Εγκρίθηκε και τυπικά από το συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. η αποστολή «Aspides» στην Ερυθρά Θάλασσα, στην οποία η Ελλάδα θα συμμετάσχει με τη φρεγάτα «Υδρα» και η διοίκηση θα ασκείται από το Στρατηγείο της Λάρισας. Υπάρχουν κάποιες πολιτικές δυνάμεις που διαφωνούν, ενώ μέρος των πολιτών έχει ορισμένες επιφυλάξεις.
Η μία επιφύλαξη αφορά την ενημέρωση της Βουλής και η δεύτερη ότι δεν υπάρχει σχετική απόφαση του ΟΗΕ. Το Σ.Α. του Οργανισμού είναι αδύνατον να καταλήξει σε ομόφωνη απόφαση, ακόμα και αν οι Χούθι βυθίσουν όλα τα πλοία που πλέουν στα στενά Μπαμπ ελ Μπαντέμπ.
Πέραν της δικαιολογημένης απόφασης της Ε.Ε. να μπει στην περιπέτεια κατά των Χούθι συνοδεύοντας τα εμπορικά πλοία (εκτός αν θεωρεί κανείς ότι καλά κάνουν οι Xούθι), η Ελλάδα έχει επιπλέον λόγους. Ο ελληνόκτητος στόλος είναι ο μεγαλύτερος.
Ο Πειραιάς είναι από τις πύλες της Ε.Ε. και αν ακυρωθεί το Σουέζ, η ελληνική οικονομία θα έχει επίσης βαριές επιπτώσεις.
Υπάρχει όμως και άλλος ένας λόγος. Η Ελλάδα έχει σχέση στρατηγικής συνεργασίας με την Αίγυπτο. Και αυτή την ώρα το Κάιρο θέλει διακαώς να δοθούν εγγυήσεις ασφαλείας για την Ερυθρά Θάλασσα.
Η ελληνική διπλωματία πήρε θέση στο πλευρό της Αιγύπτου και δεν το έκανε μόνο από θέση αρχής.
Το Κάιρο μπλόκαρε τις τουρκολιβυκές αυθαιρεσίες. Η Τρίπολη πρέπει να αλλάξει ρότα ή θα ρισκάρει εν τέλει μια νέα κρίση. Το ανατολικό μέρος και οι παράνομες ΑΟΖ με την Τουρκία είναι όμορα με την Αίγυπτο. Ο,τι κι αν λέει ο Α. Ντμπεϊμπά δεν θέλει να οδηγήσει σε νέο πόλεμο τη χώρα του απέναντι στον στρατάρχη Χαφτάρ ή στον Αλ Σίσι.
Καλές οι δηλώσεις αρχής για αποχή από εντάσεις, ωστόσο δεν γίνεται οι κρίσεις που μας αφορούν να λύνονται από άλλους. Κάτι πρέπει να κάνει και η Ελλάδα.
