Αναλογίζονται οι σφαγείς τους απογόνους τους;

«Εβδομήντα πέντε χρόνια είμαι οχτώ χρόνων». Κουβαλώντας τη μαρτυρία μιας ανείπωτης σφαγής, την κληρονομημένη ενοχή ως σπόρο θυτών, τον όρκο-οφειλή να σπάσεις τη σιωπή για την αποκατάσταση των θυμάτων. Τολμάς να την αφηγηθείς; Ετσι, μήπως και διορθωθεί κάτι μικρό. Κι αν τα θύματα σε αυτή την παραδοχή βρουν έστω ελάχιστη δικαίωση, ο δολοφόνος; Αντέχουμε το ότι «τα τέρατα είναι μέρος του κύκλου της ζωής μας»;

Μπορούμε να σταθούμε όρθιοι κουβαλώντας την επίγνωση της Ιστορίας, μιας Ιστορίας που από τον μύθο και τις τραγωδίες μέχρι τη σημερινή πραγματικότητα του αποικιοκρατικού παρελθόντος, του Ολοκαυτώματος και της Γενοκτονίας αφηγείται το διαρκές έγκλημα; Μπορούμε να βαδίσουμε στα ψηλοτάκουνα του πόνου, που εξυψώνουν όσο η ανάληψη της ευθύνης, η ψηλάφιση του τραύματος και η συμφιλίωση; Πώς στεκόμαστε απέναντι στο αποτρόπαιο;

«Ο όρκος της Ευρώπης», η παράσταση του Λιβανοκαναδού Ουαζντί Μουαουάντ, που κατάφερε να κλέψει την ανάσα των θεατών στην παγκόσμια πρεμιέρα της στην Επίδαυρο επιβάλλοντας μια πρωτόγνωρη σιωπή στο κοίλο, ήταν μια πράξη παγκόσμιου συμβολισμού που με αρωγό το αρχαίο δράμα μάς τοποθετούσε στο επίκεντρο της σύγχρονης φρικαλεότητας. Αναλογίζονται άραγε οι σφαγείς τους απογόνους τους; Την κληρονομιά της ανεκδιήγητης βαρβαρότητας, του τραύματος, την ανάγκη της λύτρωσης; Καταλαβαίνουν άραγε το έγκλημά τους; Αναλαμβάνουν τις ευθύνες γι’ αυτό;

Και πάνω απ’ όλα η καταλυτική δύναμη της αγάπης. Για τον άνθρωπο. Μοναδική χαραμάδα ελπίδας στον ζόφο του αίματος και του αποτρόπαιου.

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου στο τιμόνι του μεγαλύτερου πολιτιστικού θεσμού της χώρας δεν ολοκληρώνει μια επιτυχή θητεία μόνο λόγω της θεαματικής ανταπόκρισης των θεατών, των θετικών οικονομικών αποτελεσμάτων, της εγκαινίασης νέων τρόπων προσέγγισης του αρχαίου δράματος, της διεθνοποίησης της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας, της υποδομής που θεμελίωσε ως παρακαταθήκη. Αλλά επειδή υπηρέτησε ένα όραμα με τόλμη και παρά τις αστοχίες, που συναντούν μόνο όσοι εκτίθενται, πρόσφερε υψηλού επιπέδου αλησμόνητες εμπειρίες όπως η προαναφερθείσα.