Πρώτο θέμα σε όλα τα κεντρικά δελτία χθες ήταν, φυσικά, τα σεισμικά φαινόμενα στη Σαντορίνη και τα κοντινά νησιά. Σε όλα πέρασε στα γρήγορα κι ένα σύντομο βίντεο, όχι με σπουδαία προτεραιότητα, κάπου προς το τέλος της κάλυψης του θέματος ή ανάμεσα σε άλλα σχετικά βίντεο, χωρίς, όμως, έντονα στοιχεία ανάδειξης. Μόλις που προλάβαινε, δηλαδή, ο τηλεθεατής να καταλάβει ότι ήταν ο πρωθυπουργός και κάτι έλεγε. Μία με μιάμιση φράση μεταδόθηκε. Κάτι τύπου: «Εχουμε ένα έντονο φαινόμενο. Οι νησιώτες να είναι ψύχραιμοι». Μήπως δεν του έδωσαν τη δέουσα προσοχή τα μέσα (ενημέρωσης, τι άλλο;); Μήπως τώρα κάθε τι που λέει ο κοτζάμ πρωθυπουργός αυτά θα αρχίζουν να σκέφτονται τι, πώς και αν; Μήπως δεν υπάρχει πια σχέση εμπιστοσύνης;
Μήπως όχι μόνον οι μεσολαβητές της είδησης αλλά όλοι πια είναι πιο προσεκτικοί σε ό,τι βλέπουν και ακούνε; Μήπως σε κάθε δήλωση ακόμα και του πρωθυπουργού (ή κυρίως εκείνου;) προηγείται η αναρώτηση και μετά η προσοχή στα λόγια του; Μήπως; Ισως.
Ισως όταν τον ακούνε κάποιοι να αναρωτιούνται: Λέει την αλήθεια τώρα ή μας κρύβει κάτι; Εδώ και δύο ημέρες καταγράφονται συνεχείς σεισμικές δονήσεις στην περιοχή, οι επιστήμονες δεν αποκλείουν τίποτα, μήπως ξέρει κάτι παραπάνω αλλά σ’ εμάς συστήνει «Ψυχραιμία»; Σεισμός είναι αυτό, όχι αεράκι καλοκαιρινό.
Η αλήθεια τώρα. Ρητορικά είναι τα ερωτήματα. Αυτά μας έλειπαν τώρα. Ο πανικός και ο λαϊκισμός. Απλώς, βλέποντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει δηλώσεις για ακόμα ένα έκτακτο περιστατικό, οι συνειρμοί δεν παλεύονται. Γίνονται αυτόματα. Πάντως, φάνηκε βαρύς και σκεφτικός στο βίντεο από τις Βρυξέλλες. Μήπως έχει κάνει δεύτερες σκέψεις; Καλά, είπαμε να κάνουμε μερικά σενάρια, αλλά μην το παρατραβάμε.
