«Δεν είναι δυνατόν να λύσουμε μια κρίση τέτοιας βαρύτητας μόνο με τις προσπάθειες δύο ή τριών χωρών, ούτε με το να κλείνουμε διαδοχικά τα σύνορα», ξεκαθαρίζει ο Ογκεν Φρόιντ, ευρωβουλευτής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Αυστρίας.
Υπογραμμίζει ότι «αν μια χώρα αρνείται να πάρει πρόσφυγες, τότε θα πρέπει να πληρώσει γι’ αυτούς», ενώ στρέφει τα βέλη του κατά των ηγετών των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων ανά την Ευρώπη.
Δηλώνει υποστηρικτής των προσπαθειών της ελληνικής κυβέρνησης στα της οικονομίας, επισημαίνοντας ότι ο Αλέξης Τσίπρας καθυστέρησε να επιτύχει συμφωνία με τους εταίρους του επειδή ήταν «καθαρός αντίπαλός τους».
• Η Αυστρία έκλεισε πρόσφατα τα σύνορά της στην προσφυγική ροή. Συμφωνείτε με αυτή την απόφαση;
Πάντοτε υποστήριζα ότι η καλύτερη λύση έγκειται στη λήψη μιας κοινής ευρωπαϊκής απόφασης για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Οτιδήποτε κι αν κάνει μια μεμονωμένη χώρα, δεν θα βοηθήσει στην επίλυση της κρίσης.
Σε πρακτικό επίπεδο βλέπουμε τώρα τη μετακίνηση των συνόρων από την Αυστρία στη Σλοβενία και από εκεί στην Κροατία, τη Σερβία, την ΠΓΔΜ και τώρα στην Ελλάδα, όπου έχουν «κολλήσει» οι πρόσφυγες. Δεν είναι τρόπος αυτός για την επίλυση μιας κρίσης με ευρωπαϊκά και όχι εθνικά χαρακτηριστικά!
• Το κλείσιμο των αυστριακών συνόρων θεωρήθηκε από την Ελλάδα «εχθρική ενέργεια». Χτες ο Βέρνερ Φάιμαν έστρεψε τα βέλη του προς τη Γερμανία. Τελικά ποιος ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση;
Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν φαίνεται να καταπιάνονται με το πρόβλημα. Το 2015 είδαμε περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπους να έρχονται στην Ευρώπη, στην πλειονότητά τους από την Ελλάδα. 90.000 εξ αυτών έμειναν στην Αυστρία, περίπου 900.000 στη Γερμανία.
Είναι αριθμοί που απηχούν και την πληθυσμιακή αναλογία των δύο αυτών χωρών. Αλλά οι άλλες χώρες, κυρίως της Ανατολικής Ευρώπης, αρνούνται να πράξουν το παραμικρό, αρνούνται να υποδεχτούν ακόμα και αιτούντες άσυλο. Δεν είναι δυνατόν να λύσουμε μια κρίση τέτοιας βαρύτητας μόνο με τις προσπάθειες δύο ή τριών χωρών, ούτε με το να κλείνουμε διαδοχικά τα σύνορα.
Πραγματικά ελπίζω στη σύνοδο της 7ης Μαρτίου να βρεθεί μια κοινή λύση. Οι αξίες της Ευρώπης βασίζονται στην αλληλεγγύη και όταν αυτή εκλείπει, τότε δεν παρέχεται βοήθεια σε όσους τη χρειάζονται σε οποιαδήποτε περίσταση.
• Θεωρείτε ότι θα βοηθήσει αν επιβληθεί μια λύση υποχρεωτική;
Δεν είμαι πολύ σίγουρος ότι μια υποχρεωτική λύση θα βοηθήσει την κατάσταση, καθώς έχουμε δει ότι εγείρονται μεγάλες αντιδράσεις όταν η συζήτηση φτάνει στους αριθμούς. Θεωρώ ότι ίσως θα ήταν προτιμότερο να αναζητήσουμε τη διαθεσιμότητα για φιλοξενία προσφύγων στο ιδιωτικό και το κοινωνικό επίπεδο της κάθε χώρας.
Αν διαπιστώσουμε με τους κατάλληλους μηχανισμούς ότι η κάθε κυβέρνηση προτίθεται να παραλάβει λιγότερους πρόσφυγες, τότε αυτές οι κυβερνήσεις θα υποχρεούνται να καταβάλουν πόρους για την οικοδόμηση κέντρων φιλοξενίας στη Γερμανία, την Τουρκία, τον Λίβανο. Από εκεί, άλλωστε, έρχονται οι πρόσφυγες, καθώς οι συνθήκες στα κέντρα που γειτονεύουν με τη Συρία είναι αβάσταχτες. Αν λοιπόν μια χώρα αρνείται να πάρει πρόσφυγες, τότε θα πρέπει να πληρώσει γι’ αυτούς.
• Η αυστριακή κυβέρνηση πιέστηκε από τη δημοσκοπική αύξηση του ακροδεξιού FPO και έκλεισε τα σύνορα της χώρας;
Κατανοώ ότι σε μια σειρά χώρες οι κυβερνώντες πολιτικοί κοιτούν περισσότερο τις δημοσκοπήσεις παρά τα προβλήματα. Εστιάζουν στους αριθμούς και παρατηρούν ότι τα κόμματα που αντιτίθενται στην υποδοχή προσφύγων αυξάνουν τις δυνάμεις τους.
Αλλά το πλεονέκτημα αυτών των κομμάτων είναι ακριβώς ότι δεν υποχρεούνται να κάνουν τίποτα. Μπορούν να λένε και να λένε, να αντιστέκονται και να αντιστέκονται, αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, επειδή στην πραγματικότητα δεν έρχονται αντιμέτωπα με τα εκάστοτε προβλήματα.
Κινούνται στο περιθώριο και μόνο ρητορεύουν. Κερδίζουν τη στήριξη περισσότερων ψηφοφόρων αντιδρώντας απλώς σε αναγκαία μέτρα. Η αύξηση της δύναμης του FPO είναι μέρος, λοιπόν, του προβλήματος, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Αυστρία υποδέχτηκε 90.000 πρόσφυγες το 2015.
• Προοδευτικοί πολιτικοί, όπως ο Ελληνας πρωθυπουργός, λένε πως όταν μια δημοκρατική δύναμη υιοθετεί ακροδεξιά πολιτική, τότε δίνει έδαφος στην ανάπτυξη της ακροδεξιάς ρητορικής και ατζέντας. Συμφωνείτε;
Πάντοτε πίστευα ότι, όταν προσπαθείς να αντιγράψεις τα δεξιά κόμματα, τότε οι πολίτες θα στραφούν σε αυτά. Θα προτιμήσουν την αυθεντική εκδοχή, όχι το αντίγραφο. Η τακτική που περιγράψατε, λοιπόν, κάθε άλλο παρά βοηθά τα προοδευτικά κόμματα.
• Εχει χάσει η σοσιαλδημοκρατία τον προσανατολισμό της; Για παράδειγμα, στην προσφυγική κρίση είδαμε τον σοσιαλδημοκράτη Φάιμαν να μην εφαρμόζει τις ευρωπαϊκές αποφάσεις, αλλά τους Ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες να στηρίζουν τον Ελληνα πρωθυπουργό όταν απείλησε με βέτο…
Θα επαναλάβω ότι η μικρή χώρα της Αυστρίας έχει υποδεχτεί μεγάλο αριθμό προσφύγων. Επίσης με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ο κόσμος ένιωσε καταβεβλημένος, λόγω της πίεσης είτε των μέσων ενημέρωσης είτε της Δεξιάς.
Αλλά δεν μπορώ να πω ότι τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη, όπως το αυστριακό, έχουν αποτύχει στο πεδίο της προσφυγικής κρίσης. Το τι συνέβη μετά το τέλος του 2015 είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
Αν όλοι οι ηγέτες των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, που μιλούν διαρκώς για την ανάγκη μιας κοινής ευρωπαϊκής λύσης, κατέβαλλαν τις αντίστοιχες προσπάθειες στις διαπραγματεύσεις για την επίτευξη αυτών των αναγκαίων λύσεων, τότε θα βρισκόμασταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση απ’ ό,τι σήμερα.
• Πώς σχολιάζετε τη στάση των ευρωπαϊκών ηγεσιών στο οικονομικό πεδίο έναντι των «προβληματικών» χωρών;
Ανέκαθεν στήριζα τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς η Ελλάδα βρέθηκε σε «βαθιά νερά» επειδή ο κ. Τσίπρας ήταν ηγέτης ενός αριστερού κόμματος, που κέρδισε στις ελληνικές εκλογές τα «αδελφά» συντηρητικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης.
Κανείς λοιπόν δεν ήθελε να του δώσει τίποτα. Ηταν καθαρός αντίπαλός τους. Γι’ αυτό και πήρε τόσο καιρό να επιτευχθεί μια συμφωνία για την ελληνική οικονομία.
Πέραν αυτού, αν συνεχίσουμε να υψώνουμε τείχη ανάμεσα στις χώρες μας, τότε θα υποφέρει συνολικά η ευρωπαϊκή οικονομία. Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι και αγαθά που κάθε μέρα περιμένουν να πάνε στον προορισμό τους καθώς εμποδίζονται από τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης. Δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ θα χαθούν.
Ελπίζω, λοιπόν, πραγματικά ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έρθουν στα συγκαλά τους και θα βρουν τη λύση, ώστε να διατηρήσουν τη μορφή της Ευρώπης όπως τη γνωρίζαμε τα τελευταία 25 χρόνια.
-320x213.png)
