Κώστας Μαρούντας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τα περασμένα μεγαλεία δεν πρέπει να αφήνονται να πνιγούν από τις σκόνες, να αλλοιωθούν από τη λήθη, και να κατακρεουργηθούν από τη σήψη.

Την αγωνιστική περίοδο 1994-1995 το πελοποννησιακό ποδόσφαιρο σημείωνε μια επιτυχία που αναλογικά σηματοδοτούσε μια εποχή ακμής (στο μέτρο που αντιστοιχούσε βεβαίως…). 

Η Lady Hope αρέσκεται να μελετάει τα δρώμενα του παρελθόντος, ξεψαχνίζοντας όποια πηγή είναι διαθέσιμη. Μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος της Β΄ Εθνικής εκείνη την περίοδο την άνοδο για την Ά Εθνική -λένε τα αρχεία- έπαιρναν ο Α.Ο. Πανηλειακός Πύργου (67 βαθμοί), η Παναχαϊκή Γ.Ε. Πάτρας (59 βαθμοί) και η ΠΣ Η Καλαμάτα (59 βαθμοί)…

Ψάχνοντας κάποιος στο σήμερα να τις βρει αυτές τις τρεις ομάδες, θα διαπίστωνε πριν μήνες ιστορικό χαμηλό βαρομετρικό πολλών δεκαετιών.

Η Παναχαϊκή στη Γ΄Εθνική, ο Πανηλειακός στην Α1 κατηγορία της ΕΠΣ Ηλείας, και η Καλαμάτα στην Ά κατηγορία της ΕΠΣ Μεσσηνίας.

Σήμερα, λίγους μήνες αργότερα, και ενώ απομένει πια μονάχα η τελική ευθεία τα πράγματα μοιάζουν (και είναι) καλύτερα: η Παναχαϊκή χρειάζεται δύο βαθμούς σε 4 αγώνες για την άμεση επιστροφή στη Φούτμπολ Λιγκ, ο Πανηλειακός κατέκτησε το Κύπελλο Ηλείας και μπαίνει στα play off που θα κρίνουν την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ως πρώτος, η Καλαμάτα (ήδη εδώ και καιρό Kυπελλούχος Μεσσηνίας) θέλει μόλις 3 βαθμούς στις 4 εναπομείνουσες αγωνιστικές για να ανέβει καπάκι στις εθνικές κατηγορίες και αυτή.

Φυσικά, μπορούμε να κάνουμε λόγο για ένα μικρό είδος (πρωταρχικής υφής) αντεπίθεσης και ανάβασης.

Όμως, επουδενί για επαναφορά στο ένδοξο παρελθόν της δεκαετίας του 1990.

Τότε που οι ομάδες αυτές έπαιζαν καλό ποδόσφαιρο (ενίοτε και πολύ καλό…) και συνυπολογίζονταν σε αυτές που εξέπεμπαν θετικό πρόσημο, που διακατέχονταν από υγεία και πείσμα, που οι οπαδοί τους καίγονταν μέσα τους -σε μεγάλη αριθμητική ποσότητα- για να σταθούν δίπλα τους, που οι ουδέτεροι σέβονταν και αναγνώριζαν πως κάτι καλό γίνεται εκεί…

Τα χρόνια πέρασαν, η φθορά βασίλεψε, η απογοήτευση έγινε μόνιμη, οι ψευδαισθήσεις τελείωναν γρήγορα, ο κόσμος απομακρύνθηκε. Λίγοι έμειναν να πιστεύουν, αλλά είναι και εκείνοι που κράτησαν ζωντανή την όποια προοπτική.

Ο Αστέρας Τρίπολης είναι απελπιστικά μόνος και οι αντοχές του θα δοκιμάζονται από εδώ και πέρα ολοένα και περισσότερο, ο Παναιγιάλειος στέκεται αξιοπρεπώς στη δεύτερη κατηγορία αλλά δεν φαίνεται να έχει τα φόντα (ή τη διάθεση) για κάτι μεγαλύτερο, ενώ η Σπάρτη πάνω που έδειχνε πως έμπαινε στο νου των περισσοτέρων για το μέλλον κατάφερε απλά να αποτελεί έναν άγνωστο χ για τα επόμενα χρόνια.

Οι παλιές μεγάλες δυνάμεις οφείλουν στο όνομα και στην ιστορία τους, να συμβάλλουν και στην ενίσχυση της δικής τους θέσης, και στο να καταστεί το πελοποννησιακό ποδόσφαιρο -στο μέτρο των δυνατοτήτων του- σημαντικός παίκτης των εγχώριων δρώμενων.

Νέοι και παλιοί άνθρωποι μαζί (οι πρώτοι με την ενέργεια και τον ενθουσιασμό, οι δεύτεροι με την πείρα) για να φέρουν στο τώρα το χτες στο αύριο, με πιο σύγχρονους όρους.

Για να σχηματιστούν οι βασικοί πυρήνες που θα τραβάνε τον πολύ κόσμο για μόνιμη στήριξη και θα προστατεύουν την «εστία» από παρεκτροπές και κινδύνους.

Η δίψα υπάρχει, η πηγή βγάζει μπόλικο νερό, μένει να βρεθούν τα χέρια που θα φτιάξουν το κανάτι και θα το κουβαλήσουν μέχρι την πηγή. Βήμα-βήμα, σε υγιείς και στέρεες βάσεις, με οδηγό το παρελθόν και μέτρο σύγκρισης το μέγιστο ιδεατό της κάθε εποχιακής συγκυρίας.

Γιατί, όπως πολύ εύστοχα ισχυρίζεται η συγγραφέας Σοφία Παπαηλιάδου, «το κύμα και η θάλασσα δεν χώρισαν ποτέ». Έτσι και το ποδόσφαιρο με την Πάτρα, τον Πύργο και την Καλαμάτα…

ΥΓ. Την Τετάρτη η Καλαμάτα αντιμετώπιζε στο γήπεδο του Μεσσηνιακού, στο πλαίσιο του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ, τον Πανηλειακό.

Ένα πραγματικό ντέρμπι για τον “κάτω από το αυλάκι” ποδοσφαιρόκοσμο, με διακύβευμα την πρόκριση στην προημιτελική φάση του συγκεκριμένου θεσμού. Η Μαύρη Θύελλα επικράτησε 3-2 εκμεταλλευόμενη την παιδαριώδη κάποιες στιγμές αμυντική λειτουργία του (κατά τα άλλα αξιόμαχου) Πανηλειακού για τον οποίον αποδείχθηκε πως δεν είναι κάθε μέρα του Αϊ Γιαννιού.

Γιατί και στον προηγούμενο γύρο είχε δεχθεί 3 γκολ από το Καταστάρι (ομάδα της Ζακύνθου), αλλά μετά από παράταση είχε νικήσει με 3-4.

Τα επεισόδια που συνέβησαν μετά το τέλος της αναμέτρησης είναι σημάδι πως η ζέση υπάρχει, αλλά όταν εκδηλώνεται με λάθος τρόπο μπορεί να αποδειχθεί αιτία καθυστέρησης του αναμενομένου και  επιπλέον παράπλευρων εμποδίων…