Πηγαίνεις στο σουπερμάρκετ. Παίρνεις καρότσι αντί για καλάθι. Νιώθεις ενοχές. Στέκεσαι στον πάγκο των τυριών και ζητάς 1 κιλό φέτα, μισό κιλό γραβιέρα και 10 φέτες του τοστ. Νιώθεις ενοχές. Πηγαίνεις παραδίπλα, παίρνεις και λίγο σαλαμάκι. Νιώθεις ενοχές. Φτάνεις στο ταμείο, ακούς «111,78 ευρώ». Νιώθεις ενοχές. Παίρνεις τον δρόμο της επιστροφής, όμως δεν πας σπίτι αλλά για σουβλάκια που θέλει το παιδί. Νιώθεις ενοχές. (Ισως να έπαιξε ρόλο ότι είμαστε η γενιά τού «φάε το φαΐ σου. Τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε».)
Επιστρέφεις σπίτι, τακτοποιείς τα ψώνια, ανάβεις θερμοσίφωνο, διαλέγεις να δεις μια σειρά/ταινία στη συνδρομητική πλατφόρμα, βάζει κι ένα «ποτάκι». Νιώθεις ενοχές. Νιώθεις λίγο ψύχρα τον χειμώνα, λίγο ζέστη το καλοκαίρι, ανάβεις χωρίς να το πολυσκεφτείς, αλλά και πάλι νιώθεις ενοχές.
Ενοχές που εσύ έχεις και κάποιοι άλλοι δεν έχουν. Ενοχές που ζεις «πολυτελώς» ένα Σάββατο ύστερα από ένα 5ήμερο (ή 6ήμερο) δουλειάς και έναν μισθό που μπορεί και να μη σου εξασφαλίζει κρεπάλες και σπατάλες και το τελευταίο Σάββατο του μήνα. Και αν παίρνεις και τα μισθά σου στην ώρα σου ευλογείς την καλή σου τύχη. Και πάλι καλά που μπορούν –αν μπορούν– και τσοντάρουν γιαγιάδες, παππούδες για παιδί. Αμα έχει η οικογένεια και μερικές ρίζες ελιές και έχεις εξασφαλισμένο το λάδι, έστω του μισού χρόνου, ποιος σε πιάνει.
Και πριν πέσεις να κοιμηθείς στο ανατομικό σου στρώμα, ρίχνεις μια ματιά στο/στα παιδί/ά σου που κοιμούνται έχοντας μοναδική έγνοια πότε θα κλείσουν τα σχολεία, πότε θα πάνε στη θάλασσα, πόσα παγωτά θα φάνε και νιώθεις και πάλι ενοχές.
Γιατί η οικογένειά σου, τα παιδιά σου δεν κινδυνεύουν από βόμβες, πυραύλους, ασιτία… Και νιώθεις… ασφάλεια, ενώ σε κατακλύζει κάθε μέρα, κάθε ώρα η ανασφάλεια για το παρόν και το μέλλον, όχι τόσο το δικό σου, αλλά των παιδιών σου….
«Θα μπορέσω να τα σπουδάσω; Θα μπορέσω να τα βοηθήσω να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους; Θα έχω μια αξιοπρεπή σύνταξη, θα έχω καλά γεράματα για να μην τα επιβαρύνω;».
Αλλά τι κάθομαι και σκέφτομαι… Αλλοι δεν ξέρουν πώς θα τους ξημερώσει η επόμενη μέρα.
Καληνύχτα και καλή τύχη.
