Είναι παροιμιώδης πλέον η ανικανότητα της κυβέρνησης στη διαχείριση του προσφυγικού. Εγκλωβισμένη από τα δικά της αντανακλαστικά καθώς και των ψηφοφόρων της που επιβάλλουν τις Κλειστές Ελεγχόμενες Δομές και υποχρεωμένη να υπηρετεί την ευρωπαϊκή πολιτική της «Ευρώπης-Φρούριο», αδυνατεί ακόμη μία φορά να δώσει λύση σε καταστάσεις που μοιάζουν να έρχονται ολοταχώς από το παρελθόν.
Ο λόγος για τη Ρόδο, που λόγω του προσφυγικού κύματος ζει εδώ και μήνες ημέρες του 2015 της Λέσβου και της Χίου, με εκατοντάδες πρόσφυγες να κείτονται στον δρόμο, χωρίς να τους προσφέρεται ούτε ένα ποτήρι νερό. Μόλις την Πέμπτη επιχείρησε να μεταφέρει περίπου 200 στη Χίο και στη ΒΙΑΛ, και πάλι τα έκανε θάλασσα! Το πλοίο με το οποίο ταξίδευαν από Ρόδο και έχοντας διασχίσει το μισό Αιγαίο, μισή ώρα μετά την αναχώρησή του από τη Σάμο για τον τελικό του προορισμό ανέκρουσε πρύμναν και επέστρεψε στη Σάμο, με τους πρόσφυγες να παραμένουν εντός του πλοίου! Οι λόγοι βέβαια δεν έγιναν γνωστοί, με τις φήμες να λένε ότι η κυβέρνηση φοβήθηκε τυχόν αντιδράσεις από τους κατοίκους του Χαλκειούς που «θορυβήθηκαν» όταν έμαθαν για την επικείμενη μεταφορά, αν και αυτή είχε γίνει γνωστή από την προηγουμένη.
Τώρα κανείς δεν είναι σε θέση να διαβεβαιώσει για τον τελικό τους προορισμό και αν αυτός είναι η δομή στη Σάμο ή κάποια άλλη δομή της ηπειρωτικής χώρας. Η οποία Σάμος είχε οριστεί αρχικά ως τελικός προορισμός, με τις πληροφορίες να λένε ότι είχαν κλειστεί και δωμάτια σε ξενοδοχείο για τους συνοδούς αστυνομικούς των προσφύγων. Στην πορεία, όμως, η Σάμος έγινε Χίος και τώρα πάλι Σάμος μέχρι νεωτέρας. Και όλα αυτά για να εξυπηρετηθεί πρωτίστως η πολιτική των Κλειστών Δομών Φυλακών, την ώρα μάλιστα που ο σχεδιασμός για Βάστρια στη Λέσβο και Θόλο στη Χίο καταρρέει.
Και ας φωνάζει η Ευρωπαϊκή Αριστερά ότι η λύση είναι οι νόμιμες οδοί μετανάστευσης, η υποχρεωτική μετεγκατάσταση των μεταναστών και των προσφύγων μεταξύ των κρατών-μελών και η εφαρμογή πολιτικών για την ένταξη των προσφύγων.
