«Αυτή δεν είναι βοήθεια. Είναι ενορχηστρωμένος σκοτωμός». Η χθεσινή έκθεση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (MSF) για τα κέντρα «ανθρωπιστικής βοήθειας» που έστησαν ΗΠΑ και Ισραήλ με το κατ’ ευφημισμόν Ανθρωπιστικό Ιδρυμα της Γάζας (GHF) και τη βοήθεια ιδιωτικών εργολάβων «ασφάλειας», καταγγέλλει μια στρατιωτικοποιημένη διανομή τροφίμων που δεν είναι παρά «θεσμοθετημένος λιμός και απανθρωπισμός».
H MSF όταν τα χαρακτηρίζει «εργαστήρια βαναυσότητας» και ζητά άμεσα να κλείσουν δεν μιλά θεωρητικά. Η οργάνωση έχει δουλέψει στις πιο κρίσιμες ζώνες συγκρούσεων στον κόσμο, αλλά σημειώνει πως πουθενά δεν έχει αντιμετωπίσει τέτοια επίπεδα ακραίας βίας γύρω από μια τοποθεσία «διανομής βοήθειας». Από τον Μάιο, όταν ξεκίνησε η λειτουργία τους, οι κλινικές της οργάνωσης κατακλύζονται μαζικά καθημερινά με περιστατικά δολοφονιών και ακρωτηριασμών ανθρώπων που πυροβολήθηκαν την ώρα που αναζητούσαν λίγο φαγητό.
Τα κέντρα του GHF, όπου έχουν δολοφονηθεί σχεδόν 1.400 Παλαιστίνιοι, «υπολείπονται επικίνδυνα οποιουδήποτε αναγνωρισμένου προτύπου για ασφαλείς και αξιοπρεπείς διανομές ανθρωπιστικής βοήθειας», έτσι που από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας τους έγιναν συνώνυμο ποδοπατήματος, ασφυκτικών συρροών πλήθους, βίαιων λεηλασιών και θανατηφόρων μέτρων ελέγχου του πλήθους, από χημικά και σπρέι πιπεριού ώς εν ψυχρώ δολοφονίες.
Ολα αυτά δεν είναι συνέπεια «λειτουργικών ελλειμμάτων». Είναι μια εσκεμμένη παγίδα θανάτου. «Και τα τέσσερα κέντρα διανομής σκόπιμα χτίστηκαν μέσα σε ενεργές ζώνες μαχών του ισραηλινού στρατού. Δεν υπάρχουν στάνταρ διαδικασίες διαχείρισης, όρια δράσης του ισραηλινού στρατού ούτε κανόνες εμπλοκής των μισθοφόρων των ιδιωτικών εταιρειών «φρούρησης», έτσι που ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκληθεί μια σφαγή, λέει ο Αντονι Αγκιλάρ, πρώην πεζοναύτης και απόστρατος αντισυνταγματάρχης του αμερικανικού στρατού.
Ο Αγκιλάρ ύστερα από 25 χρόνια στρατιωτικού βίου παραιτήθηκε από την εταιρεία UG Solutions, βασική εργολάβο ασφάλειας του GHF, έπειτα από όσα εγκληματικά είδε να διαπράττονται σε αυτά τα κέντρα. «Ενα παιδί ξυπόλητο, πεινασμένο, αποστεωμένο που δεν αποτελούσε καμία απειλή. Ο Αμίρ περπάτησε 12 χιλιόμετρα για να φτάσει εκεί. Πήρε μια σακούλα ρύζι, λίγες φακές, μισή σακούλα αλεύρι. Ψίχουλα. Αλλά ευγνώμων με φίλησε λέγοντας Thank you. Κι όλα αυτά για να δολοφονηθεί λίγο μετά. Τον πυροβόλησαν ακριβώς έξω από την περίμετρο του κέντρου διανομής βοήθειας, από σημείο όπου δρούσαν οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις».
-320x213.jpg)
