασης- αλλάζοντας έτσι και τη διαχρονική πορεία περιβαλλοντικής υποβάθμισης της περιοχής.

3. Προτείνουμε για κάθε μορφής ναυπηγοεπισκευαστική δραστηριότητα -λύνοντας έτσι οριστικά το πραγματικό πρόβλημα της χωροθέτησης τέτοιων δραστηριοτήτων- τη βιομηχανική περιοχή η οποία βρίσκεται εντός αλλά και πέριξ των Ναυπηγείων Ελευσίνας.

Οι προτάσεις αυτές θεωρώ ότι είναι απολύτως ρεαλιστικές και επίσης υπακούν στην κοινή λογική γιατί:

◼ Στερούνται οποιουδήποτε στείρου και αδιέξοδου αρνητισμού.

◼ Δίνουν λύση στη ζωτική ανάγκη που έχει η χώρα μας για παραγωγικές επενδύσεις και μείωση της ανεργίας.

◼ Κινούνται στην κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος.

◼ Αναστρέφουν στους συγκεκριμένους χώρους την ασύμμετρη περιβαλλοντική επιβάρυνση που έχει υποστεί όχι μόνο το παραλιακό μέτωπο της Ελευσίνας, αλλά και ολόκληρη η περιοχή της Δυτικής Αττικής.

◼ Τέλος, ανταποκρίνονται και στην ανάγκη βελτίωσης της περιβαλλοντικής και αισθητικής όψης της Ελευσίνας που, όπως είναι γνωστό, θα είναι το 2021 η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.

Το μόνο που χρειάζεται τώρα να γίνει από τη σημερινή κυβέρνηση είναι το εξής: Σε αντίθεση με τις ακολουθούμενες από τη μεταπολίτευση κυβερνητικές πολιτικές στην περιοχή της Δυτικής Αττικής, του Θριάσιου Πεδίου και της Ελευσίνας, να λάβει άμεσα όλες αυτές τις πολιτικές και θεσμικές πρωτοβουλίες για την υλοποίησή τους.

*αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής