Την Κυριακή έχουμε ευρωεκλογές και το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η εκπροσώπηση της χώρας μας στην Ευρώπη. Αλλωστε ξέρουμε πάνω-κάτω ποιοι θα πάνε… Οπως πάντα, αυτές οι εκλογές είναι ένα δείγμα για το τι μπορεί να επακολουθήσει στις… κανονικές εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Σαν τα φιλικά ή τα Σούπερ Καπ στο ποδόσφαιρο.
Πρώτο κόμμα ξέρουμε ποιο θα είναι. Εχει ένα ενδιαφέρον ποια άλλα θα καταφέρουν να εκλέξουν ευρωβουλευτές και ίσως η μάχη ΚΚΕ – Βελόπουλου για την 4η θέση.
Το πιο σημαντικό ζήτημα, όμως, είναι η μάχη της δεύτερης θέσης: ΣΥΡΙΖΑ εναντίον ΠΑΣΟΚ. Τα γκάλοπ δίνουν ξεκάθαρο προβάδισμα στην… ομάδα του Κασσελάκη και αυτό φαίνεται να μην ανατρέπεται. Ομως, όπως έχουμε ξαναπεί, ποιος μπορεί να πάρει στα σοβαρά τις δημοσκοπήσεις; Κάθε φορά μιλάμε για τα χουνέρια που τρώνε οι δημοσκόποι, με πιο τρανό και πρόσφατο παράδειγμα τον Μάιο του 2023, όπου κανείς δεν μπόρεσε να προβλέψει ούτε κατά διάνοια τη διαφορά των δύο πρώτων κομμάτων. Πέντε-έξι μονάδες έβλεπαν, 20φεύγα έφτασε.
Οπότε, πριν χρίσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ δεύτερο κόμμα, ας περιμένουμε την κάλπη και όσους κάνουν τον κόπο να φτάσουν μέχρι εκεί. Υπάρχει ένα θολό τοπίο για αυτούς που θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Ποιοι είναι αυτοί και κυρίως ποιο είναι το προφίλ τους.
Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει -λέει- υψηλή συσπείρωση, όμως μόνο αυτή δεν φτάνει για να καλύψει το handicap που δημιουργήθηκε πέρυσι στις βουλευτικές. Εδώ και έναν χρόνο ο Ανδρουλάκης και οι δικοί του έχουν οργώσει την Ελλάδα και μένει να δούμε τι καρπούς θα βγάλουν. Το μεγάλο πρόβλημα ήταν η Αττική με τη Θεσσαλονίκη και προς σε αυτήν την κατεύθυνση έγιναν κινήσεις τύπου Ζαγοράκη.
Η ουσία είναι να δούμε ποιος μπορεί να ηγηθεί της Κεντροαριστεράς, με στόχο να μη βγει τρίτη σερί φορά πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης. Κάτι που ούτε ο Ανδρέας δεν είχε καταφέρει…
