Σπανίζουν οι μέρες δίχως ένα προειδοποιητικό μήνυμα από την Ουάσινγκτον προς την Αγκυρα, για κάποιο από τα μέτωπα που έχει ανοιχτά και προσπαθεί με κάθε τρόπο να συντηρήσει.
Την τρέχουσα εβδομάδα το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών απείλησε το τουρκικό Δημόσιο και τις εταιρείες που συνεργάζονται με ρωσικές, με κυρώσεις εάν ξεχειλώσουν (κι άλλο) τα περιθώρια ανοχής που έχουν. Tο υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε δύο φορές την κυβέρνηση Ερντογάν να μην προχωρήσει σε κλιμάκωση των επιθέσεων κατά των Κούρδων της Συρίας. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών του Κογκρέσου, Μενέντεζ, επισημαίνει συνεχώς ότι η Τουρκία βάζει σε κίνδυνο και τη συνοχή του ΝΑΤΟ.
Χθες, ο Ερντογάν επανέλαβε την περιβόητη πλέον τουρκική απειλή «μπορεί να έρθουμε μία νύχτα ξαφνικά» προς τους Κούρδους της Συρίας, μιλώντας σε πανηγυρική εκδήλωση για το Ματζικέρτ. Την ίδια δήλωση είχε κάνει την προηγούμενη εβδομάδα, μετά τη συνάντηση στο Κίεβο με Ζελένσκι-Γκουτέρες. Την απειλή έχει εκστομίσει επίσης ο Ακάρ κατά της Ελλάδας, παρόντος του Ερντογάν, στην άσκηση Efes.
Από τη μία, η απειλή δείχνει στρατιωτική ισχύ, από την άλλη έλλειψη διπλωματικής, οικονομικής, πολιτικής ισχύος. Το ερώτημα λοιπόν είναι γιατί δεν ασκεί τη στρατιωτική ισχύ που έχει η τουρκική ηγεσία έναντι των Κούρδων της Συρίας ή έναντι της Ελλάδας; Γιατί καμία δύναμη δεν θέλει αυτή την ταραγμένη περίοδο και νέα μεγάλη αναταραχή, πρωτίστως οι ΗΠΑ και η Ε.Ε., αλλά και η Ρωσία με το Ιράν και το Ισραήλ με την Αίγυπτο.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει επιφέρει αρκετά προβλήματα και πάει πολύ να προσθέσει και άλλα ο Ερντογάν. Τα προβλήματα των άλλων δεν απασχολούν βεβαίως τον πρόεδρο της Τουρκίας, αντιθέτως σε αυτά ποντάρει. Το νέο ποντάρισμα είναι οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, τον Νοέμβριο. Αν χάσει ο Μπάιντεν, μπορεί και να βγει «ξαφνικά μία νύχτα» κάπου…
