H είδηση του τραγικού δυστυχήματος στην Κάρυστο με την πτώση του Canadair δεν απασχολεί πια την επικαιρότητα. Τα τελευταία δημοσιεύματα αφορούν τις κηδείες του 34χρονου σμηναγού και κυβερνήτη Χρήστου Μουλά και του 27χρονου ανθυποσμηναγού Περικλή Στεφανίδη. Τα ονόματά τους προστέθηκαν στη μαύρη λίστα των πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας και η τελευταία τους αποστολή συμπεριλαμβάνεται στις δέκα μοιραίες πτήσεις Canadair.
Λίγες μέρες μετά τον θάνατό τους, κάποιοι άλλοι νέοι πανηγύριζαν για την επιτυχία τους να εισαχθούν στην Πολεμική Αεροπορία και να κάνουν πραγματικότητα το όνειρό τους. Οσοι εκπαιδευτούν στις επιχειρήσεις κατάσβεσης των δασικών πυρκαγιών θα αποκτήσουν πολλές ώρες πτήσης με Canadair που αποκτήθηκαν πολύ πριν εκείνοι γεννηθούν.
Θα μάθουν να είναι σε ετοιμότητα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο φως της ημέρας για να προστατεύουν τις ανθρώπινες ζωές και το περιβάλλον. Θα διαπιστώσουν ότι ο σχεδιασμός κάθε επιχείρησης γίνεται στο πεδίο της πυρκαγιάς καθώς το κάθε δευτερόλεπτο μετράει και θα εξηγούν ότι το ρητό στη στολή τους («Διήλθομεν διά πυρός και ύδατος») συμβολίζει την επιχειρησιακή τακτική τους: τον κύκλο υδροληψίας και ρίψης του νερού στη φωτιά.
Οι νέοι αυτοί έχουν κι άλλα όνειρα για τη ζωή τους, όπως είχαν ο Χρήστος Μουλάς και ο Περικλής Στεφανίδης. Δεν έχουν ανάγκη από βαρύγδουπες εκφράσεις για ηρωισμό και αυτοθυσία, ούτε για δρόμους που φέρουν τιμητικά τ’ όνομά τους.
Αν θέλουμε να τους τιμήσουμε, οφείλουμε ως κοινωνία να αποτρέπουμε κάθε ξέσπασμα πυρκαγιάς από αμέλεια. Αλλά πρωτίστως οφείλει η Πολιτεία να χρηματοδοτήσει έργα πρόληψης και αντιπυρικού σχεδιασμού, να παρουσιάσει ολοκληρωμένους δασικούς χάρτες και σχέδια διαχείρισης δασικής ύλης και να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που προσφέρουν τα σύγχρονα τεχνολογικά εργαλεία.
