Μια απάντηση στον Χ. Κάτσικα
Ο αρθρογράφος, αναλυτής και εκπαιδευτικός κ. Χρήστος Κάτσικας σε δημοσίευση άρθρου του στο διαδικτυακό έντυπο AlfaVita και στην ηλεκτρονική efsyn.gr με τίτλο «Νέος συναγερμός “κατσαρόλας” για τη σωτηρία της Παιδείας της αγοράς», αναφέρθηκε σε εμένα, με αφορμή την συμμετοχή μου σε μια εκδήλωση διαλόγου της Πρωτοβουλίας για την Παιδεία και την Ανάπτυξη (ΠΡΩ.ΠΑΙΔΕΙ.Α).
Στο άρθρο του ο κ. Χ. Κάτσικας κάνει εκτενή ονομαστική αναφορά σε εμένα για την περίοδο της θητείας μου στη θέση του Περιφερειακού Διευθυντή Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής σε θέματα διαχείρισης του εκπαιδευτικού προσωπικού. Ουσιαστικά αναπαράγει μέρος του άρθρου του, που είχε δημοσιεύσει στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ των ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ στις 6-5-2016 με τίτλο «Ολοήμερη υποκρισία και Φαρισαϊσμός», σελ 67.
Ο κ. Χ. Κάτσικας αναπαράγει ανακοινώσεις συνδικαλιστικών παρατάξεων ή οργανώσεων εκπαιδευτικών, αδιαφορώντας για την πραγματικότητα των γεγονότων και την αλήθεια.
Τις χρησιμοποιεί και ως άλλοθι ασφάλειας. Γνωρίζει για παράδειγμα ότι για την αναπλήρωση διδακτικών ωρών εισηγείται ο Σύλλογος των εκπαιδευτικών της σχολικής μονάδας και ο Διευθυντής Διεύθυνσης και επικυρώνει ο Περιφερειακός Διευθυντής. Δέχεται χωρίς αμφισβήτηση κάθε καταγγελία και την αναπαράγει συνειδητά με στόχο την προσωπική προσβολή μου. Ενδεχομένως ως αντίποινα για την ανάκληση της παράνομης και χαριστικής απόφασης του Υφυπουργού Παιδείας Λυκουρέντζου (14688/Δ2/4-2-2008), που τον αφορούσε προσωπικά.
Επίσης γνωρίζει ότι οι συλλογικότητες δεν κατέχουν το «αλάθητο», ότι διαμορφώνουν τις θέσεις τους με βάση τους πολιτικούς και εκλογικούς συσχετισμούς.
Και όπως αναφέρει ο λατινοαμερικάνος δάσκαλος -αγωνιστής Paulo Freire «…κάποιες φορές μπορεί να χρειαστεί να αγωνιστούμε στο πλευρό των συνδικαλιστικών οργανώσεων και άλλες φορές εναντίον τους,αν η ηγεσία τους είναι σεχταριστική, είτε αριστερή ,είτε δεξιά. Άλλες φορές πάλι μπορεί να πρέπει να αγωνιστούμε ως προοδευτική διοίκηση ενάντια στην οργανωμένη αντίδραση της συντήρησης να μην αλλάξει τίποτα, των προσηλωμένων στις παραδώσεις και εναντίων των νεοφιλελεύθερων που βλέπουν τον εαυτό τους ως το απαύγασμα της ιστορίας…».
Ας δούμε ποια είναι τα δεδομένα. Το όλο αφήγημα της καταστροφολογίας, για την περίοδο αυτή, δεν εδράζεται σε πραγματικά στοιχεία. Αποτελεί άλλοθι βίαιων λεκτικών και όχι μόνο συμπεριφορών στο χώρο της εκπαίδευσης. Προστίθεται στο συναίσθημα της αγανάκτησης και στη γενικότερη οικονομική κρίση , πολιτική σύγχυση και κόπωση.
Στην Περιφέρεια Εκπαίδευσης της Αττικής από τις συνολικά 3.456 σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας συγχωνεύθηκαν 152 σχολικές μονάδες δηλαδή το 4.4% επί του συνόλου των σχολικών μονάδων της. Συγχωνεύθηκαν μονάδες συστεγαζόμενες στο ίδιο σχολικό κτίριο ,είτε σε ενοικιαζόμενα κτίρια. Στις σχολικές μονάδες της Δευτεροβάθμιας, με την αύξηση του αριθμού των τμημάτων ,δημιουργήθηκαν 240 νέες οργανικές θέσεις καθηγητών. Από την ετήσια δαπάνη για ενοίκια σχολικών μονάδων ύψους 8,7 εκατ. ευρώ εξοικονομήθηκε το 60%,δηλαδή περίπου 5 εκατ. ευρώ ανά έτος.
Από την ταύτιση οργανικότητας -λειτουργικότητας στα Γυμνάσια -Λύκεια και τους σχετικούς διοικητικούς ελέγχους ,προέκυψε πλεόνασμα 1.480 εκπαιδευτικών με μηδενικό ωράριο , από το σύνολο των 30.521 εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας, που αναλογεί σε εξοικονόμηση δαπάνης μισθοδοσίας περίπου 45 εκατ. ευρώ, δηλαδή όσο ξεπουλήθηκε σήμερα η ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Είναι εμφανές ότι η σπατάλη κοινωνικών πόρων δεν είναι αριστερή πολιτική.
Από τα πλεονάσματα των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας οι 900 περίπου τοποθετήθηκαν σε σχολικές μονάδες Ολοήμερων Δημοτικών και οι υπόλοιποι 580 μετακινήθηκαν σε Γυμνάσια-Λύκεια άλλων Διευθύνσεων της Αττικής.
Αντιλαμβάνομαι βεβαίως το προσωπικό-οικογενειακό πρόβλημα που δημιουργήθηκε, σε ατομικό επίπεδο στους εκπαιδευτικούς από την μετακίνηση τους σε άλλη περιοχή και άλλη Διεύθυνση Εκπαίδευσης, κατά την εφαρμογή του άρθρου 31 του ν.3848/2010,αλλά ο φορολογούμενος πολίτης απαιτεί να μην υπάρχει σπατάλη κοινωνικών πόρων, όταν την ίδια ώρα αυτός κάνει αιματηρές θυσίες.
Κανένας όμως εκπαιδευτικός δεν έχασε την εργασία του ή τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Αντίθετα με την τοποθέτηση τους στα δημοτικά σχολεία με το αναμορφωμένο ολοήμερο πρόγραμμα ΕΑΕΠ, που δημιουργήθηκε το 2010, προσφέρθηκαν στους έλληνες μαθητές και στις οικογένειες τους καινοτόμα μαθήματα, όπως Πληροφορικής, Χορού, Αισθητικής Αγωγής-Θεατρικής Αγωγής -Καλλιτεχνικά, Ξένες Γλώσσες. Δηλαδή ενισχύθηκε το Αναλυτικό Πρόγραμμα της Δημόσιας Εκπαίδευσης με καινοτομίες στο δημοτικό σχολείο.
Η εξοικονόμηση αυτή των δαπανών, που θα δεν σπαταλήθηκε στη Γενική Εκπαίδευση, επέτρεψε την πρόσληψη 800 εκπαιδευτικών της Ειδικής Αγωγής, ώστε να καλυφθεί ένα μεγάλο μέρος των αναγκών στην άσκηση υποστηρικτικών εκπαιδευτικών πολιτικών το σχολικό έτος 2010-11.
Είναι επίσης ψευδής η αναφορά για τα μεγάλα σε αριθμό μαθητών τμήματα, που προέκυψαν από τις συγχωνεύσεις ή από τον έλεγχο της Διοίκησης στην Αττική, αφού για μεν την Πρωτοβάθμια τα τμήματα με πάνω από 25 μαθητές αφορούσαν το 1,29%των τμημάτων, από 21 έως 25 μαθητές το 37,26% των τμημάτων, από 15 έως 20 μαθητές το 42% των τμημάτων και από 11 έως 15 μαθητές το 16% των τμημάτων.
Στα Γυμνάσια τα τμήματα με πάνω από 26 μαθητές αποτελούσαν το 20% των τμημάτων, από 21 έως 25 μαθητές το 48,93% των τμημάτων και από 15 έως 20 μαθητές το 30% των τμημάτων.
Στα Γενικά Λύκεια ο αριθμός των μαθητών με πάνω από 26 μαθητές αφορούσε το 15,40% των τμημάτων, από 21 έως 25 μαθητές το 51,57%των τμημάτων ,από 16 έως 20 μαθητές το 25% των τμημάτων και από 11 έως 15 μαθητές το 6,45 των τμημάτων.
Όπως φαίνεται η αναφορά του κ. Χ. Κάτσικα ότι κατά τη διάρκεια της τριετούς θητείας μου (Ιανουάριος 2010-Ιανουάριος 2013) «απελύθησαν εκατοντάδες εκπαιδευτικοί και έκλεισαν ολόκληροι τομείς και ειδικότητες στα επαγγελματικά σχολεία» δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
Την περίοδο αυτή η εκπαίδευση δεν είχε συμπεριληφθεί στο περιεχόμενο της πρώτης συμφωνίας-μνημόνιο. Αντίθετα ακολουθήθηκε μια πολιτική εξορθολογισμού με βάση τα πραγματικά δεδομένα και την πολιτική Ελέγχου Νομιμότητας -Διαφάνειας- Αποτελεσματικότητας. Στόχοι ήταν ο εξορθολογισμός της Διοίκησης ,η εξοικονόμηση δημόσιων πόρων καθώς και η ενίσχυση και αναβάθμιση της προσφερόμενης δημόσιας εκπαίδευσης.
Δυστυχώς στη χώρα μας έχει επικρατήσει η στρεβλή αντίληψη λειτουργίας των θεσμών.
Τα συνδικαλιστικά όργανα δεν νομοθετούν, δεν διοικούν. Εξάλλου και η Βουλή των Ελλήνων συλλογικότητα είναι και καθορίζει τους νόμους, με τους οποίους λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα.
Η Νομιμότητα και η Διαφάνεια, κατά την άσκηση της διοίκησης στη εκπαίδευση, ενισχύει την αξιοπρέπεια και το αίσθημα δικαιοσύνης στους εκπαιδευτικούς.
Σε ότι αφορά τις εξελίξεις των εκπαιδευτικών θεμάτων της εποχής, η δική μου προσέγγιση είναι ότι, η εφαρμογή της πολιτικής του «Νέου Σχολείου» θα είχε οδηγήσει σε θετικά αποτελέσματα το εκπαιδευτικό μας σύστημα και θα βοηθούσε καθοριστικά στην παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας. Όσοι την υπονόμευσαν βοήθησαν στην παράταση της κρίσης.
*Σχολικός Σύμβουλος
Απάντηση του Χρήστου Κάτσικα
Μόνο πικρά να γελάσει μπορεί κανείς με όσα εκθέτει στο κείμενο του ο πρώην Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Αττικής κ. Ιωάννης Κουμέντος.
Είναι ο ίδιος που στη διάρκεια της θητείας του συγχωνεύθηκαν εκατοντάδες σχολεία. Αυτός που με απαράδεκτη απόφασή του (18575/11-11-2011) «διέταξε» να γίνει αναπλήρωση μαθημάτων σε σχολεία και την 17η Νοεμβρίου ημέρα της 38ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου (Καταγγελία ΟΛΜΕ).
Αυτός που «έσερνε» από σχολείο σε σχολείο για συμπλήρωση ωραρίου εκατοντάδες εκπαιδευτικούς, προχωρούσε σε συμπτύξεις τμημάτων, έκανε παράνομες διχοτομήσεις των κενών αναπλήρωσης και προσλάμβανε ωρομίσθιους αντί για αναπληρωτές, καταργούσε τις τάξεις υποδοχής, επέβαλε υποχρεωτικές υπερωρίες, προχωρούσε σε διώξεις εκπαιδευτικών.
Μιλάει για τη Θητεία του αυτός, εναντίον του οποίου έχουν μάλλον εκδώσει τις περισσότερες καταγγελίες ΕΛΜΕ, Διδασκαλικοί Σύλλογοι, συνδικαλιστικές παρατάξεις και η ΟΛΜΕ. Αυτός που στράφηκε εναντίον του η ΟΛΜΕ με εξώδικη διαμαρτυρία αντιδρώντας στην πρόταση του υπερωριακής εργασίας Σάββατα και αργίες.
Μιλάει ο κ. Ιωάννης Κουμέντος για εκπαίδευση στη διάρκεια της θητείας του οποίου χάνονταν χιλιάδες ώρες από κενά εκπαιδευτικών και όταν οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς διαμαρτύρονταν δεν δίσταζε να καλεί τα ΜΑΤ. Για παράδειγμα τον Οκτώβριο του 2011 το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ καθώς και εκπαιδευτικοί που κατήγγειλαν την αντιδημοκρατική – αυταρχική στάση του περιφερειάρχη εκπαίδευσης Γ. Κουμέντου.
Όπως αναφέρει η καταγγελία των εκπαιδευτικών σωματείων «συγκεκριμένα ο Περιφερειακός Διευθυντής Αττικής Γιάννης Κουμέντος αρνήθηκε να συζητήσει με την αντιπροσωπεία των εκπαιδευτικών, κάλεσε τα ΜΑΤ και κλείδωσε το γραφείο του προκαλώντας με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο τα συνδικαλιστικά όργανα, αλλά και το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Ο διορισμένος κ. Γ. Κουμέντος εξοφλεί γραμμάτια της τοποθέτησής του. Κλείνει σχολεία, μετακινεί εκπαιδευτικούς, δημιουργεί τμήματα με μεγάλο αριθμό μαθητών. Συμπεριφέρεται ως λεγεωνάριος και καθόλου ως Δάσκαλος. Ζητάμε την άμεση απομάκρυνσή του ως παντελώς ακατάλληλου για τη θέση που κατέχει. Καταγγέλλουμε την παρουσία των ΜΑΤ και την ανοίκεια στάση του Γ. Κουμέντου».
Μιλάει για εκπαίδευση αυτός που στη διάρκεια της θητείας του με το γνωστό αυταρχικό ύφος του «εντέλλεσθε» εφάρμοσε με τον πιο σκληρό τρόπο τα πιο αντιπαιδαγωγικά μέτρα.
Τόση υποκρισία!
Ωστόσο ο κ. Ιωάννης Κουμέντος δεν σταματάει εδώ. Επιχειρεί να ρίξει λάσπη στο πρόσωπό μου, με τον ίδιο τρόπο που ένας τυφλός παρασύρει τον αντίπαλό του στα σκοτάδια έτσι ώστε να είναι στην ίδια θέση με αυτόν. Γράφει, λοιπόν για το πρόσωπό μου ότι δέχομαι χωρίς αμφισβήτηση κάθε καταγγελία και την αναπαράγω συνειδητά με στόχο την προσωπική προσβολή του, ενδεχομένως ως αντίποινα για την ανάκληση της παράνομης και χαριστικής απόφασης του Υφυπουργού Παιδείας Λυκουρέντζου (14688/Δ2/4-2-2008), που με αφορούσε προσωπικά.
Τι εννοεί θα αναρωτιόταν κάποιος; Ποια ήταν η παράνομη απόφαση του Υφυπουργού Παιδείας Λυκουρέντζου (14688/Δ2/4-2-2008) που με αφορούσε προσωπικά; Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν. Το 2008 ο Υφυπουργός Παιδείας ικανοποίησε ένα αίτημα του ΔΣ της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων να έχουν τα μέλη της (τα 9 μέλη του ΔΣ) 4 ώρες λιγότερες την εβδομάδα για να μπορούν να συνεδριάζουν, καθώς κάποια ήταν από την επαρχία και κάποιοι εργάζονταν σε εσπερινά σχολεία. Έτυχε να είμαι μέλος του ΔΣ της ΠΕΦ και για λιγότερο από ένα χρόνο είχαμε όλο το ΔΣ μείωση κατά 4 ώρες την εβδομάδα.
Αυτά, λοιπόν με τον κ. Ιωάννη Κουμέντο.
