«Έλα εσύ να φύγω εγώ που ίσως έρθω μαζί σου αν και δεν με θέλεις…»

Ο αγαπημένος σύντροφος Αλέξης Τσίπρας, που με κόπο καταφέραμε να επιβάλουμε οι Συνιστώσες στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ το 2009 κόντρα στις διχαστικές επιδιώξεις του «πρίγκιπα» Αλαβάνου (βλ. άρθρο μου στην Αυγή το καλοκαίρι του 2009 «Η Αριστερά δεν έχει ανάγκη από Πρίγκιπες») και υποστηρίξαμε, όλοι εμείς των Συνιστωσών, συνεχώς μέχρι και το 2023 κόντρα στις κεντρόφυγες «Τάσεις» του Συνασπισμού, διενήργησε τις εκλογές το καλοκαίρι και όχι τον Οκτώβριο του 2019 γιατί λέει έχασε τις ευρωεκλογές, χωρίς να λάβει υπόψη του τις επιπτώσεις, παραδίδοντας έτσι τη χώρα στα νύχια του Μητσοτάκη μαζί με ένα μποναμά 37,5 δις. για να εξαγοράσει οτιδήποτε εξαγοράζεται.

Στη συνέχεια «διεύρυνε» το κόμμα με οτιδήποτε μη αριστερό και αντιΣΥΡΙΖΑ υπήρχε. Τι να θυμηθώ; Την παρέα της πρώην ΔΗΜΑΡ που ο ίδιος ο ιδρυτής της ο Φ, Κουβέλης εγκατέλειψε και επανεντάχτηκε στο ΣΥΡΙΖΑ το 2018, τους «καραμανλικούς» Αρη Σπηλιωτόπουλο και Ευ. Αντώναρο, τους διάφορους Βαλντέν, τους «Αμερικάνους» Κασσελάκη, Ηλιόπουλο κλπ δημιουργώντας ένα κόμμα «σούπα» άνευρο, τελείως κεντρομόλο με διορισμένα ανδρείκελα στα τμήματα που δεν λειτουργούσαν -σε αντίθεση με ότι γινόταν μέχρι και το 2017 οπότε όλες οι συντονιστικές Γραμματείες εκλέγονταν- που επί 4 χρόνια απείχε από κάθε επιθετική αντιπολίτευση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ απέκρυψε συστηματικά ό,τι κατόρθωσε το 2015-19, ακόμα και την ψήφισή από τότε των ετήσιων αυξήσεων του κατώτατου μισθού μέχρι και τώρα από τον Τσακαλώτο, την δημιουργία της διαστημικής υπηρεσίας και την κατοχύρωση των γεωστατικών τροχιών για την Ελλάδα από τον Ν, Παππά που είχαν εγκαταλειφθεί και κινδύνευαν να χαθούν, την 1η προσέγγιση για τις Bel@ara από τον Φ. Κουβέλη, την απόφαση και προκήρυξη για την αναβάθμιση των F16, κα, μέχρι και τη Συμφωνία των Πρεσπών 2018 που διαφήμισε μόλις σε μια καταχώρηση στα Κυριακάτικα φύλλα τον …Ιούλιο του 2019 λες και ντρεπόταν.

Άφησε έτσι άπλετο χώρο στο Μητσοτάκη, φλερτάροντας με την ευρωπαϊκή δεξιά Σοσιαλδημοκρατία και πιστεύοντας ότι θα υπάρξει αριστερή πανστρατιά -λόγω αναλογικής- στην Ελλάδα. Φυσικά διάφοροι τυχοδιώκτες που έλκονται από το φως όπως Μπίστης, Φαραντούρης κ.α. είδαν την ευκαιρία να «πάρουν και αυτοί λιγάκι ευχούλα» που λέει και ο Καραγκιόζης και κόλλησαν στην μεγαλόσχημη προεκλογική Επιτροπή ονομάτων που έφτιαξε ο Αλέξης αφήνοντας απέξω καταξιωμένα στελέχη και τους πολύτιμους αριστερούς συμμάχους του το ΠΡΑΤΤΩ και τους Οικολόγους -Πράσινους.

Τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τον κόσμο του γιατί ΔΕΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ και αλλοίωσε τη φυσιογνωμία του.

Πλην όμως, φευ , δεν έλαβε υπόψη του τις αρχηγικές βλέψεις του Ανδρουλάκη και την εκδικητικότητα, μαζί με έπαρση του Βαρουφάκη καθώς και την αποστροφή του «δικού μας» κόσμου προς ένα άνευρο κόμμα «αχταρμά» με αποτέλεσμα το τραγικό 17%.

Αντί να το αποδεχθεί απλά σαν ήττα και να κάνει τη δέουσα αυτοκριτική αυτός αλλά κυρίως τα στελέχη που τον επηρέαζαν, ζώντα και εκλιπόντα, παραιτήθηκε αναίτια μετά τις εκλογές του 2023 και οδήγησε το κόμμα στην Άβυσσο.

Εκεί έρχονται οι ευθύνες ΟΛΗΣ της τότε ηγεσίας κυρίως της καταστροφικής glamour ομάδας Αχτσιόγλου – Τζανακόπουλου – Τσακαλώτου, (βλ. άρθρο μου ΕΦΣΥΝ τότε) που αποδέχθηκε να ξαναεφαρμόσει όπως το 2021 το ΜΗ ΑΡΙΣΤΕΡΟ μοντέλο Παπανδρέου – Μητσοτάκη των ψήφων/μελών του 2ευρου αλλά και τις ανεξέλεγκτες fast track διαδικασίες αποδοχής υποψηφίων και εκλογής Προέδρου, θεωρώντας ότι «Τόχουμε». Κι έτσι καταλήξαμε στον Κασσελάκη που εντέχνως και μέσω τρίτων ξεγέλασε πολλούς σοβαρούς ανθρώπους μέχρι τον Φεβρουάριο 2024, όπου η Τραμπικού τύπου είσοδός του στο Συνέδριο εν μέσω ιαχών οπαδών ξεκαθάρισε περί τίνος επρόκειτο.

Τότε ο Αλέξης έκανε ένα ακόμη λάθος στέλνοντας την Ολγα Γεροβασίλη σαν πρόβατο στη σφαγή της διεκδίκησης της Προεδρίας με ένα καθόλου θεσμικό τρόπο, που θα οδηγούσε σε Κασσελακικό θρίαμβο, πράγμα το οποίο καταφέραμε αρκετοί να αποσοβήσουμε απορρίπτοντας τις εσωσυνεδριακές εκλογές που τόσο ήθελε ο Κασσελάκης.

Μέχρι τότε ο Σωκράτης Φάμελλος έβλεπε δύσκολο εγχείρημα τη διεκδίκηση της Προεδρίας. Όταν τον «έφαγε» ο Κασσελάκης από Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας άρχισε να το σκέφτεται.

Μετά την έκπτωση του Κασσελάκη από της ΚΕ και το μετέπειτα «δύσκολο» συνέδριο ο μόνος που έκανε πραγματική αυτοκριτική από το 2015 μέχρι εκείνη τη στιγμή, για όλα, ήταν ο Παύλος Πολάκης.

Πήγαμε λοιπόν σε εκλογές πάλι -ευτυχώς χωρίς μέλη 2εύρου- όπου με πολλή δυσκολία κέρδισε ο Σωκράτης το 58% του κόμματος και όλοι τον αποδεχθήκαμε και τον υποστηρίξαμε.

Έγιναν σωστές κινήσεις προσέγγισης με τη ΝΕΑΡ αλλά και το ΠΑΣΟΚ που όμως δεν απέδωσαν λόγω της αλαζονείας του Ανδρουλάκη και της εσω-ισορροπίας της ΝΕΑΡ και των εγωκεντρισμών τους..

Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή εμφανίζεται η ΙΘΑΚΗ που στέλνει στις κερκίδες όλη την αγωνιζόμενη -κουτσά, στραβά,- ηγεσία της κοινοβουλευτικής Αριστεράς και αρχίζει πάλι να προσελκύει άλλους -όχι για 3ο πόλο, πολύ θεσμικό και λογικό- αλλά για πολιορκητικό κριό που περνά πάνω από τα σώματα των πληβείων στρατιωτών διαλύοντάς τα, προκειμένου να αντιμετωπίσει με πιο «ευρωπαϊκούς» σοσιαλδημοκρατικούς ευγενείς τρόπους το Φιλελευθερο-σημιτικό-εκσυγχρονιστικό κατασκεύασμα του Μητσοτάκη.

Δεν εμφανίζεται σαν η ομπρέλα ή η αιγίδα που από κάτω της θα έμπαιναν όλες οι δυνάμεις (όπως έγινε το 2009 με το συμμαχικό ψηφοδέλτιο που αναγράφονταν όλες οι Συνιστώσες και τότε ο Αλέξης ήθελε ψήφο για να βγει), αλλά με την απαίτηση για διάλυση όλων και πρόκριση μόνο του νέου σχηματισμού με ενός ανδρός αρχή.

Δυστυχώς, όπως οι οι διασπασθέντες της ΝΕΑΡ αλλά και οι Π. Παππάς, Ρ. Θρασκιά και Ν. Φαραντούρης που προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ γράφοντας εκεί που δεν πιάνει μελάνι τους ψηφοφόρους τους, ενώ κάποιο άλλοι απλά ανεξαρτητοποιήθηκαν, έτσι και κάποιοι άλλοι, στελέχη ή βουλευτές ετοιμάζουν βαλίτσες για … Πυξίδα!; (προσοχή οι Πυξίδες μαγνητίζονται εύκολα και παρεκκλίνουν της πορείας τους).

Ευτυχώς σε αυτό το θέμα ο Αλέξης είναι έντιμος σε σχέση με τον Ανδρουλάκη και δεν «κλέβει» έδρες. Έξαλλου προς τιμήν του και ο ίδιος -καλώς ή κακώς – παραιτήθηκε από βουλευτής (δίνοντας βέβαια την έδρα στη ΝΕΑΡ γιατί την πήρε ο Θ. Δρίτσας).

Σε αυτή την κρίσιμη για την Αριστερά στιγμή πολλά στελέχη ζήτησαν από τον Σ. Φάμελλο να επικοινωνήσει με τον Αλέξη και να ξεκαθαρίσει το τι μέλλει γενέσθαι στο θέμα συνεργασίας, γιατί ακούγονταν πολλά ευτράπελα και μη περί κτιρίων, περιουσίας κλπ που δεν τιμούν κανέναν.

Τρεις ημέρες πριν τον Πολάκη, το είχε διατυπώσει και ο Ν. Παππάς αλλά και άλλοι. Σε συγκέντρωση 150 ατόμων της Νομαρχιακής Ανατολικής Αθήνας στην Ηλιούπολη όπου μίλησαν Κοτζιάς, Παπαδημούλης και Ξανθόπουλος το θέμα του ξεκαθαρίσματος και της ΙΣΟΤΙΜΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ έγινε πανηγυρικά αποδεκτό.

Αντί λοιπόν ο σ. Φάμελλος να κατακεραυνώσει το άλλο «ορφανό» που μάζεψε ο Αλέξης , τον Δ. Χατζησωκράτη που από Δ/της της ΚΟ επί Αλαβάνου σαμποτάριζε τον ΣΥΡΙΖΑ ως εκπρόσωπος της Ανανεωτικής πτέρυγας ( σε σημείο που σε κοινή συνεδρίαση Π.Γ και ΚΟ εξόργισε τον μακαρίτη Γλέζο), και να τον στείλει στην Επιτροπή Δεοντολογίας με τα περί αναστολής λειτουργίας, έβαλε στο στόχαστρο τον σ. Πολάκη.

Ο Π. Πολάκης ζήτησε με τον δικό του λίγο πιο απότομο τρόπο να ξεκαθαρίσει το θέμα που αναίσχυντα έθεσε ο Χατζησωκράτης – πιθανολογώ και άλλα «προσφυγάκια» από την τέως ΔΗΜΑΡ.

Τα ίδια είπε και ο Γραμματέας Στ. Καλπάκης πριν παραιτηθεί απογοητευμένος.

Πλην όμως αυτή είναι η αλήθεια και η απόλυτη ανάγκη. Το αποτέλεσμα ήταν η αναίτια και ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ διαγραφή Πολάκη και τα συνεπακόλουθα τερτίπια περί συμμετοχής στα όργανα από εξωθεσμικούς ανθρώπους, δημοσιογραφίσκους, που νομίζουν ότι είναι τουλάχιστον …Πεσκώφ, κά.

Αρκετός κόσμος, μαγεμένος από την αδιαμφισβήτητη προσωπικότητα του Αλέξη Τσίπρα -σίγουρα την πιο εμφανή, ζωντανή και ικανή προσωπικότητα του Προοδευτικού χώρου στην Ελλάδα -χωρίς να είναι Ανδρέας Παπανδρέου-, σκέφτεται να ακολουθήσει το νέο χώρο και είναι δημοκρατικό του δικαίωμα, αφού εγκαταλείψει όποια θέση κατείχε στον άλλο χώρο που ήταν, όπως ο Γ. Βασιλειάδης πρώην αν. Γραμματέας.

Προσοχή όμως στους συνεργάτες του- π.χ. Μαρατζίδης με επαίσχυντα σχόλια για αντάρτες, Σιακαντάρης που καταδικάζει πολέμους, Γαζα κλπ, το όνομα Ισραήλ, ΗΠΑ όμως «δαγκώνει» τη γλώσσα του και δεν τα λέει.

Ο δρόμος είναι ανοιχτός και καλό ταξίδι στο νέο εγχείρημα!

Αλλά μην ξεχνούν αυτό που ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΤΙΜΙΑ ΕΪΠΕ η ΡΕΝΑ ΔΟΥΡΟΥ. Παραδώστε τις έδρες και στο καλό.

Όμως μην ξεχνά κανείς και ιδιαίτερα ο Αλέξης: ότι η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ ΟΤΑΝ ΕΝΩΘΗΚΕ και καταβαραθρώθηκε όταν χωρίστηκε. Τελευταίο και σημαντικό παράδειγμα ο ΣΥΡΙΖΑ που από 3,5% έφτασε με τις 18 Συνιστώσες το 2012 στο 25%, αξιωματική αντιπολίτευση και 35% το 2015.

Μέλος ΠΓ από 2004-2014, Συντονιστής Τμ. Εξ. Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ, 2015-2017 – Μέλος Νομαρχιακής Παιδείας, Συντονιστής ΟΜ Αρσακείου