Τα ήσυχα βράδια της ατελείωτης καραντίνας ένας από τους ελάχιστους αστικούς ήχους που άκουγες ήταν αυτός από τις εξατμίσεις στα μηχανάκια των αγχωμένων «ζόμπι ντελιβεράδων». Ειδικά στην περίοδο της πανδημίας κατά την οποία το ηλεκτρονικό εμπόριο και η ταχυφαγία (κακόηχη λέξη) εκτοξεύτηκαν σε μη διαχειρίσιμα μεγέθη, οι εργοδότες δεν σταμάτησαν να πιέζουν τους εργαζόμενους να μεταφέρουν όλο και περισσότερα προϊόντα, όλο και πιο γρήγορα.
Και όλα αυτά, όπως καταγγέλλει και η συνέλευση ΣΒΕΟΔ, χωρίς έξτρα προσλήψεις, με μηδαμινούς ελέγχους απ’ τον κρατικό μηχανισμό, με αποτέλεσμα ο κίνδυνος πρόκλησης εργατικού ατυχήματος να πολλαπλασιάζεται. Στις 25 Απριλίου στη Γλυφάδα ένας 34χρονος διανομέας πεθαίνει ακαριαία, μετά την προσπάθειά του να αποφύγει αυτοκίνητο που παραβίασε το κόκκινο. Στις 27 Φεβρουαρίου ένας 19χρονος διανομέας στη Ραφήνα δεν πρόλαβε τη μοιραία πρόσκρουση με διερχόμενο αυτοκίνητο.
Στην καραντίνα του χειμώνα και πριν χαλαρώσουν(-με) τα μέτρα, οι δικυκλιστές είχαν βέβαια όλη την (κακοτράχαλη) πίστα δική τους. Ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας για αυτούς έγινε ακόμα πιο λάστιχο. Οι κακές συνήθειες, οι οποίες βέβαια είχαν ξεκινήσει πολύ πριν από την πανδημία, μοιάζουν πλέον να αποτελούν δεύτερη φύση.
Δεν είναι μόνο οι εργαζόμενοι στις μεταφορές αλλά σημαντική μερίδα των δικυκλιστών που παραβιάζουν συστηματικά βασικούς κανόνες: κράνος στο χέρι, προσπεράσεις από τα δεξιά, σφήνες αριστερά-δεξιά, κατάργηση ορίων ταχύτητας, οδήγηση πάνω στα πεζοδρόμια, ιππαστί στη διαχωριστική γραμμή και κυρίως οδήγηση ανάποδα σε μονόδρομο. Βασικά η έννοια «κατεύθυνση δρόμου» για τα μηχανάκια έχει σχεδόν καταργηθεί. Το χειρότερο είναι πως πολλαπλασιάζονται πλέον και τα Ι.Χ. που ακολουθούν την ίδια συμπεριφορά. Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι πως πλέον όλο αυτό υλοποιείται με μια απίστευτη αναλγησία και σιωπηλή αποδοχή ως κάτι φυσιολογικό, ως άρρητα συμφωνημένο. #not
