Όπως μετέδωσε το yacht.de, ο θρυλικός Γάλλος ιστιοπλόος Σαρλί Νταλέν πέθανε σήμερα Πέμπτη χάνοντας οριστικά τη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία μόλις 42 ετών. Η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε ραγδαία τις τελευταίες εβδομάδες. Άφησε την τελευταία του πνοή στο Quimper της Γαλλίας, περιτριγυρισμένος από τη σύζυγό του, Περίν Λεπάπ, και τον μικρό τους γιο, Οσκάρ. Η είδηση του θανάτου του, την οποία ανακοίνωσε η οικογένειά του, σκόρπισε βαθιά θλίψη.
Ο Νταλέν είχε καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ στον πιο σκληρό ιστιοπλοϊκό αγώνα του πλανήτη, το Vendée Globe («Γύρο του κόσμου χωρίς στάση»), ενώ ταυτόχρονα έδινε μια κρυφή, τιτάνια μάχη με έναν επιθετικό όγκο στο έντερό του.
Η αντίστροφη μέτρηση για τον Σαρλί Νταλέν ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2023, κατά τη διάρκεια μιας απαιτητικής προπόνησης στη θάλασσα. Οι έντονοι πόνοι στην κοιλιακή χώρα τον οδήγησαν στο νοσοκομείο για επείγουσες εξετάσεις. Τα αποτελέσματα ήταν σοκαριστικά: οι γιατροί εντόπισαν έναν όγκο μήκους 15 εκατοστών στο έντερό του.
Η διάγνωση έγινε ελάχιστες ημέρες πριν από την εκκίνηση του διάσημου αγώνα Transat Jacques Vabre. Θέλοντας να προστατεύσει την ιδιωτικότητά του, και να μην αντιμετωπιστεί ως ασθενής, απέσυρε τη συμμετοχή του επικαλούμενος αορίστως ένα «γενικό πρόβλημα υγείας».
Αμέσως ξεκίνησε μια βαριά και εξαντλητική φαρμακευτική αγωγή. Παρά την κόπωση και τη ραγδαία απώλεια βάρους (έχασε περίπου 10 κιλά), ο Νταλέν αρνήθηκε να εγκαταλείψει το μεγάλο του όνειρο: τη συμμετοχή στο 10ο Vendée Globe. Με τη στενή παρακολούθηση της ιατρικής του ομάδας, συνέχισε την προετοιμασία του με απόλυτη μυστικότητα. Η συμμετοχή του κρίθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, τον Νοέμβριο του 2024, όταν οι τελικές εξετάσεις έδειξαν ότι ο όγκος είχε σταθεροποιηθεί, επιτρέποντάς του να βρεθεί στην γραμμή της εκκίνησης.
Στο Vendée Globe, κατά τη διάρκεια των δύο μηνών στον ωκεανό, ο Νταλέν ακολουθούσε ένα αυστηρό ιατρικό πρωτόκολλο. Χρησιμοποιούσε ένα κουτί χαπιών με τις ημέρες της εβδομάδας για να μην χάνει καμία δόση μέσα στο χάος της τρικυμίας. Αντίθετα με άλλους κυβερνήτες που κοιμούνται ελάχιστα, ο Νταλέν αναγκαζόταν να κοιμάται έως και 6,5 ώρες ανά 24ωρο για να δίνει στο σώμα του τη δύναμη να αναρρώνει. Όποτε ένιωθε πόνους στο στομάχι, έπειθε τον εαυτό του ότι «δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί με αυτό» και εστίαζε αποκλειστικά στην ταχύτητα του σκάφους.
Η στρατηγική του ήταν ιδιοφυής. Στον Νότιο Ινδικό Ωκεανό, πήρε ένα τεράστιο ρίσκο: αντί να παρακάμψει μια βίαιη καταιγίδα, οδήγησε το σκάφος του κατευθείαν μέσα στο χαμηλό βαρομετρικό, αφήνοντας πίσω τους ανταγωνιστές του.
Στις 14 Ιανουαρίου 2025, ο Σαρλί Νταλέν έγραψε ιστορία. Διέσχισε τη γραμμή του τερματισμού στο Les Sables-d’Olonne σε 64 ημέρες, 19 ώρες, 22 λεπτά και 49 δευτερόλεπτα. Δεν κέρδισε απλώς τον αγώνα, αλλά συνέτριψε το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ κατά περισσότερες από 9 ημέρες.
Μετά τον θρίαμβό του αποφάσισε να μοιραστεί την αλήθεια με τον κόσμο. Τον Οκτώβριο του 2025, κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του με τίτλο «La Force du Destin» («Η Δύναμη του Πεπρωμένου»).
Στο βιβλίο αυτό, ο Νταλέν εξήγησε τον λόγο για τον οποίο κράτησε την ασθένεια κρυφή: «Αν ένας σεναριογράφος είχε γράψει μια ιστορία για έναν ιστιοπλόο με καρκίνο, που επιστρέφει στον αγώνα των ονείρων του και τον κερδίζει… θα του έλεγαν ότι είναι υπερβολικό, ότι δεν βγάζει νόημα. Κι όμως, αυτό ακριβώς συνέβη». Το μήνυμά του έγινε παγκόσμιο σύμβολο ελπίδας για εκατομμύρια καρκινοπαθείς: η ζωή δεν σταματά με μια διάγνωση.
Παρά την απίστευτη πνευματική και σωματική του δύναμη, η επιστροφή στη στεριά έφερε νέα εμπόδια. Τον Φεβρουάριο του 2025, αμέσως μετά τον αγώνα, υποβλήθηκε σε μια μεγάλη χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης τμήματος του εντέρου. Δυστυχώς, τον Απρίλιο του ίδιου έτους, οι εξετάσεις έδειξαν ότι ο καρκίνος είχε κάνει μετάσταση.
Στις αρχές του 2026, ο Νταλέν ανακοίνωσε με γενναιότητα ότι οι γιατροί τού απαγόρευσαν οριστικά την μοναχική ιστιοπλοΐα ανοιχτής θαλάσσης. «Το να μην αγωνίζομαι είναι μια δύσκολη, αλλά αναγκαία απόφαση για να εστιάσω στην υγεία μου», δήλωσε. Ακόμη και τότε όμως, δεν απομακρύνθηκε από την αγαπημένη του θάλασσα. Ανέλαβε ρόλο συμβούλου στην ομάδα της MACIF, προσφέροντας τις γνώσεις του ως ναυπηγού, για τη σχεδίαση του επόμενου σκάφους IMOCA 60.
