Σε δύο εβδομάδες από σήμερα θα διεξαχθεί ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος στο ποδόσφαιρο, το παιχνίδι που θα κλείσει τη φετινή σεζόν. Αντίπαλοι θα είναι ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ και άπαντες θέλουν να στήσουν μια γιορτή με πολύ κόσμο. Η πανδημία υφίσταται, όμως τα γήπεδα σε όλο τον κόσμο γεμίζουν και κάτι ανάλογο θέλουν να κάνουν και εδώ οι ιθύνοντες. Η κυβέρνηση έστειλε εξαρχής το μήνυμα ότι επιθυμεί παιχνίδι με (σχεδόν) γεμάτες κερκίδες, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι διοικήσεις των δύο αντιπάλων. Από κοντά σιγοντάρει και η ΕΠΟ, που θέλει να διοργανώσει επιτέλους ένα ματς με πολλούς θεατές και λίγες ζώνες ασφαλείας. Κάτι που έχει να γίνει ουσιαστικά από το 2014, όταν και συναντήθηκαν ξανά σε τελικό οι δύο φετινοί φιναλίστ.
Τη Δευτέρα θα παρθούν όλες οι διαδικαστικές αποφάσεις για το ματς και μετά θα μπούμε στη ζώνη του ρίσκου. Είτε επιτραπεί η είσοδος σε 40 είτε σε 50 χιλιάδες θεατές (γιατί κάπου εκεί θα κάτσει η μπίλια), πρέπει να δούμε αν όλοι οι αρμόδιοι φορείς θα κάνουν το καθήκον τους. Αν η αστυνομία –κατά συνέπεια η κυβέρνηση δηλαδή– θα μπορέσει να περιφρουρήσει σωστά τους χώρους. Οχι μόνο του γηπέδου, αλλά και τους εξωτερικούς. Πέριξ του ΟΑΚΑ και φυσικά την κάθοδο των οπαδών του ΠΑΟΚ.
Αν οι δύο ΠΑΕ θα έχουν φροντίσει να νουθετήσουν τους φίλους τους, κάτι που μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να γίνει, αφού μιλάμε για τέτοιο πλήθος. Και βεβαίως η ΕΠΟ. Που στους δύο τελευταίους τελικούς με κόσμο (ΑΕΚ-ΠΑΟΚ σε Βόλο και ΟΑΚΑ) δεν τα πήγε καθόλου καλά, ειδικά στο Πανθεσσαλικό, όπου… ακόμη δέρνονται. Θα ήταν καλό να γίνει πιο προσεκτική επιλογή στους σεκιούριτι των επισήμων και των δημοσιογράφων, καθώς τα προηγούμενα χρόνια είδαμε εκεί παντελώς ανεκπαίδευτους ανθρώπους που τραγουδούσαν τον ύμνο του ΠΑΟΚ αντί να κάνουν τη δουλειά τους. Οπως επίσης πρέπει να υπάρξει μέριμνα για σωστή μοιρασιά των προσκλήσεων. Βέβαια τότε ήταν η διοίκηση Γραμμένου, τώρα όχι. Ας ελπίσουμε πως τα παθήματα έγιναν μαθήματα για όλους.
