Χωρίς αντίκρισμα

Από την επομένη της ίδρυσης του ΝΑΤΟ το 1949, οι ΗΠΑ διαμαρτύρονται για την απροθυμία των Ευρωπαίων συμμάχων τους να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες.

Συμμετρικά, οι Ευρωπαίοι διαμαρτύρονται για την πλήρη παράκαμψή τους ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, την αγνόησή τους στη λήψη αποφάσεων.

Επειτα από ενάμιση χρόνο απειλών για περικοπή της συνεισφοράς στο ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και Ευρώπη συμφωνούν στην ανάγκη αύξησης των αμυντικών δαπανών στο πλαίσιο δύο διαφορετικών προσεγγίσεων για το μέλλον της διατλαντικής σχέσης.

Για τις ΗΠΑ, η αύξηση των αμυντικών δαπανών θα καλύψει κατά κύριο λόγο την προμήθεια νέων οπλικών συστημάτων, η λειτουργία των οποίων θα πολλαπλασιάσει την αυτόματη στοίχιση των Ευρωπαίων συμμάχων με την Ουάσινγκτον.

Αντί δηλαδή της προσδοκίας για πολιτική και αμυντική χειραφέτηση της Ευρώπης για να καλυφθεί το κενό της αμερικανικής απόσυρσης, οι Ευρωπαίοι καλούνται να χρηματοδοτήσουν όλες τις αλλαγές του αμερικανικού στρατηγικού σχεδιασμού.

Πριν από έναν χρόνο, ο Τραμπ απειλούσε με αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ.

Σήμερα, ο Τραμπ μεταβαίνει στην Αγκυρα με έτοιμο το σχέδιο κοινού ανακοινωθέντος στο οποίο οι 31 ηγέτες των χωρών-μελών της Ατλαντικής Συμμαχίας θα εγκρίνουν και θα στηρίζουν την αλλοπρόσαλλη εξωτερική πολιτική που διαμόρφωσε μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο.

Χωρίς την εγγύηση της σταθερότητας και της ασφάλειας της Ευρώπης, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να συνθέσουν ισορροπίες απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα.

Χωρίς τον ηγετικό ρόλο των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ οι ανταγωνισμοί Γαλλίας, Βρετανίας και Γερμανίας θα εμποδίζουν την ενίσχυση του ευρωπαϊκού πυλώνα της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Η πολιτική της Δύσης απέναντι στο Ιράν είναι αποκαλυπτική.

Η Ευρώπη, που διαφώνησε με την επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν, καλείται τώρα να αναλάβει στο πλαίσιο της εποπτείας της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ την ευθύνη νέας σύγκρουσης με την Τεχεράνη.

Ετσι, διαμορφώνεται ένα πρωτοφανές παράδοξο καθώς η εκτόξευση των αμυντικών δαπανών της Γηραιάς Ηπείρου όχι μόνο δεν δρομολογεί μια δυναμική χειραφέτησης από τις ΗΠΑ, αλλά αντίθετα δημιουργεί έναν επιχειρησιακό αυτοματισμό πολιτικής ευθυγράμμισης.

Ο πρώτος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ λόρδος Ισμέι είχε πει ότι η Συμμαχία υπάρχει για να κρατά τις ΗΠΑ μέσα, τη Ρωσία έξω και τη Γερμανία κάτω.

Στα ογδόντα χρόνια της ιστορίας του το ΝΑΤΟ κατόρθωσε να ελίσσεται ανάμεσα στους τρεις παραπάνω ρόλους σαν να είχε ενσωματωμένο έναν αυτόματο γεωπολιτικό πιλότο.

Με την Ουκρανία ανοιχτή πληγή στον χάρτη της Ευρώπης, το ΝΑΤΟ πλέει πλησίστιο για τη Μέση Ανατολή.