Συλλογικά και δημοσιογραφικά

Παρά τη συνεισφορά της ερευνητικής δημοσιογραφίας στην προάσπιση της δημοκρατίας -βασική επιταγή των ταραγμένων καιρών μας- η έρευνα δεν ήταν ποτέ τόσο επικίνδυνη υπόθεση όσο σήμερα. Η δημοσιογραφική πρωτοβουλία Forbidden Stories, που έχει αναλάβει το σπουδαίο έργο της συνέχισης των ερευνών δημοσιογράφων που σκοτώνονται, φυλακίζονται ή απειλούνται, εν όψει της Παγκόσμιας Ημέρας Ελευθεροτυπίας (3 Μαΐου) έκανε έρευνα ανάμεσα σε 200 δημοσιογράφους 53 χωρών για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν στη δουλειά τους. Τα αποτελέσματα είναι αποκαλυπτικά.

Το 37% όσων μετείχαν στην έρευνα έχει υποστεί σωματικές επιθέσεις, απαγωγές ή συλλήψεις και ένας στους τρεις δέχεται απειλές. Στο 77% των περιπτώσεων, δράστες είναι εκπρόσωποι των αρχών (αξιωματούχοι, πολιτικοί εκλεγμένοι σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο, αστυνομικές και δυνάμεις ασφάλειας), ποσοστό υπερδιπλάσιο (36%) από όσους εκφοβήθηκαν ή απειλήθηκαν από οργανωμένο έγκλημα, μαφίες ή ένοπλες ομάδες.

Οι έρευνες που περισσότερο τους «ενοχλούν» είναι αυτές που αποκαλύπτουν διαφθορά (61%), παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (59%) και οργανωμένο έγκλημα (34%). Αλλά εκείνο που περισσότερο φοβούνται όσοι θέλουν να φιμώσουν τον Τύπο είναι τις διεθνείς δημοσιογραφικές έρευνες (68%) γιατί αποκαλύπτουν τα πλοκάμια της ανομίας, του μαύρου χρήματος και των πολιτικών διασυνδέσεων και σε τρίτες χώρες. Για το 75% αυτών των δημοσιογράφων το να ανήκουν σε μια διεθνή ομάδα με μηχανισμούς που διασφαλίζουν τη συνέχιση των ερευνών τους αποτελεί κάποιο εχέγγυο κατά απειλών και επιθέσεων. Οπως γράφει η έκθεση, «όταν οι έρευνες γίνονται συλλογικές, ο εκφοβισμός χάνει μέρος της δύναμής του».